
Lewonożny pomocnik wychowany w PSV Eindhoven, mistrz Holandii z 2026 roku i autor gola z rzutu wolnego na Euro U-17 2025.
Urodził się 9 stycznia 2008 roku w Belgii. Zaczynał w małym klubie Berlaar-Heikant, a stamtąd wypatrzyło go Lierse. Jako siedmiolatek przeniósł się do PSV Eindhoven, choć mógł też trafić do akademii KRC Genk i Club Brugge. Mówił, że wybrał Eindhoven, bo z Lier było tam najbliżej. Przez sześć lat dojeżdżał do akademii busem: wstawał o 5.30, a do domu wracał o 19.
Z akademii PSV przeszedł przez wszystkie drużyny od U-9. Już jako piętnastolatek trenował z pierwszą drużyną pod okiem Petera Bosza.
Latem 2025 roku pojechał z pierwszą drużyną na obóz przygotowawczy. 11 sierpnia 2025 roku zadebiutował w Jong PSV w drugoligowych rozgrywkach Keuken Kampioen Divisie, w meczu z FC Emmen. Niespełna dwa miesiące później, 4 października 2025 roku, wszedł w 80. minucie za Ismaela Saibariego w wygranym 4:0 meczu ligowym na boisku PEC Zwolle i zadebiutował w pierwszej drużynie. Bosz mówił, że chciał go wpuścić na boisko trzy lub cztery tygodnie wcześniej, ale to się nie udawało, a Fernandez zasłużył na debiut dużo wcześniej.
16 grudnia 2025 roku po raz pierwszy wyszedł w pierwszym składzie, w Pucharze Holandii z GVVV (3:0). Asystował przy golu Paula Wannera i został najmłodszym od czasów Memphisa Depaya (2011 rok) piłkarzem PSV, który w debiucie od pierwszej minuty miał udział przy bramce. Bosz uznał go za najlepszego zawodnika PSV w tym meczu: „Technicznie jest perfekcyjny. Jest bardzo inteligentny”.
28 stycznia 2026 roku zadebiutował w Lidze Mistrzów. W meczu z Bayernem Monachium (1:2) wszedł po przerwie za Dennisa Mana. W lutym 2026 roku podpisał nowy kontrakt i został oficjalnie włączony do pierwszej drużyny. PSV zapewniło sobie tytuł mistrza Holandii 5 kwietnia 2026 roku. Fernandez pierwszego gola w pierwszej drużynie strzelił 17 maja 2026 roku w ostatnim meczu sezonu, wygranym 5:1 z FC Twente: uderzył z dystansu, zza pola karnego.
To lewonożny pomocnik, który gra jako „ósemka” lub „dziesiątka”. Opisywano go jako zawodnika z szybkim dryblingiem i świetną techniką uderzenia, także przy stałych fragmentach gry, a w reprezentacjach młodzieżowych Belgii strzelał z rzutów wolnych. Sam jako swoje największe atuty wymienia drybling, widzenie boiska i uderzenie, a ulubionym piłkarzem jest dla niego Ronaldinho. Dyrektor PSV Earnest Stewart opisywał go jako gracza łączącego technikę z inteligencją, odwagą i dopracowanym uderzeniem. W pierwszej drużynie PSV grał też jako lewy obrońca.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Belgii. Na mistrzostwach Europy U-17 w Albanii w 2025 roku w pierwszym meczu z Anglią (1:1) trafił z rzutu wolnego. Podczas turnieju doznał urazu nosa i wstrząśnienia mózgu, ale na półfinał z Francją wrócił w specjalnej masce. W półfinale, przegranym 2:3, strzelił z rzutu karnego na 1:1 tuż przed przerwą.
Na mistrzostwach świata U-17 w Katarze w listopadzie 2025 roku strzelił z rzutu wolnego gola w wygranym 7:0 meczu z Fidżi, a w 1/16 finału z Portugalią zdobył jedyną bramkę Belgii w przegranym 1:2 meczu.
24 września 2026 roku wszedł w 77. minucie meczu reprezentacji Belgii U-21 z Białorusią (1:0) w eliminacjach Euro U-21.
1
co 376 minut
0
7,1
Minuty w sezonie
376′7 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Eredivisie | PSV Eindhoven | Eredivisie | 10 | 384 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | PSV Eindhoven | Liga Mistrzów | 1 | 45 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | PSV Eindhoven | – | – | – | – |