Kolejny ranking najlepszych piłkarzy świata do lat 21 dotyczy całej formacji defensywnej, w której o dziwo jest z czego wybierać. Trenerzy klubów grających w najmocniejszych ligach świata nie mają problemu z postawieniem na żółtodzioba w kluczowym miejscu na boisku.
Gdy popatrzymy na nazwiska w dzisiejszym rankingu, zwrócimy uwagę na to, że nie ma tutaj ani jednej anonimowej postaci. W odróżnieniu od bramkarzy (musieliśmy wybierać z graczy, którzy nie rozegrali nawet dziesięciu spotkań w dorosłym futbolu; ranking dostępny jest tutaj), defensorzy to już zwykle ludzie ograni w lidze i na arenach międzynarodowych. Najlepsza dziesiątka prezentuje się następująco:
Pół roku stracone z powodu kontuzji, ale i tak bardzo zasłużył na miejsce w rankingu. Trzynaście asyst w poprzednim sezonie mówi samo za siebie. Teraz wraca do gry. Jeśli zrekonstruowane więzadła nie odmówią posłuszeństwa, szybko powinien wskoczyć do grona najlepszych lewych obrońców na świecie. Willems to najmłodszy zawodnik w historii mistrzostw Europy, na ukraińskich boiskach pobił rekord słynnego Belga – Enzo Scifo. Jak na swój wiek jest on niezwykle doświadczony. Ponad sto meczów w Eredivisie, 15 w kadrze. Za kilka lat może nie mieć sobie równych.
https://youtu.be/sDQ1_kcAxCA
9) Alessio Romagnoli (Włochy, AC Milan, 20 lat)
Jeśli mając zaledwie 20 lat na karku zamieniasz Romę na Milan za 25 milionów euro (plus bonusy), wiadomo, że musisz mieć talent. Wcześniej, będąc wypożyczonym do Sampdorii, zbierasz pochwały z każdej strony. Alessio Romagnoli, bo o nim mowa, to chyba największa obecnie nadzieja formacji, która niegdyś była znakiem rozpoznawczym całej włoskiej piłki. Odkąd trafił na San Siro, jest podstawowym i kluczowym członkiem defensywy legendarnego klubu. O Romagnoliego oparta jest też obrona włoskiej młodzieżówki. Przyszłość tego gracza rysuje się w bardzo ładnych barwach.
8) Kurt Zouma (Francja, Chelsea Londyn, 21 lat)
Podstawowy piłkarz Chelsea w tym sezonie. Pomijając fakt, że zespół spisuje się fatalnie, należy powiedzieć, że Zouma nie przynosi sobie wstydu (choć kilka miesięcy temu jego forma była wyższa). Co prawda przestawienie go na pozycję prawego obrońcy zakrawa na sabotaż, ale pod względem czystej gry obronnej nie można mieć do niego dużych zastrzeżeń. Ten pochodzący z Republiki Środkowoafrykańskiej piłkarz to potężny stoper. Siła fizyczna połączona z niezłą szybkością i wcale nie najgorszą techniką, czynią z Zoumy kandydata na czołowego obrońcę świata w perspektywie kilku lat. Jeśli miałby grać na stałe na boku, koniecznie musi popracować nad grą ofensywną. To jednak urodzony stoper, lepiej dla niego byłoby, aby pozostał na swojej ulubionej pozycji.
7) Jose Luis Gaya (Hiszpania, Valencia CF, 20 lat)
Hiszpanie to mają szczęście. Nie dość, że na lewej obronie biega u nich jeden z najlepszych na tej pozycji na świecie – Jordi Alba, to jeszcze następca wygląda na co najmniej równie obiecującego. Wspólnym mianownikiem dla Gayi i piłkarza Barcelony jest Valencia – młodszy jest wychowankiem klubu z Mestalla, starszy w tym miejscu zasłużył na uwagę całego świata. Od trzech lat zawodnik pierwszego zespołu w swoim utytułowanym klubie. Filigranowy, bardzo ofensywnie usposobiony. Potrafi dryblować, jest niesamowicie szybki, do tego bardzo dobrze dośrodkowuje. W defensywie prezentuje się bardzo przyzwoicie, co sprawia, że jest materiałem na zawodnika kompletnego. Jeśli nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, z pewnością zrobi wielką karierę.
https://youtu.be/QDx2ddumCTs
6) Hector Bellerin (Hiszpania, Arsenal FC, 21 lat)
Urodzony w Barcelonie wychowanek La Masii, przeżywa swój najlepszy okres w krótkiej przecież karierze. Jeden z najszybszych piłkarzy świata, który wyrasta powoli na jednego z najlepszych ofensywnie usposobionych bocznych defensorów na świecie. Co ważne, Bellerin nie jest typem piłkarza, który podłączy się do akcji, zamknie oczy i pośle losowe dośrodkowanie w pole karne. Gdy ma piłkę przy nodze, często decyduje się na próbę prostopadłego podania, ma więc wizję gry i świetną technikę użytkową. A i w obronie ostatnio prezentuje się coraz solidniej. Nadchodzi Pan Piłkarz.
https://youtu.be/CyVqV4mkohQ
5) John Stones (Anglia, Everton, 21 lat)
Lokata długoterminowa klubu z Liverpoolu. Wychowanek Barnsley to obecnie największa nadzieja Anglików na pozycji środkowego obrońcy. Wysoki, dobrze grający w powietrzu, twardy stoper ugruntował sobie pozycję w klubie, dorzucił do tego jeszcze debiut w kadrze. Chelsea była skłonna wydać na niego około 40 milionów euro, co nie zainteresowało jednak Evertonu. To znakomicie pokazuje potencjał młodego gracza, nawet jeśli ceny w Anglii są znacznie zawyżone.
https://youtu.be/FfbA15gX3sc
4) Marquinhos (Brazylia, Paris Saint-Germain, 21 lat)
Walczyć o miejsce w składzie z Thiago Silvą i Davidem Luizem i to na dwóch frontach – zarówno w klubie, jak i kadrze, to musi być wielkie wyzwanie. Co ciekawe, młody Brazylijczyk coraz częściej zaczyna w tej rywalizacji dochodzić do głosu. Ściągnięty dwa lata temu z AS Romy za ponad 30 milionów euro zawodnik, zaczyna powoli być wart swojej ceny. Obiekt pożądania kilku innych wielkich zespołów, powszechnie uważany za czołowego defensora w swojej kategorii wiekowej. Świetna szybkość, a co za tym idzie także gra na wyprzedzenie. Fantastyczne wślizgi, waleczność. Jak każdy w tym rankingu, ma wszelkie predyspozycje do zostania wielką gwiazdą w najbliższych latach.
Rewelacja drugiej części roku. Przestawienie go przez trenera Tuchela na prawą obronę niby nie miało się udać, doszło jednak do genialnej metamorfozy młodego mistrza świata. Uważany za mało zwrotnego i klockowatego, okazał się stworzony wręcz do włączania się do akcji ofensywnych. Siedem asyst i dwa gole w 12 meczach ligowych to statystyka znakomita dla skrzydłowego, dla defensora wręcz kosmiczna. Prawdopodobnie odegra dużą rolę w zbliżających się mistrzostwach Europy. Ci Niemcy to mają z czego wybierać!
Laporte to jeden z najbardziej obiecujących środkowych obrońców w Europie. Rosły stoper to bardzo inteligentny zawodnik, który wywalczył sobie miejsce w składzie Atlethicu jako osiemnastolatek, stając się drugim, po Bixente Lizarazu, piłkarzem z francuskiej części Baskonii, który zagrał w słynnym klubie. Od lat jest celem transferowym wielkich klubów – z Barceloną na czele. Jego wielkim atutem jest lewonożność, która u stoperów jest zawsze bardzo w cenie. Pewnie już niedługo przyjdzie mu wskoczyć na najwyższy poziom i zmienić drużynę. Jeśli będzie nadal rozwijał się w takim tempie, powinien poradzić sobie bez najmniejszego problemu w dowolnym klubie na świecie.
1) Jose Gimenez (Urugwaj, Atletico Madryt, 20 lat)
Zwycięzca rankingu od dawna zapowiadał się świetnie, potem jednak nieco spoczął na laurach. Później znany był z nieco zabawnych prowokacji boiskowych, kiedy to zadawał dziwne pytania krytym przez niego zawodnikom (Falcao poproszony był o polecenie modelu samochodu, Caicedo pytany był, jak pisze się słowo „Ekwador” i tak dalej). Teraz jednak mówimy o stoperze, który towarzyszy Diego Godinowi w linii obrony reprezentacji Urugwaju i Atletico Madryt. Pojętny żołnierz Diego Simeone, którego doświadczenie idzie w górę i zaczyna dorównywać wielkim już umiejętnościom. „Urusi” mają szczęście do stoperów: był Lugano, jest Godin, niedługo będzie Gimenez.
Kolejny ranking najlepszych piłkarzy świata do lat 21 dotyczy całej formacji defensywnej, w której o dziwo jest z czego wybierać. Trenerzy klubów grających w najmocniejszych ligach świata nie mają problemu z postawieniem na żółtodzioba w kluczowym miejscu na boisku.
Gdy popatrzymy na nazwiska w dzisiejszym rankingu, zwrócimy uwagę na to, że nie ma tutaj ani jednej anonimowej postaci. W odróżnieniu od bramkarzy (musieliśmy wybierać z graczy, którzy nie rozegrali nawet dziesięciu spotkań w dorosłym futbolu; ranking dostępny jest tutaj), defensorzy to już zwykle ludzie ograni w lidze i na arenach międzynarodowych. Najlepsza dziesiątka prezentuje się następująco:
Pół roku stracone z powodu kontuzji, ale i tak bardzo zasłużył na miejsce w rankingu. Trzynaście asyst w poprzednim sezonie mówi samo za siebie. Teraz wraca do gry. Jeśli zrekonstruowane więzadła nie odmówią posłuszeństwa, szybko powinien wskoczyć do grona najlepszych lewych obrońców na świecie. Willems to najmłodszy zawodnik w historii mistrzostw Europy, na ukraińskich boiskach pobił rekord słynnego Belga – Enzo Scifo. Jak na swój wiek jest on niezwykle doświadczony. Ponad sto meczów w Eredivisie, 15 w kadrze. Za kilka lat może nie mieć sobie równych.
Jeśli mając zaledwie 20 lat na karku zamieniasz Romę na Milan za 25 milionów euro (plus bonusy), wiadomo, że musisz mieć talent. Wcześniej, będąc wypożyczonym do Sampdorii, zbierasz pochwały z każdej strony. Alessio Romagnoli, bo o nim mowa, to chyba największa obecnie nadzieja formacji, która niegdyś była znakiem rozpoznawczym całej włoskiej piłki. Odkąd trafił na San Siro, jest podstawowym i kluczowym członkiem defensywy legendarnego klubu. O Romagnoliego oparta jest też obrona włoskiej młodzieżówki. Przyszłość tego gracza rysuje się w bardzo ładnych barwach.
8) Kurt Zouma (Francja, Chelsea Londyn, 21 lat)
Podstawowy piłkarz Chelsea w tym sezonie. Pomijając fakt, że zespół spisuje się fatalnie, należy powiedzieć, że Zouma nie przynosi sobie wstydu (choć kilka miesięcy temu jego forma była wyższa). Co prawda przestawienie go na pozycję prawego obrońcy zakrawa na sabotaż, ale pod względem czystej gry obronnej nie można mieć do niego dużych zastrzeżeń. Ten pochodzący z Republiki Środkowoafrykańskiej piłkarz to potężny stoper. Siła fizyczna połączona z niezłą szybkością i wcale nie najgorszą techniką, czynią z Zoumy kandydata na czołowego obrońcę świata w perspektywie kilku lat. Jeśli miałby grać na stałe na boku, koniecznie musi popracować nad grą ofensywną. To jednak urodzony stoper, lepiej dla niego byłoby, aby pozostał na swojej ulubionej pozycji.
https://youtu.be/4VRCvBSubdA
7) Jose Luis Gaya (Hiszpania, Valencia CF, 20 lat)
Hiszpanie to mają szczęście. Nie dość, że na lewej obronie biega u nich jeden z najlepszych na tej pozycji na świecie – Jordi Alba, to jeszcze następca wygląda na co najmniej równie obiecującego. Wspólnym mianownikiem dla Gayi i piłkarza Barcelony jest Valencia – młodszy jest wychowankiem klubu z Mestalla, starszy w tym miejscu zasłużył na uwagę całego świata. Od trzech lat zawodnik pierwszego zespołu w swoim utytułowanym klubie. Filigranowy, bardzo ofensywnie usposobiony. Potrafi dryblować, jest niesamowicie szybki, do tego bardzo dobrze dośrodkowuje. W defensywie prezentuje się bardzo przyzwoicie, co sprawia, że jest materiałem na zawodnika kompletnego. Jeśli nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, z pewnością zrobi wielką karierę.
https://youtu.be/QDx2ddumCTs
6) Hector Bellerin (Hiszpania, Arsenal FC, 21 lat)
Urodzony w Barcelonie wychowanek La Masii, przeżywa swój najlepszy okres w krótkiej przecież karierze. Jeden z najszybszych piłkarzy świata, który wyrasta powoli na jednego z najlepszych ofensywnie usposobionych bocznych defensorów na świecie. Co ważne, Bellerin nie jest typem piłkarza, który podłączy się do akcji, zamknie oczy i pośle losowe dośrodkowanie w pole karne. Gdy ma piłkę przy nodze, często decyduje się na próbę prostopadłego podania, ma więc wizję gry i świetną technikę użytkową. A i w obronie ostatnio prezentuje się coraz solidniej. Nadchodzi Pan Piłkarz.
Lokata długoterminowa klubu z Liverpoolu. Wychowanek Barnsley to obecnie największa nadzieja Anglików na pozycji środkowego obrońcy. Wysoki, dobrze grający w powietrzu, twardy stoper ugruntował sobie pozycję w klubie, dorzucił do tego jeszcze debiut w kadrze. Chelsea była skłonna wydać na niego około 40 milionów euro, co nie zainteresowało jednak Evertonu. To znakomicie pokazuje potencjał młodego gracza, nawet jeśli ceny w Anglii są znacznie zawyżone.
https://youtu.be/FfbA15gX3sc
4) Marquinhos (Brazylia, Paris Saint-Germain, 21 lat)
Walczyć o miejsce w składzie z Thiago Silvą i Davidem Luizem i to na dwóch frontach – zarówno w klubie, jak i kadrze, to musi być wielkie wyzwanie. Co ciekawe, młody Brazylijczyk coraz częściej zaczyna w tej rywalizacji dochodzić do głosu. Ściągnięty dwa lata temu z AS Romy za ponad 30 milionów euro zawodnik, zaczyna powoli być wart swojej ceny. Obiekt pożądania kilku innych wielkich zespołów, powszechnie uważany za czołowego defensora w swojej kategorii wiekowej. Świetna szybkość, a co za tym idzie także gra na wyprzedzenie. Fantastyczne wślizgi, waleczność. Jak każdy w tym rankingu, ma wszelkie predyspozycje do zostania wielką gwiazdą w najbliższych latach.
Rewelacja drugiej części roku. Przestawienie go przez trenera Tuchela na prawą obronę niby nie miało się udać, doszło jednak do genialnej metamorfozy młodego mistrza świata. Uważany za mało zwrotnego i klockowatego, okazał się stworzony wręcz do włączania się do akcji ofensywnych. Siedem asyst i dwa gole w 12 meczach ligowych to statystyka znakomita dla skrzydłowego, dla defensora wręcz kosmiczna. Prawdopodobnie odegra dużą rolę w zbliżających się mistrzostwach Europy. Ci Niemcy to mają z czego wybierać!
Laporte to jeden z najbardziej obiecujących środkowych obrońców w Europie. Rosły stoper to bardzo inteligentny zawodnik, który wywalczył sobie miejsce w składzie Atlethicu jako osiemnastolatek, stając się drugim, po Bixente Lizarazu, piłkarzem z francuskiej części Baskonii, który zagrał w słynnym klubie. Od lat jest celem transferowym wielkich klubów – z Barceloną na czele. Jego wielkim atutem jest lewonożność, która u stoperów jest zawsze bardzo w cenie. Pewnie już niedługo przyjdzie mu wskoczyć na najwyższy poziom i zmienić drużynę. Jeśli będzie nadal rozwijał się w takim tempie, powinien poradzić sobie bez najmniejszego problemu w dowolnym klubie na świecie.
1) Jose Gimenez (Urugwaj, Atletico Madryt, 20 lat)
Zwycięzca rankingu od dawna zapowiadał się świetnie, potem jednak nieco spoczął na laurach. Później znany był z nieco zabawnych prowokacji boiskowych, kiedy to zadawał dziwne pytania krytym przez niego zawodnikom (Falcao poproszony był o polecenie modelu samochodu, Caicedo pytany był, jak pisze się słowo „Ekwador” i tak dalej). Teraz jednak mówimy o stoperze, który towarzyszy Diego Godinowi w linii obrony reprezentacji Urugwaju i Atletico Madryt. Pojętny żołnierz Diego Simeone, którego doświadczenie idzie w górę i zaczyna dorównywać wielkim już umiejętnościom. „Urusi” mają szczęście do stoperów: był Lugano, jest Godin, niedługo będzie Gimenez.
