Nigeria
Wychowanek Chelsea, który gra po obu stronach obrony i w 2024 roku zdobył z Nigerią srebro Pucharu Narodów Afryki.
Urodził się 8 października 1996 roku w dzielnicy Southwark w Londynie, jako syn nigeryjskich rodziców. Po turnieju w Bognor Regis zainteresowało się nim kilkanaście klubów, między innymi Tottenham i Chelsea. Do Chelsea trafił w wieku 11 lat. W akademii zaczynał jako prawoskrzydłowy, potem został cofnięty do obrony. Wygrał z nią dwa razy FA Youth Cup i dwa razy UEFA Youth League. Do dziś przyjaźni się z kolegami z tamtych drużyn, między innymi Rubenem Loftusem-Cheekiem, Tammym Abrahamem i Fikayo Tomorim. O tych latach mówił, że przed meczami wiedzieli, że wygrają.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Anglii od U-16 do U-20. 12 października 2014 roku w wygranym 8:0 meczu eliminacji mistrzostw Europy U-19 z Luksemburgiem był kapitanem. Trener Sean O'Driscoll wybrał go, bo dobrze komunikuje się na boisku.
W pierwszej drużynie Chelsea zadebiutował 23 sierpnia 2016 roku w Pucharze Ligi z Bristol Rovers, a w 77. minucie zastąpił go John Terry. W Premier League pierwszy raz zagrał 15 października 2016 roku z Leicester City, jako rezerwowy. W sezonie 2016/2017, w którym Chelsea pod wodzą Antonio Conte zdobyła mistrzostwo Anglii, zagrał łącznie sześć razy, w tym trzy razy jako zmiennik w lidze. Ostatni mecz zagrał w wygranym 4:3 spotkaniu z Watfordem, rozegranym po zdobyciu tytułu.
Latem 2017 roku został wypożyczony do Hull City w Championship. Był to jego pierwszy sezon regularnej gry wśród seniorów. Rok później, po podpisaniu nowej umowy z Chelsea, zgodził się na wypożyczenie do włoskiego Torino. Mówił, że wahał się, bo to inny kraj i musiał jechać sam, ale rodzina i agent namówili go na ten krok. W Turynie uczył się włoskiego i z trenerem Walterem Mazzarrim rozmawiał po włosku. W pierwszym sezonie we Włoszech został zmierzony jako najszybszy piłkarz Serie A. Latem 2019 roku Torino wykupiło go na stałe. Po latach powiedział, że wyjazd do Włoch był najważniejszą decyzją w jego karierze, bo musiał wyjść ze strefy komfortu, nauczyć się języka i innego stylu życia.
We wrześniu 2020 roku wrócił do Anglii: Torino wypożyczyło go na sezon do Fulham, z opcją wykupu. Fulham spadło wtedy z Premier League. Po wygaśnięciu kontraktu w Torino 22 lipca 2023 roku podpisał roczny kontrakt z Nottingham Forest jako wolny zawodnik, pierwszy letni transfer klubu za kadencji Steve'a Coopera. Powiedział, że zawsze chciał wrócić i sprawdzić się w Premier League. W Forest został podstawowym lewym obrońcą po tym, jak Nuno Espírito Santo zastąpił Coopera.
W sezonie 2024/2025 zagrał w 35 z 38 meczów ligowych, a Forest zajęło siódme miejsce i zapewniło sobie grę w europejskich pucharach po raz pierwszy od sezonu 1994/1995. W lipcu 2025 roku przedłużył kontrakt do lata 2028 roku.
Gra po obu stronach obrony, a okazjonalnie także na środku. W Torino trener Mazzarri grał systemem 3-5-2, w którym wahadłowi odpowiadają za szybkość i szerokość gry, i Aina dawał mu to na obu bokach. Jego tempo widać w sprintach: w kwietniu 2024 roku w meczu Nottingham Forest z Manchesterem City wygrał bieg z Kyle'em Walkerem. W Forest grał też jako lewy wahadłowy.
Zdecydował się na Nigerię w 2017 roku. Jak tłumaczył, w wieku osiemnastu, dziewiętnastu lat przez około dwa lata rzadko dostawał powołania do reprezentacji Anglii, a kiedy zadzwoniła reprezentacja Nigerii, była to od razu kadra seniorów. W sierpniu 2017 roku selekcjoner Gernot Rohr powołał go na mecze eliminacji mistrzostw świata z Kamerunem. 7 października 2017 roku w Uyo zadebiutował, wchodząc w 79. minucie za Eldersona Echiejile'a, w wygranym 1:0 meczu z Zambią, który dał Nigerii awans na mundial 2018.
W czerwcu 2018 roku Rohr nie zabrał go do ostatecznej, 23-osobowej kadry na mistrzostwa świata w Rosji. Na Pucharze Narodów Afryki 2019 w Egipcie zagrał w pięciu z siedmiu meczów Nigerii, a z Burundi asystował piętą przy jedynym golu. Nigeria pokonała w meczu o trzecie miejsce Tunezję 1:0 i zdobyła brąz. Aina mówił, że nie jest zadowolony z brązu, bo oczekiwał więcej.
Na Pucharze Narodów Afryki 2023, rozegranym w styczniu i lutym 2024 roku w Wybrzeżu Kości Słoniowej, zagrał w finale 11 lutego 2024 roku w Abidżanie. Nigeria przegrała z gospodarzami 1:2. CAF wybrała go do najlepszej jedenastki turnieju.
0
0
6,7
Minuty w sezonie
437′6 z 9 meczów
2:0
Nottingham Forest456,12:0Nottingham Forest6,1
1:1Nottingham Forest––1:1Nottingham Forest0:1
Arsenal––0:1Arsenal
3:1Nottingham Forest836,33:1Nottingham Forest6,30:1
Coventry City––0:1Coventry City
1:2Nottingham Forest906,91:2Nottingham Forest6,90:0
Tottenham Hotspur596,70:0Tottenham Hotspur6,7
2:2Nottingham Forest867,22:2Nottingham Forest7,20:1
Leeds United746,90:1Leeds United6,9| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga Europy | Nottingham Forest | Liga Europy | 8 | 520 | 0 | 1 |
| 2025/2026Premier League | Nottingham Forest | Premier League | 18 | 1590 | 0 | 0 |
| 2024/2025Premier League | Nottingham Forest | Premier League | 35 | 3002 | 2 | 1 |
| 2023/2024Premier League | Nottingham Forest | Premier League | 22 | 1719 | 1 | 1 |
| 2022/2023Serie A | Torino FC | Serie A | 14 | 764 | 1 | 1 |
| 2021/2022 | Torino FC | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Fulham | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Torino FC | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Torino FC | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Hull City | – | – | – | – | |
| 2016/2017Premier League | Chelsea | Premier League | 3 | 24 | 0 | 0 |
| 2016/2017Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 144 | 0 | 0 |
| 2015/2016Premier League | Chelsea | Premier League | 0 | – | 0 | 0 |
| 2015/2016Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2014/2015 | Chelsea | – | – | – | – |
