Francja
Ofensywny pomocnik wychowany w Stade Rennais, który w 2026 roku zadebiutował w Ligue 1 i w reprezentacji Gabonu.
Urodził się 21 marca 2006 roku w Vannes w Bretanii. Ma francuskie i gabońskie korzenie. Jego ojciec Fabrice, napastnik z Gabonu, trafił do Rennes w 1999 roku po turnieju w Montaigu, na którym zauważono go w barwach reprezentacji Gabonu. W pierwszej drużynie Rennes nie zagrał jednak w meczu oficjalnym, a później grał m.in. w Angers i Laval. Starszy brat Alan zagrał w Rennes trzy mecze w Ligue 1 pod wodzą Bruno Genesio, a kuzyn Jonathan również wychował się w tym klubie.
Henrick zaczynał piłkarską drogę w departamencie Mayenne. W lipcu 2017 roku, w wieku 11 lat, dołączył do akademii Rennes w kategorii U-12 i całe szkolenie przeszedł w tym klubie. W sezonie 2023/2024 był najlepszym strzelcem drużyny U-18 Rennes w Pucharze Gambardelli. Do ćwierćfinału rozgrywek strzelił trzy gole. 24 sierpnia 2024 roku zadebiutował w rezerwach w National 3, w wygranym 2:0 meczu z US Fougères.
W grudniu 2025 roku został włączony do grupy zawodowej Rennes i przed debiutem trzykrotnie trafiał do meczowej kadry. W lutym 2026 roku powiedział, że po włączeniu do grupy zawodowej nie zmieniło się dla niego wiele: dalej słuchał trenerów i pracował na treningach, a celem było miejsce w grupie na stałe.
22 lutego 2026 roku trener Franck Haise wprowadził go z ławki w miejsce Mahdiego Camary w wygranym 3:0 meczu w Auxerre. Henrick mówił, że poczuł wielką dumę, bo zadebiutował w barwach klubu, w którym się wychował. Dziewięć sezonów spędził w akademii Rennes, z której wyszli m.in. Sylvain Wiltord, Ousmane Dembélé, Yann M’Vila, Eduardo Camavinga i Yoann Gourcuff.
W marcu 2026 roku, kilka dni przed 20. urodzinami, podpisał pierwszy zawodowy kontrakt z Rennes, obowiązujący do 2029 roku. Dyrektor akademii Denis Arnaud chwalił jego pracowitość i cierpliwość. Henrick mówił, że chce pokazać, że ten kontrakt nie jest dziełem przypadku, i żartował, że czterech Do Marcolino z zawodowymi umowami w Rennes to rzadkość.
23 sierpnia 2026 roku, w pierwszej kolejce sezonu 2026/2027, wszedł z ławki w remisowym 2:2 meczu z Paris Saint-Germain.
W akademii Rennes był początkowo napastnikiem, później cofnięto go na pozycję ofensywnego pomocnika. Klub opisywał go jako jednego z liderów rocznika 2006.
We wrześniu 2026 roku selekcjoner Gabonu Sébastien Migné powołał go na pierwsze mecze eliminacji Pucharu Narodów Afryki 2027. 25 września 2026 roku zadebiutował w kadrze, wchodząc w drugiej połowie za André Poko w przegranym 0:2 meczu z Marokiem. Cztery dni później wszedł z ławki w wygranym 2:0 meczu z Nigrem. W meczu z Marokiem w obronie grał też jego kuzyn Jonathan.
0
0
Minuty w sezonie
12′1 z 9 meczów
4:1
AJ Auxerre0–4:1AJ Auxerre
4:0Stade Rennais0–4:0Stade Rennais1:0
Olympique Marsylia0–1:0Olympique Marsylia3:2
Le Mans FC––3:2Le Mans FC2:2
Paris Saint-Germain126,32:2PSG6,3| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 1 | 2 | 0 | 0 |
| 2024/2025Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Rennes II | – | – | – | – |
