Lukáš Horníček

Pochodzenie

Urodził się 13 lipca 2002 roku w Vysokim Mýcie. Jest wychowankiem akademii Pardubic. Wypatrzono go także dzięki występom w młodzieżowych reprezentacjach Czech. W 2019 roku interesowały się nim Valencia i Sparta Praga, ale jako 17-latek wybrał Bragę. Mówił, że przez pierwsze dni płakał i że czasem nadal tęskni za domem. Okres pandemii przeżył w internacie Bragi razem z innymi zagranicznymi zawodnikami. Szybko nauczył się portugalskiego, bo bez tego trudno było porozumieć się z kolegami i trenerami.

Kariera

W SC Braga przeszedł przez drużynę juniorów, a potem przez prawie dwa lata był rezerwowym. W sezonie 2023/24 był zmiennikiem doświadczonego Matheusa, uważanego za legendę klubu. Jeździł z drużyną na mecze Ligi Mistrzów z Realem Madryt i Napoli, ale w całym sezonie zagrał tylko w czterech meczach o stawkę.

Latem 2024 roku miał oferty wypożyczenia i był gotów odejść, ale Braga je odrzuciła. Mówił, że był wtedy zły, bo spodziewał się kolejnego półrocza bez gry. W listopadzie 2024 roku zadebiutował w Lidze Europy w meczu z Elfsborgiem. W styczniu 2025 roku Matheus odszedł do Ajaksu i Horníček został pierwszym bramkarzem Bragi. Sam spodziewał się raczej wypożyczenia, bo uważał, że trudno będzie zastąpić klubową legendę. Za przełom uważał czyste konto w meczu Ligi Europy z Lazio. Jesienią 2025 roku wyszedł w jednym z meczów z opaską kapitana.

Mówił, że kluczowa była zmiana nastawienia na treningach: był okres, w którym nie był w pełni skoncentrowany. W sezonie 2025/26 obronił kilka rzutów karnych, choć sam przyznawał, że nigdy nie był w tym specjalistą. Braga doszła do półfinału Ligi Europy, a Horníček zachował w tych rozgrywkach siedem czystych kont, najwięcej spośród wszystkich bramkarzy.

3 sierpnia 2026 roku przeszedł do Newcastle United, które aktywowało klauzulę odstępnego w jego kontrakcie. Podpisał pięcioletni kontrakt.

Styl gry

W Bradze dużo grał nogami: w sezonie 2025/26 był drugi wśród bramkarzy portugalskiej ligi pod względem liczby celnych podań. Mówi, że w jego pozycji kluczowa jest głowa: gdy bramkarz nie jest w dobrej formie psychicznej, gorzej gra mu się także nogami.

Reprezentacja

Był pierwszym bramkarzem czeskiej kadry do lat 21 i w 2025 roku zagrał z nią na mistrzostwach Europy. Jesienią 2025 roku dostał pierwsze powołanie do pierwszej reprezentacji. Następne zgrupowanie opuścił, bo w tym czasie miała urodzić mu się córka. W marcu 2026 roku był w kadrze na baraże o mundial, a potem pojechał z reprezentacją na mistrzostwa świata. Do sierpnia 2026 roku zagrał w pierwszej reprezentacji jeden raz.