Michel Balikwisha

Pochodzenie

Urodził się 10 maja 2001 roku w Gandawie. Do piłki trafił za starszym bratem Williamem. Gdy William pojechał na testy do Anderlechtu, Michel-Ange pojechał z ojcem i stał z boku, a ojciec podawał mu piłki, żeby się nie nudził. Podszedł do nich skaut i powiedział, że skoro jest młodszy brat, to biorą obu. Matka najpierw nie chciała płacić dwóch składek, więc klub wziął koszty na siebie. W ten sposób trafił do akademii Anderlechtu.

Do akademii Standardu Liège dołączył w 2014 roku. Mówił, że Anderlecht uczył go gry z piłką przy nodze i podań, a w Standardzie było bardziej fizycznie. Dzięki obu szkołom dobrze przyjmuje piłkę, umie ją osłonić i wytrzymuje 90 minut.

W 2019 roku na turnieju młodzieżowym we Francji zdobył gola i asystował w meczu z Monaco, a z Montréalem strzelił dwa gole i dwa razy asystował. Był wtedy reprezentantem Belgii U-18. Latem 2019 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt ze Standardem.

Kariera

Do kadry pierwszej drużyny Standardu trafił latem 2020 roku, na przygotowania do sezonu. Wspominał, że przez pierwsze dwa tygodnie czuł się fatalnie, bardziej jak kibic niż piłkarz, i myślał, że odeślą go do drużyny U-21. Wziął się w garść, zaczął dobrze trenować, a szansę dał mu trener Philippe Montanier. Potem grał także u Mbaye Leye. W maju 2021 roku miał na koncie osiem goli w Pro League i mówił, że jak na pierwszy sezon to więcej, niż się spodziewał.

Latem 2021 roku przeszedł do Royal Antwerp i szybko stał się ważnym ogniwem ataku. 30 kwietnia 2023 roku w finale Pucharu Belgii z KV Mechelen wszedł na boisko w 73. minucie za Vincenta Janssena. Osiem minut później po kontrze, którą przygotował Calvin Stengs, strzelił drugiego gola w wygranym 2:0 meczu. W sezonie 2022/2023 Antwerp wygrał też ligę. 23 lipca 2023 roku w Superpucharze Belgii z KV Mechelen Balikwisha otworzył wynik w dziewiątej minucie. Mecz zakończył się remisem 1:1, a Antwerp wygrał w rzutach karnych 5:4. Balikwisha zszedł z boiska w 86. minucie.

Pod koniec sierpnia 2025 roku Antwerp ogłosił jego transfer do Celticu. W Szkocji dostawał mało minut. 29 sierpnia 2026 roku został wypożyczony na sezon do KAA Gent z opcją wykupu. Trener Rik De Mil mówił wtedy, że Balikwisha wielokrotnie pokazał w Belgii, że potrafi zrobić różnicę indywidualną akcją, asystą lub golem.

Sukcesy

• 2023 Superpuchar Belgii z Royal Antwerp
• 2023 Mistrzostwo Belgii z Royal Antwerp
• 2023 Puchar Belgii z Royal Antwerp

Styl gry

Gra jako skrzydłowy, ale potrafi też zagrać jako „dziewiątka i pół”, tuż za napastnikiem. Stéphane Guidi, trener rezerw Standardu, nazywał go w 2020 roku inteligentnym i eleganckim, technicznym zawodnikiem. Zwracał uwagę, że musi poprawić wykończenie akcji i częściej proponować rozwiązania z piłką, a przyciśnięty rzadko używa lewej nogi. Chwalił jego pracę w obronie i ciekawe wbiegnięcia w pressingu.

Wyróżniają go szybkość, technika i drybling. Jest prawonożny. W meczu ze Standardem we wrześniu 2026 roku w barwach Gent ruszał z lewej strony do środka i pokazywał się do podania między liniami.

Reprezentacja

W 2019 roku grał w reprezentacji Belgii U-18. W maju 2021 roku trener Jacky Mathijssen po raz pierwszy powołał go do reprezentacji Belgii U-21 na eliminacje Euro, na mecz w Kazachstanie 4 czerwca. Balikwisha mówił wtedy, że nie podjął ostatecznej decyzji, w jakiej kadrze będzie grał, i że jeśli zgłosi się DR Kongo, nie powie „nie”. W październiku 2020 roku mówił, że wspólna gra z bratem w reprezentacji DR Konga byłaby jego wielkim marzeniem.

31 października 2025 roku DR Kongo ogłosiło jego powołanie. Zadebiutował w kadrze 16 listopada 2025 roku w meczu z Nigerią, wchodząc z ławki. Zagrał też w trzech meczach Pucharu Narodów Afryki 2025, w którym DR Kongo dotarło do 1/8 finału, za każdym razem jako zmiennik. W maju 2026 roku selekcjoner Sébastien Desabre włączył go do kadry na mistrzostwa świata.