Nick Pope

Pochodzenie

Urodził się 19 kwietnia 1992 roku w Soham. Jako nastolatek trenował w akademii Ipswich Town, ale klub zwolnił go, gdy miał 16 lat. W Bury Town po raz pierwszy zetknął się z seniorską piłką.

Kariera

Do Charltonu Athletic trafił jako dziewiętnastolatek. Próbował równocześnie studiować, lecz odłożył naukę, żeby skupić się na zawodowej grze. Klub wypożyczał go do drużyn z niższych lig; sam Pope za przełom uważał pobyt w York City w 2014 roku, gdy po raz pierwszy regularnie grał na poziomie League Two.

W York usłyszał od menedżera Charltonu Chrisa Powella, że ma pozwolić sobie na błędy. Pope z czasem zrozumiał, że chodziło o reakcję po stracie gola: bramkarz musi umieć grać dalej, zamiast bać się następnej pomyłki.

W 2016 roku przeszedł z Charltonu do Burnley. Początkowo obserwował Toma Heatona z ławki i uczył się od niego na treningach. Gdy Heaton doznał kontuzji, Pope wszedł do bramki i w sezonie 2017/18 koledzy z drużyny wybrali go swoim piłkarzem sezonu.

W czerwcu 2022 roku przeniósł się do Newcastle United. Po sześciu latach w Burnley chciał grać w zespole o wyższych ambicjach. W 2023 roku czerwona kartka w meczu z Liverpoolem wykluczyła go z finału Pucharu Ligi. Dwa lata później zagrał przeciw temu samemu rywalowi w wygranym przez Newcastle 2:1 finale tych rozgrywek.

Sukcesy

• 2025 Puchar Ligi Angielskiej z Newcastle United
• 2020 Jedenastka sezonu Premier League według PFA za rozgrywki 2019/20
• 2018 Piłkarz sezonu Burnley w głosowaniu zawodników

Styl gry

Skutecznie broni strzały i zachowuje spokój w bramce. Po błędzie stara się szybko wrócić do gry, uważając, że jego opanowanie może udzielić się kolegom.

Reprezentacja

W seniorskiej reprezentacji Anglii zadebiutował w czerwcu 2018 roku, wchodząc po przerwie meczu towarzyskiego z Kostaryką. Pojechał na mundial w Rosji jako członek kadry, która dotarła do półfinału, ale podczas turnieju nie wystąpił. Pierwszy mecz w reprezentacji od początku rozegrał w listopadzie 2019 roku na wyjeździe z Kosowem.