Włochy
Boczny obrońca, który zaczynał w ataku, a na zwycięskim Euro 2020 napędzał grę Włochów rajdami lewą stroną.
Urodził się 25 marca 1993 roku w Foligno. Od piątego do czternastego roku życia grał w Virtus Foligno, a potem wyjechał do młodzieżowej drużyny Sieny.
Początek w Sienie był trudny: po przeprowadzce z domu i dwóch urazach chciał wrócić do rodziców. Został i stopniowo odnalazł się w nowym miejscu. Jako nastolatek grał z przodu; trener Marco Baroni radził mu przejść na bok obrony, ale Spinazzola długo wolał występować wyżej. Dopiero w Perugii, u Pierpaola Bisolego, zadomowił się na pozycji bocznego obrońcy.
Należał do Juventusu, a doświadczenie zbierał na wypożyczeniach. W Atalancie treningi Gian Piera Gasperiniego nauczyły go gry z dużą intensywnością. Po sezonie 2018/19 w Juventusie przeszedł do Romy, z którą w 2022 roku wygrał Ligę Konferencji. W finale z Feyenoordem wszedł na boisko w 67. minucie.
W lipcu 2024 roku podpisał kontrakt z Napoli. Zadebiutował w sierpniowym meczu Pucharu Włoch z Modeną, a w sezonie 2024/25 grał w drużynie, która zdobyła mistrzostwo Włoch. W grudniu 2025 roku wystąpił od początku w wygranym finale Superpucharu Włoch przeciw Bologni.
Spinazzola przesuwa się wysoko lewą stroną i wykorzystuje szybkość do długich rajdów. Podczas Euro 2020 jego ruch pozwalał Włochom zmieniać ustawienie w ataku i otwierał miejsce Lorenzo Insigne. Sam podkreślał, że praca z Gasperinim nauczyła go wytrzymywać tempo takich akcji.
W seniorskiej kadrze Włoch zadebiutował 28 marca 2017 roku w wygranym 2:1 meczu z Holandią w Amsterdamie. Na Euro 2020 został dwukrotnie wybrany najlepszym piłkarzem meczu w fazie grupowej. W ćwierćfinale z Belgią doznał urazu ścięgna Achillesa, ale pozostał członkiem drużyny, która w lipcu 2021 roku zdobyła tytuł. Obserwatorzy UEFA umieścili go w drużynie turnieju.
180
z 270 możliwych
0
0
Łącznie · Na 90 min
