Keisuke Gotō

Pochodzenie

Urodził się 3 czerwca 2005 roku w Hamamatsu w prefekturze Shizuoka. Piłkę zaczął kopać w Kawai SC, a potem trafił do akademii Júbilo Iwata. Do zespołu U-18 awansował już w trzeciej klasie gimnazjum, więc nie rozważał, jak część rówieśników, gry w szkolnych rozgrywkach. Mówił, że plan miał jeden: zadebiutować w pierwszej drużynie jak najszybciej. Jako wzór wymieniał Roberta Lewandowskiego, a idolem jest dla niego Harry Kane.

Kariera

W październiku 2022 roku, jeszcze jako uczeń drugiej klasy liceum, klub ogłosił, że od sezonu 2023 dołączy do pierwszej drużyny Júbilo. 18 lutego 2023 roku w pierwszej kolejce J2 League wszedł w 64. minucie przy 0:3 w meczu z Fagiano Okayama. W końcówce strzelił dwa gole: pierwszego prawą nogą, drugiego głową po dośrodkowaniu Yasuhito Endō, a Iwata przegrała 2:3. Pobił wtedy klubowy rekord najmłodszego strzelca. W czerwcu 2023 roku, po przekroczeniu wymaganej liczby minut, podpisał pierwszy kontrakt profesjonalny najwyższej kategorii.

Od stycznia 2024 roku grał w RSC Anderlecht, najpierw na wypożyczeniu, a w grudniu 2024 roku klub wykupił go na stałe, podpisując kontrakt do czerwca 2028 roku. Większość czasu spędzał w rezerwach, RSCA Futures w drugiej lidze belgijskiej. W pierwszej drużynie po raz pierwszy wyszedł od początku 26 stycznia 2025 roku i w wygranym 4:1 meczu z KV Mechelen strzelił gola już w 24. minucie. Cztery dni później, 30 stycznia, strzelił gola w Lidze Europy w przegranym 3:4 meczu z Hoffenheim.

Latem 2025 roku wyjechał na wypożyczenie do Sint-Truidense VV. Mówił, że chciał zostać w Anderlechcie i trener Besnik Hasi też chciał go zatrzymać, ale zrozumiał, że nie jest jednym z jego pierwszych wyborów, a jego jedynym celem było granie. W STVV został liderem ataku. Pod koniec 2025 roku z ośmioma golami był współliderem klasyfikacji strzelców ligi belgijskiej, a sezon 2025/2026 skończył z dziesięcioma golami i pięcioma asystami w 28 meczach ligowych. W styczniu 2026 roku mówił, że w STVV stał się kompletniejszym napastnikiem: lepiej chroni piłkę i lepiej radzi sobie jako samotny napastnik.

11 czerwca 2026 roku przeszedł do SC Freiburg. Członek zarządu Jochen Saier mówił, że klub zdecydował się na zawodnika o odważnym stylu gry, który lubi biegać za obronę i dobrze czuje się w polu karnym, ale potrzebuje trochę czasu na aklimatyzację. Goto tłumaczył, że klub bardzo go chciał i to było jednym z głównych powodów wyboru. Zadebiutował 20 sierpnia 2026 roku w pierwszym meczu play-off Ligi Konferencji z Motherwell. Wszedł w 80. minucie, a w doliczonym czasie strzelił głową z rzutu rożnego Vincenzo Grifo gola na 3:1, swojego pierwszego dla Freiburga.

Styl gry

Mierzy 191 cm i wyróżnia się grą w powietrzu, pracą tyłem do bramki i ruchem za linię obrony. Jako nastolatek potrafił grać na wysokim poziomie na każdej pozycji w ataku, miał wytrzymałość na intensywną grę przez 90 minut, szybkość i technikę, a do tego dobrze oceniał sytuację. W Belgii poprawił grę w pojedynkach: w Anderlechcie często trzymał się z tyłu, w STVV zaczął angażować się w walkę o piłkę i bywać w polu karnym znacznie częściej. Sam uważa, że w powietrzu jest dobry, i chciałby jeszcze częściej tworzyć sytuacje samodzielnie, a nie tylko kończyć zespołowe akcje.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Japonii. W seniorskiej kadrze zadebiutował 14 listopada 2025 roku w wygranym 2:0 meczu towarzyskim z Ghaną, wchodząc w 75. minucie. Po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie 28 marca 2026 roku w Glasgow, w wygranym 1:0 meczu ze Szkocją, jako jedyny napastnik. Zszedł w 63. minucie.

Selekcjoner Hajime Moriyasu powołał go na mundial 2026. Na turnieju zagrał w meczu grupowym z Tunezją, wygranym 4:0, wchodząc w 84. minucie za Ayase Uedę.