Kevin Akpoguma

Pochodzenie

Urodził się 19 kwietnia 1995 roku w Neustadt an der Weinstraße w Palatynacie. Ma nigeryjskiego ojca i niemiecką matkę. Rodzina kilka razy się przeprowadzała, m.in. do Speyer i Wörth. Pierwsze kroki w piłce stawiał w Speyer, potem grał w FC Bavaria Wörth i FC Neureut, a w 2007 roku trafił do młodzieży Karlsruher SC. Mówił, że KSC zainteresował się nim po przeprowadzce do Wörth, gdy miał dwanaście lat. Z większymi klubami z regionu, jak 1. FC Kaiserslautern czy Mainz, kontaktu nie miał.

Od dziecka kibicował Manchesterowi City, a koszulkę tego klubu dostał od wuja mieszkającego wtedy w Manchesterze. Marzył o grze w Anglii. Pierwszym idolem był Jérôme Boateng, który miał podobny wzrost i też grał w obronie.

Piłkę łączył z nauką. Przed maturą, gdy był już zawodnikiem pierwszej drużyny KSC, na czas egzaminów przeniesiono go do drużyny juniorów starszych.

Kariera

W listopadzie 2012 roku jako 17-latek po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie KSC w 3. Lidze. W styczniu 2013 roku strzelił gola na 3:0 w wygranym 3:2 meczu z VfL Osnabrück i został wtedy najmłodszym strzelcem w historii tych rozgrywek, prowadzonych od 2008 roku. Sam mówił, że dla niego był to zwykły gol, ważny przede wszystkim dlatego, że przybliżał KSC do awansu. W sezonie zagrał w lidze osiem razy, a klub awansował do 2. Bundesligi.

W połowie maja 2013 roku KSC ogłosił, że Akpoguma przechodzi do TSG 1899 Hoffenheim, z którym podpisał umowę do 2017 roku. Alexander Rosen, szef piłkarskiego pionu Hoffenheim, mówił, że klub obserwuje go od trzech lat. Akpoguma wspominał, że Hoffenheim starał się o niego już w czasach U-17, a on chciał koniecznie grać w klubie z Bundesligi. Latem 2013 roku dostał złoty medal Fritza Waltera w kategorii U-18.

W Hoffenheim nie przebił się szybko do pierwszej drużyny i grał w rezerwach w Regionallidze. W maju 2015 roku został wypożyczony na dwa lata do Fortuny Düsseldorf z 2. Bundesligi, gdzie trenerem został jego dawny szkoleniowiec z rezerw Hoffenheim Frank Kramer. Przy okazji Hoffenheim przedłużyło jego kontrakt do czerwca 2019 roku. W Düsseldorfie rozegrał 45 meczów ligowych.

21 kwietnia 2017 roku w meczu z FC St. Pauli, po starciu głowami z Berndem Nehrigiem, złamał pierwszy kręg szyjny. Od paraliżu dzieliło go około centymetra. Po siedmiu tygodniach zdjął kołnierz ortopedyczny, a w lipcu 2017 roku, 86 dni po urazie, trenował już z drużyną Hoffenheim na obozie w Austrii. Wcześniej mówiono o powrocie dopiero w grudniu. Mówił, że ta historia go zmieniła i że nie będzie już niezadowolony, gdy nie gra. 22 października 2017 roku zadebiutował w Bundeslidze, wchodząc na 45 minut w meczu z VfL Wolfsburg, a potem trzy razy z rzędu wyszedł w podstawowym składzie.

Jesienią 2018 roku grał z Hoffenheim w Lidze Mistrzów, także przeciwko Manchesterowi City. W Bundeslidze zagrał w rundzie jesiennej osiem razy, z czego cztery mecze w pełnym wymiarze, więc 30 grudnia 2018 roku został wypożyczony do Hannoveru 96 do końca sezonu. Menedżer Hannoveru Horst Heldt mówił, że Akpoguma ma dużą szybkość, jest mocny w pojedynkach i dobrze gra głową. Sam zawodnik tłumaczył, że nie widział dla siebie regularnej gry w Hoffenheim, ale nie miał żalu do trenera Juliana Nagelsmanna.

Po powrocie został w Hoffenheim na kolejne lata. W 2021 roku mówił, że gra tam, gdzie potrzebuje go trener, a wtedy był to bok obrony. W maju 2026 roku trener Christian Ilzer potwierdził, że klub i Akpoguma rozstają się po sezonie. Piłkarza pożegnano 9 maja przed ostatnim domowym meczem z Werderem Brema, razem z Ihlasem Bebou i Grischą Prömelem. Do Hoffenheim należał od 2013 roku, z wypożyczeniami po drodze. 1 sierpnia 2026 roku jako wolny zawodnik podpisał kontrakt z Frosinone Calcio, ważny do 30 czerwca 2028 roku. Pierwszy raz w karierze zawodowej opuścił Niemcy.

Sukcesy

• 2014 Mistrzostwo Europy U-19 z Niemcami
• 2013 Złoty medal Fritza Waltera w kategorii U-18

Styl gry

Już jako 17-latek wyróżniał się siłą w pojedynkach, dobrym wyprowadzaniem piłki, techniką i uderzeniem; w kadrze Niemiec U-17 trener Horst Hrubesch ustawiał go też jako napastnika. W 2015 roku mówił, że najlepiej czuje się w defensywnym środku pola, a dzięki szybkości potrafi czysto odebrać piłkę. Nie widział siebie jako typowego „odbieracza”, bardziej jako gracza odpowiedzialnego za rozegranie. Wskazywał, że musi poprawić wyczucie momentu, w którym ruszyć do pressingu, i unikać błędów w całym meczu.

Ma 192 cm wzrostu. W 2021 roku mówił, że jako boczny obrońca nie ma idealnej postury do pojedynków jeden na jeden i do obrotu, ale ma dynamikę, tempo i przyspieszenie, a z piłką robi rzeczy nietypowe jak na swoje gabaryty. Jako boczny obrońca grał już w młodzieży, w tym w reprezentacji Niemiec U-19, i w pierwszym meczu w seniorskiej piłce. Różnicę między pozycjami opisywał tak: na środku obrony pilnuje się ustawienia linii i buduje grę, a boczny obrońca musi być zarazem z przodu i z tyłu.

Reprezentacja

Przeszedł prawie wszystkie reprezentacje młodzieżowe Niemiec. W kadrze U-18 był kapitanem. W lipcu 2014 roku na mistrzostwach Europy U-19 w Węgrzech grał od pierwszej minuty w każdym meczu i tylko raz został zmieniony. 31 lipca 2014 roku w Budapeszcie wystąpił w pierwszym składzie w finale z Portugalią, wygranym 1:0 po golu Hany'ego Mukhtara. Grał też w reprezentacji U-21.

W styczniu 2019 roku mówił, że selekcjoner Nigerii Gernot Rohr chciałby, by wybrał tę kadrę, ale on nie chce zamykać sobie drogi do reprezentacji Niemiec. W 2020 roku zdecydował się jednak na Nigerię. Zadebiutował 9 października 2020 roku w towarzyskim meczu z Algierią w Austrii, przegranym 0:1, wchodząc na boisko po godzinie gry za Tyronne'a Ebuehiego. Po meczu mówił, że jest dumny z gry dla Nigerii. W grudniu 2021 roku nie znalazł się w 28-osobowej kadrze na Puchar Narodów Afryki w Kamerunie.