Malick Diouf

Pochodzenie

Urodził się 28 grudnia 2004 roku w Dakarze. Jako chłopiec oglądał Real Madryt i Marcelo, który był jego idolem. Jako 13-latek trafił do Galaxy Football Academy w Dakarze, a cztery lata później do Académie Mawade Wade, założonej przez byłego selekcjonera reprezentacji Senegalu Mawade Wade'a. W młodości grał głównie jako skrzydłowy, a lewym wahadłowym stał się dopiero w Norwegii.

Kariera

W lutym 2023 roku, w wieku 18 lat, po pięciodniowych testach w Tromsø IL podpisał kontrakt z klubem z Eliteserien. Zadebiutował w pierwszej drużynie w marcu 2023 roku w Pucharze Norwegii, wchodząc w 88. minucie, i strzelił karnego w serii rzutów karnych wygranej z IK Start. Pierwszego gola w lidze zdobył głową 16 lipca 2023 roku w meczu z Rosenborgiem. W tym samym meczu dostał dwie żółte kartki i został wyrzucony z boiska. Tromsø zajęło w sezonie 2023 trzecie miejsce i po dziewięciu latach awansowało do europejskich pucharów.

W styczniu 2024 roku przeszedł do Slavii Praga. W debiucie w lidze, w meczu z Karvinou, strzelił gola. Pierwszą poważną porażką w Pradze była Liga Europy: 7 marca 2024 roku w 1/8 finału na wyjeździe z AC Milan został wyrzucony z boiska za faul na Christianie Pulisiciu przed upływem pół godziny. Wiosną zasiadał potem głównie na ławce lub grał w drugiej drużynie. Asystent trenera Zdeněk Houštecký mówił, że przełomem było letnie zgrupowanie, na którym bardzo ciężko pracował, a przed eliminacjami Ligi Mistrzów był w świetnej formie.

W sezonie 2024/2025 był podstawowym zawodnikiem Slavii: grał w eliminacjach Ligi Mistrzów i we wszystkich ośmiu meczach fazy ligowej Ligi Europy, a Slavia wygrała ligę czeską z 16 punktami przewagi, po raz pierwszy od 2021 roku. W drugiej kolejce ligi strzelił zwycięskiego gola w Liberecu.

15 lipca 2025 roku przeszedł do West Hamu United. Mówił, że chciało go wiele klubów, ale wybrał West Ham po rozmowie z trenerem Grahamem Potterem. Zadebiutował 16 sierpnia 2025 roku w meczu otwarcia sezonu z Sunderlandem. W sierpniu, w wygranym 3:0 meczu z Nottingham Forest, zagrał dośrodkowanie, po którym Callum Wilson zdobył pierwszego gola dla West Hamu. Sezon 2025/2026 zakończył z pięcioma asystami w 32 meczach Premier League. West Ham spadł jednak z ligi: 24 maja 2026 roku wygrał z Leeds United 3:0, ale Tottenham pokonał Everton i zostawił Młoty na 18. miejscu.

Pod koniec sierpnia 2026 roku przeszedł do Brentfordu, podpisując pięcioletni kontrakt. Trener Keith Andrews mówił, że pasuje do ich profilu wiekowego, ma jeszcze dużo miejsca na rozwój i że miał bardzo dobry rok w West Hamie, w swoim pierwszym sezonie w angielskiej piłce.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Czech ze Slavią Praga

Styl gry

Gra jako lewy obrońca lub lewy wahadłowy. Jego najmocniejszą stroną jest dośrodkowanie lewą nogą. Callum Wilson, który grał z nim w West Hamie, mówił, że jego lewa noga i podania są niewiarygodne, a piłka od niego jest zawsze mocna i dokładna, co ułatwia życie napastnikom. Wilson nazwał go też pracowitym zawodnikiem gotowym walczyć dla drużyny.

Reprezentacja

W reprezentacji Senegalu zadebiutował 9 września 2024 roku w eliminacjach Pucharu Narodów Afryki z Burundi. W czerwcu 2025 roku zagrał 90 minut w towarzyskim meczu z Anglią w Nottingham, wygranym przez Senegal 3:1, pierwszym zwycięstwie afrykańskiej drużyny nad Anglią.

Wystąpił w Pucharze Narodów Afryki 2025 w Maroku, także w finale z Marokiem 18 stycznia 2026 roku w Rabacie, wygranym przez Senegal 1:0 po dogrywce. Po tym, jak w końcówce regulaminowego czasu gry Senegalczycy na kilkanaście minut odmówili gry po przyznaniu Marokańczykom rzutu karnego, apelacyjna komisja CAF uznała w marcu 2026 roku, że Senegal przegrał mecz walkowerem 3:0, i ogłosiła zwycięzcą Maroko. Senegal odwołał się do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu, który rozpatrywał sprawę na rozprawie 8 października 2026 roku.

W maju 2026 roku selekcjoner Pape Thiaw powołał go na mundial w Ameryce Północnej. Zagrał na nim w meczach z Francją, Norwegią i Belgią.