Jan Urban zostaje na stanowisku – czy to dobra decyzja?

Urbana warto również wyróżnić za jego dobrą komunikację z mediami. W przypadku jego poprzednika było o to trudno, co powodowało niepotrzebne spięcia. Konsekwencja w powołaniach jest również czymś, o czym warto wspomnieć. Urban nie boi się stawiać na swoich żołnierzy, takich jak Rózga, Wiśniewski czy Drągowski. Jest to coś warte wyróżnienia, bo w przypadku Probierza tej konsekwencji brakowało. Jednak selekcjoner powinien równoważyć własną konsekwencję z dobrem kadry. Urban, brnąc w niektóre powołania udowodnił, że nie potrafi tego równoważyć.

Elementy do poprawy

Podstawowym elementem, który musi poprawić Jan Urban, jest otworzenie się na zmiany. Jego konsekwencja  w powoływaniu np. Przemysława Wiśniewskiego była przesadzona. Na powołanie bardziej zasługiwał Sebastian Walukiewicz, z którym trener wolał toczyć przedszkolną wojnę niż zadbać o dobro kadry.

Podobnie rzecz ma się z pozycją napastnika. Urban powołał tylko trzech napastników, mimo że mógł zabrać również czwartego. Tym czwartym powinien być Mateusz Żukowski. W końcówce meczu ze Szwecją zdecydowanie lepszą opcją na tę pozycję byłby grający regularnie w drugiej lidze niemieckiej Żukowski niż występujący w Katarze Piątek.

W przypadku bramkarzy sytuacja jest podobna. Jest Mateusz Lis, uznawany za jednego z najlepszych bramkarzy ligi tureckiej. Jakub Stolarczyk gra regularnie w Leicester w Championship. W PKO Ekstraklasie dobrze radzi sobie Mrozek. Mimo to trener uczynił na zgrupowaniu numerem dwa Bartłomieja Drągowskiego, grającego w przedostatnim w tabeli Widzewie. O powołaniach Kamila Grosickiego czy Bartłomieja Bereszyńskiego szkoda wspominać, bo to były najbardziej niedorzeczne ruchy Urbana. Uzasadnianie ich potrzebą doświadczenia jest kpiną. Najważniejszym aspektem powinna być zawsze forma danego zawodnika.

Trener musi pamiętać, że konsekwencja w stawianiu na dane nazwiska nie powinna ograniczać otwartości na nowe. Gdy ma się lepsze możliwości, trzeba z nich skorzystać. Jan Urban musi zacząć to robić, bo inaczej jego kadra stanie się zabetonowanym tworem, a do samego selekcjonera niedługo przylgnie przydomek „Betonowy Janek”.

Przyszłość

Analizując plusy i minusy, przedłużenie kontraktu z Janem Urbanem trzeba uznać za dobrą decyzję. W ostatnich czterech latach Polska miała czterech różnych selekcjonerów. Ta kadra potrzebuje stabilizacji, a Jan Urban wydaje się być jej gwarantem.

Dobra gra w ofensywie i pomocy jest dowodem, że Urban potrafi budować. Gra w obronie z czasem również powinna ulec poprawie, bo jakość piłkarzy tam grających musi się obronić. Selekcjoner powinien mimo wszystko w najbliższym czasie również otworzyć się na nowe nazwiska. Gdy np. Mateusz Żukowski utrzyma swą formę, trudno sobie wyobrazić niepowoływanie go na mecze, w których tworzyć się będzie nowa reprezentacja.

Następne mecze eliminacyjne do Euro 2028 dopiero za rok. Teraz przed nami Liga Narodów, która będzie idealnym polem do budowy nowej kadry. Jej faktyczny kształt będzie można ocenić w pierwszych meczach o stawkę. Jan Urban przez ostatnie dziewięć miesięcy wylał fundament pod nowy projekt. Teraz czas, żeby zbudował kadrę, która powalczy o coś na Euro i nawiąże do sukcesów sprzed 10 lat.