
Chorwacki pomocnik, który po latach w Zagrzebiu grał we Francji i Niemczech, a z kadrą zdobył brąz mundialu w 2022 roku.
Urodził się 17 stycznia 1998 roku w Zagrzebiu. Jako ośmiolatek trafił do akademii Dinama, a później szkolił się w NK Dubrava i Lokomotivie Zagrzeb.
Pierwszy zawodowy kontrakt podpisał z Lokomotivą. Po dwóch sezonach w chorwackiej ekstraklasie wrócił w lipcu 2018 roku do Dinama Zagrzeb. Stał się tam ważną postacią drugiej linii i w sezonie 2020/21 dotarł z drużyną do ćwierćfinału Ligi Europy.
W sierpniu 2021 roku przeszedł do Stade Rennais. Mówił, że po sukcesach w Dinamie to dobry moment, by poznać inny kraj i ligę. Po dwóch sezonach we Francji przeniósł się do VfL Wolfsburg, którego trenerem był wówczas jego rodak Niko Kovač.
W Niemczech spędził trzy sezony. W lipcu 2026 roku Wolfsburg ogłosił jego transfer do AEK Ateny. Dyrektor sportowy klubu mówił, że Majer sam zgłosił chęć zmiany otoczenia piłkarskiego.
Florian Maurice, dyrektor techniczny Rennes, widział w nim kreatywnego pomocnika mogącego grać jako „ósemka” lub „dziesiątka”. Chwalił jego podania, czytanie gry i pracę bez piłki. Zwracał też uwagę, że jako lewonożny zawodnik może pomagać przy stałych fragmentach gry.
17 grudnia 2022 roku wyszedł w podstawowym składzie Chorwacji na mecz o trzecie miejsce mundialu z Marokiem. Grał do 66. minuty, a Chorwaci wygrali 2:1.
W finale Ligi Narodów w czerwcu 2023 roku wszedł w doliczonym czasie gry. Po bezbramkowym remisie z Hiszpanią podszedł do rzutu karnego, lecz Unai Simón obronił jego strzał. Hiszpania wygrała serię 5:4; Majer mówił później, że jest szczególnie rozczarowany niewykorzystaną szansą.
0
3
7,2
Minuty w sezonie
596′8 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Chorwacja | Liga Narodów | 2 | 17 | 1 | 0 |
| 2025/2026Bundesliga | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 29 | 1389 | 2 | 3 |
| 2025/2026Puchar Niemiec | VfL Wolfsburg | Puchar Niemiec | 1 | 59 | 1 | 2 |
| 2024Eliminacje MŚ | Chorwacja | Eliminacje MŚ | 3 | 204 | 0 | 3 |
| 2024/2025Bundesliga | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 9 | 310 | 2 | 1 |
| 2024/2025Puchar Niemiec | VfL Wolfsburg | Puchar Niemiec | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Chorwacja | Mistrzostwa Europy | 3 | 144 | 0 | 0 |
| 2023/2024Bundesliga | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 32 | 2116 | 5 | 5 |
| 2023/2024Puchar Niemiec | VfL Wolfsburg | Puchar Niemiec | 2 | 17 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Chorwacja | Eliminacje ME | 7 | 322 | 1 | 1 |
| 2023/2024Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 1 | 16 | 0 | 0 |
| 2022/2023Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 32 | 1674 | 2 | 5 |
| 2021/2022Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 29 | 1838 | 6 | 8 |
| 2021/2022Liga chorwacka | Dinamo Zagrzeb | Liga chorwacka | 5 | 313 | 3 | 1 |
| 2020/2021Liga chorwacka | Dinamo Zagrzeb | Liga chorwacka | 31 | 2155 | 7 | 4 |
| 2019/2020Liga chorwacka | Dinamo Zagrzeb | Liga chorwacka | 21 | 1270 | 2 | 1 |
| 2018/2019Liga chorwacka | Dinamo Zagrzeb | Liga chorwacka | 5 | 343 | 0 | 0 |
| 2017/2018Liga chorwacka | Lokomotiva Zagrzeb | Liga chorwacka | 30 | 2624 | 11 | 0 |
| 2016/2017Liga chorwacka | Lokomotiva Zagrzeb | Liga chorwacka | 23 | 1585 | 3 | 0 |
Lovro Majer ma 28 lat. Urodził się 17 stycznia 1998 roku.
Lovro Majer jest zawodnikiem klubu AEK Ateny (Grecka Super League).
Lovro Majer jest pomocnikiem i gra z numerem 14.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 14 meczów, 1 gol, 4 asysty (stan na 21 listopada 2026).
Lovro Majer zdobył z Chorwacją brązowy medal mistrzostw świata w 2022 roku. W meczu o trzecie miejsce z Marokiem, wygranym 2:1, wyszedł w podstawowym składzie i grał do 66. minuty.
Lovro Majer przeszedł do Stade Rennais w sierpniu 2021 roku z Dinama Zagrzeb. Mówił, że po sukcesach w Dinamie to dobry moment, by poznać inny kraj i ligę. Po dwóch sezonach we Francji przeniósł się do VfL Wolfsburg.
Lovro Majer jest lewonożnym, kreatywnym pomocnikiem, który może grać jako „ósemka” lub „dziesiątka”. Florian Maurice, dyrektor techniczny Rennes, chwalił jego podania, czytanie gry i pracę bez piłki.
Lovro Majer wszedł w doliczonym czasie finału Ligi Narodów w czerwcu 2023 roku, zakończonego bezbramkowym remisem z Hiszpanią. W serii rzutów karnych jego strzał obronił Unai Simón, a Hiszpania wygrała 5:4.