
Środkowy obrońca, silny w powietrzu, który strzelił gola w barażu ze Stuttgartem i pomógł Unionowi Berlin awansować do Bundesligi.
Urodził się 13 grudnia 1995 roku w Kassel. Piłkę zaczął kopać w FSC Guxhagen, potem przeszedł przez OSC Vellmar i SC Paderborn 07. W 2011 roku trafił do akademii FC Schalke 04, gdzie grał w U-17 i U-19.
W sezonie 2013/2014 rozegrał wszystkie 18 meczów Schalke w Bundeslidze juniorów U-19 i strzelił w nich trzy gole. W marcu 2014 roku klub dał mu pierwszy kontrakt zawodowy, obowiązujący od kolejnego sezonu. Dyrektor sportowy Horst Heldt nazwał go wielkim talentem obronnym, który może grać zarówno na środku obrony, jak i na prawej stronie.
Zawodowo zadebiutował w Bundeslidze we wrześniu 2014 roku, w meczu z Borussią Mönchengladbach, w którym wszedł na boisko w 70. minucie za Dennisa Aogo. W sezonie 2014/2015 zagrał też w Lidze Mistrzów, jako rezerwowy w fazie grupowej z NK Maribor, a w następnym sezonie w wygranym 4:0 meczu Ligi Europy z Asteras Tripolis. W barwach pierwszej drużyny Schalke zaliczył łącznie siedem meczów ligowych. Poza tym grał w rezerwach w Regionallidze Zachód i, jak pisał klub, był jednym z filarów zespołu, który utrzymał się na tym poziomie.
Latem 2016 roku przeszedł do FC Augsburg i podpisał trzyletni kontrakt. Przez uraz mięśni przywodzicieli opuścił całą jesień sezonu 2016/2017, a wiosną grał w rezerwach, w Regionallidze Bayern. Jesienią 2017 roku znów występował głównie w rezerwach, a w styczniu 2018 roku przeszedł do 1. FC Union Berlin, grającego w 2. Bundeslidze. Augsburg zastrzegł sobie w umowie opcję odkupienia.
W Unionie szybko stał się podstawowym zawodnikiem. W sezonie 2018/2019 nie opuścił ani jednej minuty meczów o stawkę, został wybrany do rady drużyny, a w niektórych spotkaniach prowadził zespół jako kapitan. W pierwszym meczu barażu o Bundesligę z VfB Stuttgart wyrównał głową na 2:2 po dośrodkowaniu Christophera Trimmela. Rewanż skończył się wynikiem 0:0 i Union, dzięki bramkom zdobytym na wyjeździe, po raz pierwszy w historii awansował do Bundesligi.
Tuż po awansie Augsburg skorzystał z opcji odkupienia. Friedrich nie pojawił się na obozie przygotowawczym klubu z Bawarii i trenował sam w Kassel, według własnych słów według planu od trenera przygotowania fizycznego Unionu. Kilka dni później oba kluby porozumiały się w sprawie transferu do Berlina i Friedrich podpisał z Unionem kontrakt do 2022 roku. Kibice powitali go owacją w pierwszym meczu sezonu 2019/2020, z Brøndby IF, a on mówił, że to potwierdziło mu słuszność decyzji o przejściu do Unionu w styczniu 2018 roku.
W Bundeslidze był, obok kapitana Trimmela, jednym z najczęściej wychodzących w pierwszym składzie zawodników Unionu i z klubem grał w europejskich pucharach. Po odejściu mówił, że od początku czuł się w Unionie jak w domu.
W styczniu 2022 roku przeszedł do Borussii Mönchengladbach i podpisał kontrakt do czerwca 2026 roku. Dyrektor sportowy Max Eberl mówił, że w Berlinie Friedrich przeszedł świetną drogę i stał się jednym z najlepszych niemieckich obrońców w lidze. W kwietniu 2023 roku publicznie skrytykował klub za brak szans na grę. Powiedział, że czuje „zero zaufania” i że Eberl i trener Adi Hütter obiecywali mu rolę lidera. Trener Daniel Farke odpowiedział dyplomatycznie, że uważa go za bardzo dobrego piłkarza i człowieka z charakterem. W kolejnych latach jego rola w Gladbach stopniowo malała.
Po wygaśnięciu kontraktu w Mönchengladbach odszedł z klubu jako wolny zawodnik. 10 czerwca 2026 roku Union ogłosił jego powrót do Berlina po czterech i pół roku. Friedrich powiedział wtedy, że powrót czuje się jak wejście do domu i że chce znów brać odpowiedzialność za grę zespołu. Dyrektor Horst Heldt mówił, że Friedrich zna klub i jego wartości i może pełnić rolę przywódcy w szatni i na boisku.
Mierzy 190 cm i jest prawonożny. W Unionie wyróżniał się siłą w pojedynkach, czytaniem gry i grą głową, także pod bramką rywala. Gra na środku obrony, ale w młodości Heldt wskazywał go też jako możliwego prawego obrońcę.
W reprezentacji Niemiec U-19 zagrał trzy razy i w 2014 roku, na turnieju na Węgrzech, był w kadrze, która zdobyła mistrzostwo Europy. W reprezentacji U-20 wystąpił cztery razy.





