140 milionów euro – tyle wydały tego lata na transfery kluby rosyjskiej Premier Ligi. Niemal połowę z tej sumy stanowią wydatki nowej finansowej potęgi wschodnioeuropejskiego futbolu, czyli Anży Machaczkała. Nie oznacza to jednak, że pozostałe ekipy próżnowały w lipcu i sierpniu. Oto subiektywny ranking najciekawszych transferów dokonanych przez zespoły rosyjskiej ekstraklasy.
11. Jonathan Legear (Anderlecht Bruksela -> Terek Grozny – 4,5 mln euro)
Paweł Nechajczyk wywalczył sobie miejsce w wyjściowym składzie Dynama Moskwa (fot. sportbox.ru)
Co skłoniło podstawowego zawodnika czołowego belgijskiego klubu, Anderlechtu Bruksela, na transfer do rosyjskiego przeciętniaka, Tereka Grozny? „Kasa misiu, kasa” – można zacytować byłego selekcjonera reprezentacji Polski, Janusza Wójcika. Legear ma być lekarstwem na słabą dyspozycję Tereka Grozny i pomóc tej drużynie w awansie do grupy mistrzowskiej sezonu zasadniczego. Zadanie to będzie niezwykle trudne, jednak Belg nie narzeka. Od prezydenta klubu, Ramzana Kadyrowa, dostał luksusową willę i najwyższy kontrakt w zespole. Na miejscu Legeara radziłbym jednak uważać. Ruud Gullit był początkowo traktowany w Groznym jeszcze lepiej, a gdy Terek zaczął seryjnie przegrywać, to Kadyrow publicznie zarzucał swojemu szkoleniowcowi łamanie zasad islamu. Belgijski pomocnik może równie szybko stracić zaufanie czeczeńskiego odpowiednika Józefa Wojciechowskiego.
10. Paweł Nechajczyk (BATE Borysów -> Dynamo Moskwa – 3 mln euro)
Rok temu Nelson Valdez w pojedynkę ograł Barcelonę (fot. as.com)
Na Białorusi osiągnął już wszystko. Z BATE Borysów seryjnie wygrywał tamtejsze rozgrywki ligowe, walczył także w Lidze Mistrzów i Lidze Europy. Pod koniec sierpnia pomógł swojemu ówczesnemu klubowi w kolejnym awansie do Ligi Mistrzów, jednak w fazie grupowej już nie wystąpi. Nechajczyk podążył za swoim kolegą z zespołu, Igorem Szitowem, do Dynama Moskwa. Tam zarobi dużo więcej niż w ojczyźnie, ale i zbierze bezcenne doświadczenie. Białoruski skrzydłowy nie potrzebował wiele, żeby zachwycić kibiców „Niebiesko-białych”. Już w debiucie pomógł w ograniu CSKA, a mający go pilnować defensor „Wojskowych”, Kiriłł Nababkin, był przez niego bezlitośnie ogrywany. Tydzień później Nechajczyk bramką przypieczętował wygraną swojego zespołu nad Amkarem Perm.
9. Emmanuel Emenike (Fenerbahce Stambuł -> Spartak Moskwa – 10 mln euro)
Demy de Zeeuw zamienił Amsterdam na Moskwę (fot. Ajax.nl)
Jeden z bohaterów afery korupcyjnej w tureckim futbolu. Będąc jeszcze zawodnikiem Karabuksporu, dogadał się z Fenerbahce Stambuł i przed meczem z późniejszym mistrzem kraju skutecznie udawał kontuzję. Nigeryjczyk nie pojawił się na boisku, a „Kanarki” bez problemu wygrały. Gdy Emenike podpisał już kontrakt z Fenerbahce, stał się obiektem zainteresowania tureckiego wymiaru sprawiedliwości i postanowiono go natychmiast sprzedać. Chętnego nie trzeba było długo szukać, a Spartak bez wahania wyłożył 10 mln euro za gracza z zarzutami. W Rosji Emenike zasłynął jak na razie strzeleniem pięknego gola w starciu z CSKA, a także ośmieszeniem linii defensywnej Kryljii Sowietow Samara. Jeśli tylko ciemnoskóry napastnik zajmie się grą, a nie handlowaniem meczami, może stać się gwiazdą ligi.
8. Nelson Valdez (Hercules Alicante -> Rubin Kazań – 4 mln euro)
Dynamo Kijów dopiero w ostatnim dniu okna transferowego zgodziło się sprzedać Romana Eremenkę (fot. sportinglife.com)
Przed rokiem jako gracz Herculesa Alicante strzelił na Camp Nou dwie bramki Barcelonie, dzięki czemu „Duma Katalonii” poniosła zaskakującą porażkę. Następne mecze były jednak dla ekipy beniaminka dużo gorsze i już po roku klub Paragwajczyka ponownie zameldował się w Segunda Division. Mając do wyboru grę przeciwko takim potęgom jak SD Huesca i FC Cartagena lub rywalizację w europejskich pucharach Valdez, zdecydował się na to drugie. W Kazaniu nie powinien się czuć osamotniony. Kilku hiszpańskojęzycznych kolegów, a także niemal pewne miejsce w wyjściowym składzie powinny wynagrodzić srebrnemu medaliście Copa America przenosiny na drugi koniec Europy. Jak na razie dorobek strzelecki paragwajskiego napastnika wynosi zero bramek, a i spudłowanie rzutu karnego w pucharowej rywalizacji z Shamrock Rovers nie przynosi mu chwały.
7. Demy de Zeeuw (Ajax Amsterdam -> Spartak Moskwa – 6 mln euro)
Jurij Żyrkow nie poradził sobie w Anglii (fot. skysports.com)
Holenderski wicemistrz świata sprzed roku postanowił spróbować swych sił poza ojczyzną. Wybór De Zeeuwa padł na Spartaka Moskwa. Nie dziwi to, gdyż w zeszłym roku stołeczny zespół gładko wyeliminował z rozgrywek Ligi Europy poprzedni klub reprezentanta „Oranje”, Ajax Amsterdam. Przez najbliższy rok doświadczony defensywny pomocnik będzie mógł jednak tylko pomarzyć o grze na arenie międzynarodowej, gdyż Spartak odpadł w eliminacjach Ligi Europy z Legią Warszawa. Holender nie był jednak winowajcą tej porażki.
6. Roman Eremenko (Dynamo Kijów -> Rubin Kazań – 13 mln euro)
Ten gracz jeszcze niedawno wygrywał Ligę Mistrzów (fot. fc-anji.ru)
Po złym doświadczeniu związanym z wydaniem 20 mln euro na wiecznie kontuzjowanego Carlosa Eduardo szefowie Rubiny Kazań postanowili podkupić zawodnika swojemu niedawnemu pucharowemu rywalowi, Dynamu Kijów. Ten urodzony w Moskwie reprezentant Finlandii był dla swojego poprzedniego klubu zawodnikiem niemal bezcennym. Niemal, bo trzy kolejne oferty „Tatarów” były odrzucane przez Dynamo. Dopiero 13 milionów euro skłoniło Ihora Surkisa do sprzedania swojego piłkarza. Roman dołączył do kazańskiego klubu tego samego dnia co jego brat, Aleksiej. Starszy z braci Eremenko będzie jednak tylko uzupełnieniem składu Rubinu. Młodszy ma za zadanie stać się jego filarem.
5. Felipe Caicedo (Levante -> Lokomotiw Moskwa – 7,5 mln euro)
Prawdziwy piłkarski obieżyświat. Mimo zaledwie 23 lat na karku zdołał już występować w sześciu klubach z pięciu krajów. Ekwadorczyk był wyróżniającą się postacią w lidze szwajcarskiej, wielkim rozczarowaniem w Anglii i Portugalii oraz ostatnio czołowym strzelcem beniaminka Primera Division, Levante. Ponieważ jednak w klubach spoza czołówki La Liga nie płaci się kokosów, Caicedo obrał kierunek na Rosję, gdzie może liczyć na siedmiocyfrową kwotę zapisaną w kontrakcie. Piłkarz z Ameryki Południowej na razie udowadnia, że jego transfer do Lokomotiwu Moskwa był dobrym krokiem dla obu stron. Ekwadorczyk gra regularnie, a „Parowozy” w końcu doczekały się napastnika, który może strzelić w sezonie więcej niż 10 bramek.
4. Jurij Żyrkow (Chelsea Londyn -> Anży Machaczkała – 15 mln euro)
Najbardziej znienawidzony piłkarz w Moskwie. W czasie spotkań reprezentacji Rosji kibice nie szczędzą mu gwizdów i obelg. Powód jest prozaiczny. Ikona CSKA Moskwa, której nie wyszła przygoda z Chelsea Londyn, wybrała grube miliony Sulejmana Kerimowa i gra teraz w Anży Machaczkała. Dla kibiców „Wojskowych” był to siarczysty policzek i Żyrkow błyskawicznie z idola stał się wrogiem numer jeden (na równi z Wellitonem). Reprezentant Rosji z czasem jednak przywyknie do takiego stanu rzeczy, a wrogą atmosferę osłodzą mu grube miliony, wpływające regularnie na konto.
I znów piłkarz, który jeszcze rok temu nie przypuszczałby, że jego kolejnym pracodawcą będzie klub, który w swojej historii nie wygrał żadnego trofeum. Balazs Dzsudzsak, bo o nim mowa, łączony był z przenosinami do angielskich i włoskich zespołów z najwyższej półki. Stało się jednak inaczej i gwiazdor PSV Eindhoven wylądował w Dagestanie. Węgierski skrzydłowy w wywiadach nie ukrywał, że chce podbić Premier Ligę. Na razie pozostaje mu śledzenie występów kolegów z trybun, ponieważ w meczu z Rostowem złamał obojczyk i nie pojawi się na boisku do grudnia. Niemniej jednak zdrowy Dzsudzsak byłby wzmocnieniem dla każdego rosyjskiego klubu.
2. Domenico Criscito (Genoa -> Zenit Sankt Petersburg – 11 mln euro)
Włoska kolonia w Sankt Petersburgu liczy już sześć osób. Do Alessandro Rosiny, trenera Luciano Spallettiego i trzech innych członków sztabu szkoleniowego Zenitu pochodzących z Italii dołączył Domenico Criscito. Jeszcze parę lat temu transfer reprezentanta Włoch do Rosji wydawał się nierealny. Czasy się jednak zmieniły i dziś podstawowy lewy obrońca „Squadra Azzura” bez wahania przyjął propozycję z Sankt Petersburga. Criscito sporo ryzykuje, gdyż jego rodak Salvatore Bocchetti po transferze do Rosji przestał otrzymywać powołania do kadry. Wydaje się jednak, że Zenit zrobił dobry interes, ponieważ przybysz z Półwyspu Apenińskiego błyskawicznie wywalczył sobie miejsce w wyjściowym składzie i swą grą pokazuje, że 11 milionów euro, jakie za niego zapłacono, to dobrze zainwestowana kwota.
1. Samuel Eto’o (Inter Mediolan -> Anży Machaczkała – 45 mln euro)
Nie można mieć co do tego wątpliwości, że bohaterem najciekawszego letniego transferu w Rosji był właśnie Samuel Eto’o. Kameruńczyk dał się skusić bajecznym kontraktem, który gwarantuje mu zarobki rzędu 10 milionów euro rocznie. Były gwiazdor Barcelony i Interu Mediolan jest traktowany w Machaczkale niemal jak król, jednak najbardziej nieoczekiwany gest spotkał go ze strony rodaka. Podczas oficjalnej prezentacji Eto’o w barwach Anży, która miała miejsce na miejscowym stadionie, na murawę wbiegł czarnoskóry mężczyzna, który padł do stóp 30-letniego napastnika i zaczął… całować jego buty. Trzeba przyznać, że to dość specyficzne okazywanie sympatii swojemu idolowi. Jak na razie nowa gwiazda ligi rosyjskiej spisuje się znakomicie – dwie bramki w trzech meczach. Cóż, dla prawdziwego profesjonalisty nie ma znaczenia, czy przychodzi mu grać na Camp Nou, San Siro czy też na stadionie Dynama w Machaczkale.
Blisko znalezienia się w gronie wyróżnionych zawodników byli także Igor Szitow, Mehdi Carcela-Gonzalez, Victor Obinna, Ewerthon, Martin Jiranek i Stipe Pletikosa.
140 milionów euro – tyle wydały tego lata na transfery kluby rosyjskiej Premier Ligi. Niemal połowę z tej sumy stanowią wydatki nowej finansowej potęgi wschodnioeuropejskiego futbolu, czyli Anży Machaczkała. Nie oznacza to jednak, że pozostałe ekipy próżnowały w lipcu i sierpniu. Oto subiektywny ranking najciekawszych transferów dokonanych przez zespoły rosyjskiej ekstraklasy.
11. Jonathan Legear (Anderlecht Bruksela -> Terek Grozny – 4,5 mln euro)
Paweł Nechajczyk wywalczył sobie miejsce w wyjściowym składzie Dynama Moskwa (fot. sportbox.ru)
Co skłoniło podstawowego zawodnika czołowego belgijskiego klubu, Anderlechtu Bruksela, na transfer do rosyjskiego przeciętniaka, Tereka Grozny? „Kasa misiu, kasa” – można zacytować byłego selekcjonera reprezentacji Polski, Janusza Wójcika. Legear ma być lekarstwem na słabą dyspozycję Tereka Grozny i pomóc tej drużynie w awansie do grupy mistrzowskiej sezonu zasadniczego. Zadanie to będzie niezwykle trudne, jednak Belg nie narzeka. Od prezydenta klubu, Ramzana Kadyrowa, dostał luksusową willę i najwyższy kontrakt w zespole. Na miejscu Legeara radziłbym jednak uważać. Ruud Gullit był początkowo traktowany w Groznym jeszcze lepiej, a gdy Terek zaczął seryjnie przegrywać, to Kadyrow publicznie zarzucał swojemu szkoleniowcowi łamanie zasad islamu. Belgijski pomocnik może równie szybko stracić zaufanie czeczeńskiego odpowiednika Józefa Wojciechowskiego.
10. Paweł Nechajczyk (BATE Borysów -> Dynamo Moskwa – 3 mln euro)
Rok temu Nelson Valdez w pojedynkę ograł Barcelonę (fot. as.com)
Na Białorusi osiągnął już wszystko. Z BATE Borysów seryjnie wygrywał tamtejsze rozgrywki ligowe, walczył także w Lidze Mistrzów i Lidze Europy. Pod koniec sierpnia pomógł swojemu ówczesnemu klubowi w kolejnym awansie do Ligi Mistrzów, jednak w fazie grupowej już nie wystąpi. Nechajczyk podążył za swoim kolegą z zespołu, Igorem Szitowem, do Dynama Moskwa. Tam zarobi dużo więcej niż w ojczyźnie, ale i zbierze bezcenne doświadczenie. Białoruski skrzydłowy nie potrzebował wiele, żeby zachwycić kibiców „Niebiesko-białych”. Już w debiucie pomógł w ograniu CSKA, a mający go pilnować defensor „Wojskowych”, Kiriłł Nababkin, był przez niego bezlitośnie ogrywany. Tydzień później Nechajczyk bramką przypieczętował wygraną swojego zespołu nad Amkarem Perm.
9. Emmanuel Emenike (Fenerbahce Stambuł -> Spartak Moskwa – 10 mln euro)
Demy de Zeeuw zamienił Amsterdam na Moskwę (fot. Ajax.nl)
Jeden z bohaterów afery korupcyjnej w tureckim futbolu. Będąc jeszcze zawodnikiem Karabuksporu, dogadał się z Fenerbahce Stambuł i przed meczem z późniejszym mistrzem kraju skutecznie udawał kontuzję. Nigeryjczyk nie pojawił się na boisku, a „Kanarki” bez problemu wygrały. Gdy Emenike podpisał już kontrakt z Fenerbahce, stał się obiektem zainteresowania tureckiego wymiaru sprawiedliwości i postanowiono go natychmiast sprzedać. Chętnego nie trzeba było długo szukać, a Spartak bez wahania wyłożył 10 mln euro za gracza z zarzutami. W Rosji Emenike zasłynął jak na razie strzeleniem pięknego gola w starciu z CSKA, a także ośmieszeniem linii defensywnej Kryljii Sowietow Samara. Jeśli tylko ciemnoskóry napastnik zajmie się grą, a nie handlowaniem meczami, może stać się gwiazdą ligi.
8. Nelson Valdez (Hercules Alicante -> Rubin Kazań – 4 mln euro)
Dynamo Kijów dopiero w ostatnim dniu okna transferowego zgodziło się sprzedać Romana Eremenkę (fot. sportinglife.com)
Przed rokiem jako gracz Herculesa Alicante strzelił na Camp Nou dwie bramki Barcelonie, dzięki czemu „Duma Katalonii” poniosła zaskakującą porażkę. Następne mecze były jednak dla ekipy beniaminka dużo gorsze i już po roku klub Paragwajczyka ponownie zameldował się w Segunda Division. Mając do wyboru grę przeciwko takim potęgom jak SD Huesca i FC Cartagena lub rywalizację w europejskich pucharach Valdez, zdecydował się na to drugie. W Kazaniu nie powinien się czuć osamotniony. Kilku hiszpańskojęzycznych kolegów, a także niemal pewne miejsce w wyjściowym składzie powinny wynagrodzić srebrnemu medaliście Copa America przenosiny na drugi koniec Europy. Jak na razie dorobek strzelecki paragwajskiego napastnika wynosi zero bramek, a i spudłowanie rzutu karnego w pucharowej rywalizacji z Shamrock Rovers nie przynosi mu chwały.
7. Demy de Zeeuw (Ajax Amsterdam -> Spartak Moskwa – 6 mln euro)
Jurij Żyrkow nie poradził sobie w Anglii (fot. skysports.com)
Holenderski wicemistrz świata sprzed roku postanowił spróbować swych sił poza ojczyzną. Wybór De Zeeuwa padł na Spartaka Moskwa. Nie dziwi to, gdyż w zeszłym roku stołeczny zespół gładko wyeliminował z rozgrywek Ligi Europy poprzedni klub reprezentanta „Oranje”, Ajax Amsterdam. Przez najbliższy rok doświadczony defensywny pomocnik będzie mógł jednak tylko pomarzyć o grze na arenie międzynarodowej, gdyż Spartak odpadł w eliminacjach Ligi Europy z Legią Warszawa. Holender nie był jednak winowajcą tej porażki.
6. Roman Eremenko (Dynamo Kijów -> Rubin Kazań – 13 mln euro)
Ten gracz jeszcze niedawno wygrywał Ligę Mistrzów (fot. fc-anji.ru)
Po złym doświadczeniu związanym z wydaniem 20 mln euro na wiecznie kontuzjowanego Carlosa Eduardo szefowie Rubiny Kazań postanowili podkupić zawodnika swojemu niedawnemu pucharowemu rywalowi, Dynamu Kijów. Ten urodzony w Moskwie reprezentant Finlandii był dla swojego poprzedniego klubu zawodnikiem niemal bezcennym. Niemal, bo trzy kolejne oferty „Tatarów” były odrzucane przez Dynamo. Dopiero 13 milionów euro skłoniło Ihora Surkisa do sprzedania swojego piłkarza. Roman dołączył do kazańskiego klubu tego samego dnia co jego brat, Aleksiej. Starszy z braci Eremenko będzie jednak tylko uzupełnieniem składu Rubinu. Młodszy ma za zadanie stać się jego filarem.
5. Felipe Caicedo (Levante -> Lokomotiw Moskwa – 7,5 mln euro)
Prawdziwy piłkarski obieżyświat. Mimo zaledwie 23 lat na karku zdołał już występować w sześciu klubach z pięciu krajów. Ekwadorczyk był wyróżniającą się postacią w lidze szwajcarskiej, wielkim rozczarowaniem w Anglii i Portugalii oraz ostatnio czołowym strzelcem beniaminka Primera Division, Levante. Ponieważ jednak w klubach spoza czołówki La Liga nie płaci się kokosów, Caicedo obrał kierunek na Rosję, gdzie może liczyć na siedmiocyfrową kwotę zapisaną w kontrakcie. Piłkarz z Ameryki Południowej na razie udowadnia, że jego transfer do Lokomotiwu Moskwa był dobrym krokiem dla obu stron. Ekwadorczyk gra regularnie, a „Parowozy” w końcu doczekały się napastnika, który może strzelić w sezonie więcej niż 10 bramek.
4. Jurij Żyrkow (Chelsea Londyn -> Anży Machaczkała – 15 mln euro)
Najbardziej znienawidzony piłkarz w Moskwie. W czasie spotkań reprezentacji Rosji kibice nie szczędzą mu gwizdów i obelg. Powód jest prozaiczny. Ikona CSKA Moskwa, której nie wyszła przygoda z Chelsea Londyn, wybrała grube miliony Sulejmana Kerimowa i gra teraz w Anży Machaczkała. Dla kibiców „Wojskowych” był to siarczysty policzek i Żyrkow błyskawicznie z idola stał się wrogiem numer jeden (na równi z Wellitonem). Reprezentant Rosji z czasem jednak przywyknie do takiego stanu rzeczy, a wrogą atmosferę osłodzą mu grube miliony, wpływające regularnie na konto.
I znów piłkarz, który jeszcze rok temu nie przypuszczałby, że jego kolejnym pracodawcą będzie klub, który w swojej historii nie wygrał żadnego trofeum. Balazs Dzsudzsak, bo o nim mowa, łączony był z przenosinami do angielskich i włoskich zespołów z najwyższej półki. Stało się jednak inaczej i gwiazdor PSV Eindhoven wylądował w Dagestanie. Węgierski skrzydłowy w wywiadach nie ukrywał, że chce podbić Premier Ligę. Na razie pozostaje mu śledzenie występów kolegów z trybun, ponieważ w meczu z Rostowem złamał obojczyk i nie pojawi się na boisku do grudnia. Niemniej jednak zdrowy Dzsudzsak byłby wzmocnieniem dla każdego rosyjskiego klubu.
2. Domenico Criscito (Genoa -> Zenit Sankt Petersburg – 11 mln euro)
Włoska kolonia w Sankt Petersburgu liczy już sześć osób. Do Alessandro Rosiny, trenera Luciano Spallettiego i trzech innych członków sztabu szkoleniowego Zenitu pochodzących z Italii dołączył Domenico Criscito. Jeszcze parę lat temu transfer reprezentanta Włoch do Rosji wydawał się nierealny. Czasy się jednak zmieniły i dziś podstawowy lewy obrońca „Squadra Azzura” bez wahania przyjął propozycję z Sankt Petersburga. Criscito sporo ryzykuje, gdyż jego rodak Salvatore Bocchetti po transferze do Rosji przestał otrzymywać powołania do kadry. Wydaje się jednak, że Zenit zrobił dobry interes, ponieważ przybysz z Półwyspu Apenińskiego błyskawicznie wywalczył sobie miejsce w wyjściowym składzie i swą grą pokazuje, że 11 milionów euro, jakie za niego zapłacono, to dobrze zainwestowana kwota.
1. Samuel Eto’o (Inter Mediolan -> Anży Machaczkała – 45 mln euro)
Nie można mieć co do tego wątpliwości, że bohaterem najciekawszego letniego transferu w Rosji był właśnie Samuel Eto’o. Kameruńczyk dał się skusić bajecznym kontraktem, który gwarantuje mu zarobki rzędu 10 milionów euro rocznie. Były gwiazdor Barcelony i Interu Mediolan jest traktowany w Machaczkale niemal jak król, jednak najbardziej nieoczekiwany gest spotkał go ze strony rodaka. Podczas oficjalnej prezentacji Eto’o w barwach Anży, która miała miejsce na miejscowym stadionie, na murawę wbiegł czarnoskóry mężczyzna, który padł do stóp 30-letniego napastnika i zaczął… całować jego buty. Trzeba przyznać, że to dość specyficzne okazywanie sympatii swojemu idolowi. Jak na razie nowa gwiazda ligi rosyjskiej spisuje się znakomicie – dwie bramki w trzech meczach. Cóż, dla prawdziwego profesjonalisty nie ma znaczenia, czy przychodzi mu grać na Camp Nou, San Siro czy też na stadionie Dynama w Machaczkale.
Blisko znalezienia się w gronie wyróżnionych zawodników byli także Igor Szitow, Mehdi Carcela-Gonzalez, Victor Obinna, Ewerthon, Martin Jiranek i Stipe Pletikosa.
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.