
Lewy obrońca wychowany w Atlético Madryt, mistrz Europy U-19 z 2024 roku.
Urodził się 10 stycznia 2005 roku w San Fernando de Henares pod Madrytem. Jako dziecko grał w Rayo Vallecano. Do akademii Atlético Madryt trafił w 2018 roku, w wieku 13 lat. Mówił, że to był piękny, ale trudny krok, bo tak młodo wyprowadził się z domu i zostawił rodzinę.
Wcześniej grał w ataku i strzelał gole dla drużyny ze swojego osiedla. Już w Rayo, a potem w Atlético usłyszał, że jako boczny obrońca może być groźny. Przestawiono go na lewą obronę. Jako wzór wskazywał Jordiego Albę, któremu czuł się stylem podobny: szybki, grający pionowo, potrafiący włączyć się w akcję ofensywną.
W sezonie 2021/2022, mając 16 lat, zadebiutował w juniorskiej drużynie Juvenil A Atlético w División de Honor. Fernando Torres, który prowadził tę drużynę, a później także rezerwy klubu, wystawił go w ćwierćfinale Copa de Campeones z Celtą, gdy był jeszcze juniorem pierwszego roku. Atlético walczyło o odrobienie strat, a on w dogrywce miał okazję na zwycięskiego gola. W sezonie 2023/2024 Juvenil A Atlético zdobyło ligę juniorów i Copa de Campeones. W listopadzie 2025 roku mówił, że to jego piąty sezon pod wodzą Torresa.
Od sezonu 2024/2025 grał w rezerwach, Atlético Madrileño, w Primera Federación (trzeci poziom rozgrywkowy). Pierwszy sezon dzielił lewą stronę z Pablo Pérezem, więc w jego trakcie grał niemal jak skrzydłowy. Później stał się właścicielem lewej strony zespołu.
Do pierwszej drużyny wprowadził go Diego Simeone. 28 lutego 2026 roku Julio Díaz zadebiutował w Primera División w wyjazdowym meczu z Realem Oviedo, rozegrał 90 minut i Atlético wygrało 1:0. W doliczonym czasie rzucił się za piłką, która uciekała za linię boczną, uratował ją i podał do Juliána Álvareza, który zdobył zwycięskiego gola. Simeone mówił po meczu, że Díaz grał z charakterem i bez strachu, a w ostatniej akcji zrobił wszystko, by piłka nie wyszła na aut. Był 48. wychowankiem akademii, którego Simeone wprowadził do pierwszej drużyny. Do końca sezonu zagrał w czterech meczach ligowych i zanotował asystę przy porażce 1:2 z Sevillą.
28 lipca 2026 roku Sevilla FC ogłosiła porozumienie z Atlético w sprawie transferu i podpisała z nim kontrakt do 30 czerwca 2031 roku.
To lewy obrońca o ofensywnym profilu. Lubi włączać się w akcje ataku, ma szybkość, potrafi prowadzić piłkę, dobrze gra kombinacyjnie i dośrodkowuje. Nad grą w obronie, w której chciał się poprawiać, pracował z Torresem. Sam mówił, że jako lewy obrońca w Atlético trzeba najpierw umieć bronić, a dopiero potem mieć możliwość atakowania.
Od kategorii U-18 grał w młodzieżowych reprezentacjach Hiszpanii. W lipcu 2024 roku wystąpił na mistrzostwach Europy U-19 w Irlandii Północnej. W półfinale z Włochami, w 100. minucie dogrywki, dostał podanie od Davida Melli i dograł do Pola Fortunyego, który strzelił jedynego gola. Hiszpania wygrała 1:0. W finale, 28 lipca w Belfaście, zagrał w pierwszym składzie przeciwko Francji (2:0).
W październiku 2025 roku, na mistrzostwach świata U-20 w Chile, w ćwierćfinale z Kolumbią zagrał w wyjściowej jedenastce. Hiszpania przegrała 2:3 i odpadła z turnieju.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
109′5 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026La Liga | Atlético Madryt | La Liga | 4 | 311 | 0 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Atlético Madryt | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Atlético Madrid II | – | – | – | – |