
Szkocki lewy obrońca, wychowanek i kibic Celtiku, który po sześciu latach w Arsenalu wrócił w 2025 roku do Glasgow.
Urodził się 5 czerwca 1997 roku w Douglas na Wyspie Man, ale wychował się w okolicach Motherwell. Kibicem Celtiku zrobił go ojciec, który zabierał go na mecze. Jeździł autobusami kibiców na spotkania u siebie i na wyjazdach, a jego idolem był Henrik Larsson. Mając około sześciu lat zaczął grać w lokalnym klubie, a w wieku siedmiu lat wypatrzyli go skauci Celtiku. Później chodził do szkoły w Kirkintilloch, współpracującej z akademią Celtiku, i codziennie wcześnie rano dojeżdżał z North Lanarkshire.
W juniorach był uważany za wszechstronnego bocznego zawodnika, który może grać i w obronie, i w ataku. Gdy jako 16-latek podpisywał pierwszy kontrakt, dostał tylko roczną umowę, na niższych warunkach niż koledzy. W drużynie rezerw szkolił go m.in. kapitan Scott Brown, który robił wtedy kursy trenerskie. Tierney nazywa go swoim najlepszym przyjacielem w piłce.
W kwietniu 2015 roku zadebiutował w lidze szkockiej w barwach Celtiku, wchodząc w 81. minucie meczu z Dundee. W sezonie 2015/16, za Ronny'ego Deili, wygrał rywalizację o miejsce na lewej obronie z doświadczonym Emilio Izaguirre i zagrał w 23 meczach ligowych, a Celtic został mistrzem. Mimo zainteresowania klubów Premier League przedłużył kontrakt. W kolejnym sezonie zagrał w Lidze Mistrzów z Barceloną i Manchesterem City, a po kontuzji, która wykluczyła go na trzy miesiące, pomógł zdobyć potrójną koronę. W sezonie 2017/18 rozegrał 55 meczów i znów wygrał z Celtikiem wszystkie krajowe trofea. Brendan Rodgers porównywał go wtedy z najlepszymi lewymi obrońcami w Wielkiej Brytanii.
W sierpniu 2019 roku przeszedł do Arsenalu. W pierwszym sezonie zdobył z Arsenalem Puchar Anglii. Później zatrzymywały go kontuzje. W sezonie 2023/24, gdy stracił miejsce u Mikela Artety, był wypożyczony do Realu Sociedad i nauczył się w Hiszpanii nowego języka. Po powrocie do Londynu w sezonie 2024/25 wychodził głównie z ławki. W ostatnim meczu dla Arsenalu strzelił gola.
W lutym 2025 roku Celtic ogłosił, że Tierney wróci do klubu, a w czerwcu 2025 roku podpisał pięcioletni kontrakt. Mówił, że powrót był zawsze kwestią tego, kiedy, a nie czy, i że wraca jako inny, bardziej dojrzały człowiek.
W Celtiku imponował szybkością i siłą, ale z czasem także podaniami otwierającymi drogę do bramki i wykończeniem akcji. Szczególnie groźny był w kontratakach, gdy dzięki przyspieszeniu wychodził na czystą pozycję. Sam podkreśla, że jego karierę zbudowała pracowitość.
Po raz pierwszy powołał go Gordon Strachan w marcu 2016 roku, na towarzyski mecz z Danią, gdy Tierney przeskoczył od razu z kadry do lat 19. Gdyby Wyspa Man miała reprezentację uznawaną w oficjalnych rozgrywkach, rozważałby grę dla niej. Na Euro 2024 wyszedł w podstawowym składzie w meczach z Niemcami i Szwajcarią. 18 listopada 2025 roku strzelił gola w wygranym 4:2 meczu z Danią. Szkocja awansowała na mundial 2026, a Tierney zagrał na nim w meczach z Marokiem i Brazylią.
237
z 270 możliwych
0
1
6,7
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Szkocja | Mistrzostwa Świata | 2 | 105 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | Celtic | Liga Europy | 9 | 715 | 0 | 1 |
| 2024Eliminacje MŚ | Szkocja | Eliminacje MŚ | 3 | 51 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Celtic | Liga Mistrzów | 2 | 151 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Arsenal | Liga Mistrzów | 5 | 119 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Szkocja | Mistrzostwa Europy | 2 | 138 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Szkocja | Eliminacje ME | 5 | 400 | 0 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Arsenal | Premier League | 1 | 8 | 0 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Arsenal | Premier League | 1 | 65 | 0 | 1 |





