
Japoński lewy obrońca, kapitan reprezentacji do lat 17, która w 2023 roku wygrała Puchar Azji.
Urodził się 18 marca 2006 roku w Kamakurze, w prefekturze Kanagawa. Piłkę zaczął kopać w Nishikamakura SC, do którego trafił jako sześciolatek. Po pięciu latach przeszedł do młodzieżowych drużyn Shonan Bellmare. Jako nastolatek grał też w reprezentacji Japonii do lat 15.
W marcu 2024 roku, tuż przed 18. urodzinami, pojechał na dwutygodniowe testy do szwedzkiego Djurgårdens IF. Klub zdecydował się go zatrzymać i podpisał z nim czteroletnią umowę. Kosugi mówił, że do Europy przyjechał po to, żeby rozwijać się piłkarsko i językowo. W pierwszej połowie 2024 roku był rezerwowym lewym obrońcą za Samuelem Dahlem, do którego porównywał się stylem gry.
W Allsvenskan zadebiutował 12 maja 2024 roku, wchodząc w końcówce wygranego 2:0 meczu z IF Elfsborg. Po meczu koledzy poprosili go, by w szatni zaśpiewał pieśń zwycięstwa klubu. Pierwszy raz w podstawowym składzie zagrał 28 lipca 2024 roku w wygranym przez Djurgården meczu wyjazdowym z Elfsborgiem, który nazwał później swoim ulubionym meczem tego roku. Gdy latem Dahl odszedł do AS Romy, Kosugi został podstawowym lewym obrońcą Djurgårdens. W sezonie 2024/2025 Djurgården doszedł do półfinału Ligi Konferencji, w którym odpadł z późniejszym zwycięzcą, Chelsea. W barwach klubu rozegrał 62 mecze, strzelił pięć goli i zanotował siedem asyst.
W grudniu 2025 roku Eintracht Frankfurt ogłosił jego transfer. Do klubu dołączył 1 stycznia 2026 roku. Dyrektor sportowy Timmo Hardung mówił, że to młody lewy obrońca z dobrą techniką, który pokonuje na boisku dużo kilometrów i dużo pracuje.
Gra lewą nogą. Opisywał siebie jako szybkiego piłkarza z dobrą techniką i dobrym prowadzeniem piłki, który dużo biega i dobrze radzi sobie w obronie jeden na jeden. Obrona jest według niego jego mocną stroną. Gorzej oceniał wtedy jakość swoich dośrodkowań w tercji ataku i chciał częściej włączać się w akcje strzeleckie. Za wzór uważał Yuto Nagatomo.
Jako kapitan wygrał z Japonią U-17 Puchar Azji w Tajlandii w 2023 roku. W tym samym roku, znów jako kapitan, rozegrał wszystkie minuty czterech meczów młodzieżowych mistrzostw świata w Indonezji. Japonia doszła tam do 1/8 finału i przegrała z Hiszpanią.
W 2025 roku zagrał od pierwszej minuty we wszystkich czterech meczach Japonii na mistrzostwach świata do lat 20. We wrześniu 2025 roku zadebiutował w reprezentacji do lat 23.
Na igrzyskach azjatyckich w Aichi i Nagoi w 2026 roku wystąpił w podstawowym składzie w półfinale z Uzbekistanem, po którym Japonia awansowała po rzutach karnych. W finale 3 października był na ławce i nie wszedł na boisko, a Japonia przegrała z Koreą Południową 0:1.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
495′6 z 7 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Bundesliga | Eintracht Frankfurt | Bundesliga | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Allsvenskan | Djurgårdens IF | Allsvenskan | 28 | 2349 | 0 | 5 |
| 2024/2025Liga Konferencji | Djurgårdens IF | Liga Konferencji | 16 | 1423 | 2 | 0 |
| 2023/2024 | Djurgårdens IF | – | – | – | – |





