Dwukrotny zdobywca Pucharu Norwegii, którego rywalizacja z Bodø/Glimt jest piłkarską walką o północ kraju.
Domowym stadionem Tromsø IL jest Romssa Arena przy Stadionvegen 3 w Tromsø, mieszcząca 6691 widzów. W marcu 2023 roku klub nadał obiektowi tę nazwę w ramach współpracy z Troms Kraft na rzecz widoczności języka i kultury Saamów. W języku północnosaamskim oznacza ona arenę Tromsø.
Klub gra w czerwono-białych barwach, które wprowadzono w 1926 roku; wcześniej zawodnicy nosili białe koszulki i ciemnoniebieskie spodenki. Pierwszy herb opracowano w 1939 roku z inicjatywy klubowego skarbnika Einara Jørgensena. Przydomek zespołu to „Gutan”.
Klub założono 15 września 1920 roku jako Tromsø Turnforenings Fotballag, a nazwę Tromsø Idrettslag przyjął w 1932 roku. W 1927 roku wygrał swój pierwszy finał okręgowy, pokonując Harstad IL 4:2. Do tej drużyny należał Sverre Isaksen, obrońca pamiętany również z pomocy młodym mieszkańcom miasta w trudnej sytuacji życiowej. W 1931, 1949 i 1956 roku Tromsø zdobywało regionalny puchar północnej Norwegii.
Awans do najwyższej ligi wywalczyło w 1985 roku, a już w pierwszym sezonie na tym poziomie wygrało Puchar Norwegii. W finale w 1986 roku zmierzyło się z Lillestrøm, ówczesnym mistrzem kraju i faworytem spotkania. Nils Solstad szybko otworzył wynik strzałem z półwoleja, a kapitan Lars Espejord podwyższył głową po rzucie rożnym Tronda-Steinara Albertsena. Solstad wspominał, że trener Arne Andreassen rozładował napięcie przed meczem czarnym humorem i kiepskimi żartami.
Drugi krajowy puchar przyszedł 27 października 1996 roku po zwycięstwie 2:1 nad Bodø/Glimt na Ullevaal Stadion. Tromsø przegrywało, dopóki Ole Martin Årst nie wyrównał w 79. minucie, a Sigurd Rushfeldt w końcówce nie zdobył zwycięskiej bramki. Årst nazywał swój gol najważniejszym w dotychczasowej karierze.
W lidze Tromsø zdobyło srebrne medale w 1990 i 2011 roku, a brązowe w 1989, 2008, 2010 i 2023 roku.
Głównym rywalem Tromsø jest Bodø/Glimt, a spotkania obu klubów określa się jako „bitwę o północną Norwegię”. Rywalizacja wiąże się także z konkurencją miast o znaczenie w regionie, między innymi o rolę regionalnej stolicy i siedzibę uniwersytetu. Zaostrzyła się w 1993 roku, gdy oba zespoły po raz pierwszy grały jednocześnie w najwyższej lidze, a kolejnym ważnym punktem był finał pucharu w 1996 roku.
