






Stoper, który chętnie wychodzi z piłką spod własnej bramki, a grę jako boczny obrońca w trójce stoperów opanował u Marka Papszuna.
Urodził się 21 czerwca 2000 roku w Jaśle. Zaczynał w UKS 6 Jasło, uczniowskim klubie trenera Artura Tomaszewskiego, który wypatrzył go na szkolnym turnieju. Przez kilka lat grał w ataku: był wyższy od rówieśników, dobrze grał głową i strzelał sporo bramek. Paweł Kasprzyk, jego ostatni trener w Jaśle, przesunął go do pomocy.
Jako nastolatek przeniósł się do Karpat Krosno, skąd na weekendy wracał do domu. Później miał propozycje z akademii Zagłębia Lubin i Lecha Poznań i wybrał Lubin, oddalony od Jasła o ponad 500 kilometrów. Ojciec postawił warunek, że syn najpierw skończy gimnazjum. Pierwsze miesiące w Lubinie były tak trudne, że po dwóch miesiącach Kamil zadzwonił do ojca z prośbą, żeby go zabrał do domu. Ojciec namówił go, żeby wytrzymał jeszcze miesiąc, i z czasem chłopak zadomowił się w nowym klubie.
W Zagłębiu nie doczekał się debiutu w Ekstraklasie. Grał w trzecioligowych rezerwach, a u trenerów Mariusza Lewandowskiego i Bena van Daela kilka razy był tym dziewiętnastym zawodnikiem, który nie mieścił się w kadrze meczowej. Latem 2019 roku przeszedł do Rakowa Częstochowa, któremu polecił go skaut Oskar Jasiński.
Początek w Częstochowie był trudny. Na pierwszym treningu taktycznym podczas obozu w Mielcu nie potrafił zrozumieć schematów wyprowadzenia piłki i Papszun przez większą część zajęć bezskutecznie mu je tłumaczył, a reszta drużyny przyglądała się z boku. W Ekstraklasie zadebiutował w sierpniu 2019 roku, wchodząc na końcówkę meczu z Lechią Gdańsk. Papszuna przekonał październikowy sparing, w którym zagrał na prawym wahadle i zaliczył asystę. 21 października 2019 roku pierwszy raz wyszedł w podstawowym składzie, właśnie jako wahadłowy, w wygranym 1:0 meczu ze Śląskiem Wrocław.
W sezonie 2020/2021 grał jako prawy stoper w ustawieniu z trójką obrońców. Przydało mu się, że wcześniej grywał jako prawy obrońca i defensywny pomocnik. Pod skrzydła wziął go Tomas Petrasek, a od Papszuna, jak sam mówi, nauczył się taktyki i podejścia do każdego meczu. W styczniu 2021 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Red Bull Salzburg, ale do końca sezonu został w Rakowie. Właściciel Rakowa Michał Świerczewski poprosił go, żeby przez pół roku dalej poświęcał się dla Rakowa. 2 maja 2021 roku Piątkowski zagrał w finale Pucharu Polski, w którym Raków pokonał Arkę Gdynia 2:1 i pierwszy raz w historii zdobył to trofeum. W tym samym sezonie Raków został wicemistrzem Polski.
W Salzburgu nie było już Jesse'a Marscha, za którego kadencji go sprowadzono, a zespół prowadził Matthias Jaissle. Po kilku tygodniach Piątkowski wszedł do składu, zadebiutował w austriackiej Bundeslidze i w Lidze Mistrzów, w meczu z Sevillą. 22 września 2021 roku złamał prawą kostkę w meczu Pucharu Austrii z Kalsdorfem i stracił około dwóch miesięcy. Latem 2022 roku naderwał mięsień czworogłowy uda, za szybko wrócił do treningów i stracił przygotowania oraz początek sezonu. W hierarchii stoperów był trzeci, a klub sprowadził jeszcze Strahinję Pavlovicia.
W styczniu 2023 roku poprosił o wypożyczenie lub transfer i do końca sezonu trafił do KAA Gent. Wybrał Belgię, choć interesowały się nim Feyenoord i Leicester City; przekonała go rozmowa z trenerem Heinem Vanhaezebrouckiem. Gent obserwował go jeszcze w czasach Rakowa. Kilka dni po przyjeździe wyszedł w podstawowym składzie na mecz z Charleroi, jako prawy stoper w trójce obrońców.
Po powrocie do Salzburga znów długo leczył kontuzję. Jesienią 2023 roku, za trenera Gerharda Strubera, wrócił do gry, a w meczu z Rapidem w Wiedniu Piątkowski strzelił pierwszego gola dla Salzburga i dał drużynie zwycięstwo. Salzburg kilka razy nie zgadzał się na jego odejście, ale w styczniu 2024 roku puścił go na wypożyczenie do Granady. W La Lidze zadebiutował 13 stycznia 2024 roku w przegranym 0:1 meczu z Betisem.
Latem 2024 roku wrócił do Salzburga i pod wodzą Pepijna Lijndersa wywalczył miejsce w podstawowym składzie. W sierpniu 2024 roku w Lublinie, w eliminacjach Ligi Mistrzów z Dynamem Kijów, pierwszy raz od wyjazdu za granicę zagrał w Polsce. W fazie ligowej Ligi Mistrzów 2024/2025 grał między innymi z Realem Madryt i Bayerem Leverkusen. 31 stycznia 2025 roku został wypożyczony do Kasımpaşy, a dwa dni później zadebiutował w wygranym 5:3 meczu z Adaną Demirspor. Sam przyznawał, że regularna gra w Turcji pomogła mu utrzymać miejsce w reprezentacji.
Pod koniec sierpnia 2025 roku podpisał czteroletni kontrakt z Legią Warszawa. Latem rozmawiał też z Gentem, zgłaszały się po niego Cremonese i Cagliari, a ofertę złożyła Tuluza, ale chciał trafić do Legii.
Jego najmocniejszą stroną jest gra piłką. Lubi mieć ją przy nodze, wyprowadza akcje spod własnej bramki, dobrze widzi boisko, potrafi zagrać celne długie podanie i nie boi się podejść wyżej. Pewnie radzi sobie z pressingiem rywali i szuka podań do przodu. Jest szybki i silny fizycznie. W Rakowie i w Gent grał jako prawy stoper w trójce, od którego wymaga się także włączania do akcji ofensywnych.
Ma też słabsze strony. Zdarzało mu się gubić krycie, a odważne podania kończyły się czasem stratą i groźną akcją rywala. W grze głową się nie wyróżnia. Zna swoje atuty i ograniczenia: skupia się na tym, co wychodzi mu najlepiej, i ogranicza ryzyko błędów. Jako wzór obrońcy wskazywał Sergio Ramosa.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Polski, a w kadrze do lat 21 zaufał mu Czesław Michniewicz. W marcu 2021 roku Paulo Sousa powołał go do pierwszej reprezentacji, choć sam piłkarz spodziewał się raczej kolejnego powołania do młodzieżówki. Zadebiutował 28 marca 2021 roku w wygranym 3:0 meczu eliminacji mistrzostw świata z Andorą w Warszawie. Wyszedł w podstawowym składzie obok Kamila Glika, a Sousa chwalił go po meczu za siłę, szybkość i podania.
W czerwcu 2021 roku zagrał w towarzyskim meczu z Rosją we Wrocławiu i pojechał z kadrą na Euro 2020, ale na turnieju nie wystąpił ani minuty. Na pozycji półprawego stopera Sousa stawiał na Bartosza Bereszyńskiego. We wrześniu 2021 roku zagrał w wygranym 7:1 meczu z San Marino.
Do kadry wrócił po trzech latach, powołany przez Michała Probierza na wrześniowe mecze Ligi Narodów 2024. Na boisko wszedł dopiero 15 października 2024 roku w meczu z Chorwacją, za kontuzjowanego Pawła Dawidowicza, przy stanie 1:3. Polska zremisowała 3:3, a dla Piątkowskiego był to pierwszy mecz na Stadionie Narodowym. W listopadzie wyszedł w podstawowym składzie na mecze z Portugalią i Szkocją. 18 listopada 2024 roku strzelił Szkotom pierwszego gola w reprezentacji, uderzeniem z pierwszej piłki sprzed pola karnego. Polska przegrała jednak 1:2 i spadła z najwyższej dywizji Ligi Narodów. W marcu 2025 roku zagrał w meczach eliminacji mistrzostw świata z Litwą i Maltą.
0
1
7,2
Minuty w sezonie
1174′13 z 27 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Polska | Liga Narodów | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2025/2026PKO BP Ekstraklasa | Legia Warszawa | PKO BP Ekstraklasa | 26 | 2262 | 0 | 3 |
| 2025/2026Liga Konferencji | Legia Warszawa | Liga Konferencji | 4 | 360 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Polski | Legia Warszawa | Puchar Polski | 1 | 120 | 1 | 0 |
| 2024/2025Süper Lig | Kasımpaşa | Süper Lig | 13 | 1102 | 0 | 1 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 2 | 167 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Red Bull Salzburg | Liga Mistrzów | 10 | 792 | 0 | 1 |
| 2024/2025Bundesliga austriacka | Red Bull Salzburg | Bundesliga austriacka | 14 | 1062 | 0 | 0 |
| 2023/2024La Liga | Granada CF | La Liga | 9 | 506 | 0 | 0 |
| 2023/2024Bundesliga austriacka | Red Bull Salzburg | Bundesliga austriacka | 7 | 399 | 1 | 0 |
| 2022/2023Jupiler Pro League | KAA Gent | Jupiler Pro League | 17 | 1290 | 0 | 2 |
| 2022/2023Bundesliga austriacka | Red Bull Salzburg | Bundesliga austriacka | 3 | 225 | 0 | 0 |
| 2021/2022Bundesliga austriacka | Red Bull Salzburg | Bundesliga austriacka | 13 | 1038 | 0 | 2 |
| 2020/2021PKO BP Ekstraklasa | Raków Częstochowa | PKO BP Ekstraklasa | 27 | 2430 | 2 | 2 |
| 2020/2021Puchar Polski | Raków Częstochowa | Puchar Polski | 6 | 540 | 1 | 0 |
| 2019/2020PKO BP Ekstraklasa | Raków Częstochowa | PKO BP Ekstraklasa | 23 | 1607 | 1 | 3 |
| 2019/2020Puchar Polski | Raków Częstochowa | Puchar Polski | 2 | 126 | 0 | 0 |
Kamil Piątkowski ma 26 lat. Urodził się 21 czerwca 2000 roku (Jasło).
Kamil Piątkowski jest zawodnikiem klubu Legia Warszawa (PKO BP Ekstraklasa).
Kamil Piątkowski jest obrońcą i gra z numerem 91.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 14 meczów, 0 goli, 1 asysta (stan na 21 listopada 2026).
Kamil Piątkowski jest stoperem, którego najmocniejszą stroną jest gra piłką: wyprowadza akcje spod własnej bramki, dobrze widzi boisko i potrafi zagrać celne długie podanie. W Rakowie i w Gent grał jako prawy stoper w trójce obrońców.
Kamil Piątkowski zadebiutował w reprezentacji Polski 28 marca 2021 roku w wygranym 3:0 meczu eliminacji mistrzostw świata z Andorą w Warszawie. Wyszedł w podstawowym składzie obok Kamila Glika.
Kamil Piątkowski strzelił pierwszego gola w reprezentacji 18 listopada 2024 roku w meczu Ligi Narodów ze Szkocją, uderzeniem z pierwszej piłki sprzed pola karnego. Polska przegrała 1:2.
Kamil Piątkowski podpisał czteroletni kontrakt z Legią Warszawa pod koniec sierpnia 2025 roku. Wcześniej grał w Rakowie Częstochowa, Red Bull Salzburg, Gent, Granadzie i Kasımpaşie.