Pantelis Hatzidiakos

Pochodzenie

Urodził się 18 stycznia 1997 roku na Rodos, w rodzinie Greka i Holenderki. Ojciec nie miał nic wspólnego z piłką, a Pantelis jako dziecko niszczył kwiaty w ogrodzie, grając z kuzynem, który zawsze stawiał go na bramce. Zaczynał w lokalnym klubie Efklis Soronis, skąd wypatrzyli go skauci Panathinaikosu. Jako dziecko zamieszkał w internacie akademii klubu pod Atenami.

Kryzys gospodarczy uderzył w rodzinę i rodzice postanowili przenieść się do Holandii, skąd pochodziła matka. To ona rozesłała do kilku czołowych holenderskich klubów maile ze wzrostem syna i opisem jego gry, choć sama przyznawała, że na piłce się nie zna. Pierwszy odpowiedział AZ Alkmaar, położony blisko jej rodzinnej wsi. Na początku 2011 roku 14-letni Pantelis przyjechał do Holandii, nie znając języka. Mieszkał najpierw u babci w Den Helder, która nie mówiła po angielsku, wyjeżdżał klubowym autobusem przed szóstą rano i wracał po ósmej wieczorem. Rodzice, gdy dołączyli, dostali z pomocą klubu pracę przy autobusach.

Kariera

Do Holandii przyjechał jako defensywny pomocnik, a w akademii AZ przekwalifikowano go na środkowego obrońcę. W styczniu 2015 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt. W pierwszej drużynie przebił się w czasach, gdy klub w trudnej sytuacji finansowej stawiał na wychowanków; jego przyjacielem z klasy i z drużyny młodzieżowej był Teun Koopmeiners. Pod wodzą Johna van den Broma został podstawowym zawodnikiem. Nie od razu przekonał kibiców. W sezonie, w którym AZ odpadło w eliminacjach Ligi Europy z drużyną z Kazachstanu, był wygwizdywany przy każdym kontakcie z piłką. Sam mówił, że to go wzmocniło i nauczyło nie słuchać, co mówią o nim kibice i dziennikarze.

Z czasem stał się jednym z liderów obrony AZ Alkmaar, z którą doszedł do półfinału Ligi Konferencji. Na pożegnanie, jako kapitan, strzelił głową gola w dwumeczu eliminacyjnym z Brann, po którym AZ awansowało do fazy grupowej Ligi Konferencji. We wrześniu 2023 roku przeszedł do Cagliari. Rok później trafił na wypożyczenie do FC Kopenhaga, który latem 2025 roku wykupił go na stałe. W pierwszym sezonie w Danii pomógł zdobyć mistrzostwo i Puchar Danii, a potem zagrał z FCK w Lidze Mistrzów. W lipcu 2026 roku, gdy w Kopenhadze grał już rzadziej, przeszedł do PAOK i po raz pierwszy od 15 lat wrócił do Grecji.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Danii z FC Kopenhaga
• 2025 Puchar Danii z FC Kopenhaga

Styl gry

Jacob Neestrup opisywał go jako stopera, który przewiduje rozwój akcji, dobrze rozgrywa piłkę od tyłu i ma wyraźne cechy przywódcze. Sam uważa się za środkowego obrońcę dobrego przy piłce, a najlepiej pasuje mu włoski styl gry w defensywie. Gra jako lewy stoper, choć jest prawonożny, dlatego od lat pracuje nad lewą nogą i wyskokiem do główki z prawej nogi.

Reprezentacja

Dzięki matce miał też holenderskie obywatelstwo i zagrał w młodzieżowych kadrach Holandii do lat 16 i 17. Czuł się tam obco, a pamiętał mistrzostwo Europy Grecji z 2004 roku i świętowanie awansu na mundial 2010 na ulicach Rodos, dlatego odmówił kolejnych powołań. W październiku 2019 roku John van 't Schip powołał go do reprezentacji Grecji, a o wpisaniu na szeroką listę dowiedział się od Arne Slota, ówczesnego trenera AZ, podczas spaceru z bratem po Amsterdamie. Zadebiutował w meczu eliminacji Euro z Włochami na Stadio Olimpico, grając całe spotkanie.