
Środkowy pomocnik wychowany w Nottingham Forest i Aston Villi, który w Premier League zadebiutował w grudniu 2025 roku.
Urodził się 4 marca 2007 roku. Jako nastolatek był w akademii Nottingham Forest. W marcu 2023 roku, mając 15 lat, został powołany na treningi z pierwszą drużyną, gdy trener Steve Cooper stracił na czas przerwy reprezentacyjnej wielu zawodników. W tamtym sezonie rozegrał 14 meczów w lidze juniorów U-18 Premier League i krótko zagrał w zespole U-21. Występował jako środkowy pomocnik, ale w Forest próbowano go też na pozycji numer 10.
W styczniu 2024 roku, jako 16-latek, przeszedł z Nottingham Forest do akademii Aston Villi i trafił do drużyny U-18. Dyrektor akademii Mark Harrison opisywał go wtedy jako środkowego pomocnika z dobrymi walorami atletycznymi i technicznymi oraz sporą obecnością na boisku. W kwietniu 2024 roku, już po siedemnastych urodzinach, podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, a w maju 2025 roku nowy, długoterminowy. Harrison mówił wtedy, że to atletyczny, bardzo techniczny i dynamiczny środkowy pomocnik, który w wieku 17 lat został stałym zawodnikiem drużyny U-21 i grał też w Młodzieżowej Lidze UEFA.
5 maja 2025 roku zagrał pełne 90 minut w wygranym 3:1 finale Pucharu Anglii juniorów z Manchesterem City na Villa Park.
Latem 2025 roku pierwszy raz zetknął się z seniorską piłką. W sparingach z Walsall i Hansa Rostock wchodził po przerwie, z AS Romą grał ostatnie pół godziny, a w Marsylii zagrał w pierwszym składzie i wytrzymał 81 minut. W Premier League zadebiutował 30 grudnia 2025 roku w Londynie: w 82. minucie, w przegranym 1:4 meczu z Arsenalem, zmienił Youriego Tielemansa. Na Villa Park zagrał po raz pierwszy mniej więcej dwa i pół tygodnia później, w meczu z Evertonem.
W styczniu 2026 roku zadebiutował w europejskich pucharach w Stambule w meczu z Fenerbahçe. Tydzień później, w ostatniej kolejce fazy ligowej Ligi Europy z RB Salzburg, po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie. Miał wtedy 18 lat i 10 miesięcy i był najmłodszym zawodnikiem, którego Emery wystawił od początku od objęcia Villi. Przed meczem Emery mówił, że Hemmings trenuje z pierwszym zespołem i zna taktycznie wszystko, czego drużyna potrzebuje. W 45 minut, które rozegrał, wygrał cztery pojedynki, najwięcej ze wszystkich na boisku. Zszedł w przerwie przy stanie 0:1.
12 sierpnia 2026 roku wyszedł w podstawowym składzie w meczu o Superpuchar Europy z Paris Saint-Germain w Salzburgu. Villa przegrała 1:2. 8 września 2026 roku w pierwszym meczu Villi w Lidze Mistrzów 2026/2027 zadebiutował w tych rozgrywkach, od początku w wygranym 3:2 spotkaniu na wyjeździe z Club Brugge.
To atletyczny, bardzo techniczny i dynamiczny środkowy pomocnik, który potrafi ruszyć z piłką z dużą szybkością i siłą.
Grał w reprezentacji Anglii U-16. W reprezentacji U-18 zadebiutował 15 listopada 2024 roku w towarzyskim meczu z Polską w Oliva Nova pod Walencją, przegranym 1:3. Wszedł na boisko w 60. minucie. Do maja 2025 roku zagrał w pięciu towarzyskich meczach tej kadry, z Polską, Niemcami, Czechami, Francją i Portugalią.
W reprezentacji U-19 zadebiutował 28 marca 2026 roku, także w meczu z Polską: w drugiej rundzie kwalifikacji do mistrzostw Europy w Guimarães wszedł w 63. minucie przy stanie 0:0, a Anglia wygrała 1:0 po golu Shumairy Mheuki cztery minuty przed końcem. Polska straciła wtedy matematyczne szanse na awans na turniej.
0
0
6,4
Minuty w sezonie
299′5 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026/2027Superpuchar UEFA | Aston Villa | Superpuchar UEFA | 1 | 96 | 0 | 0 |
| 2025/2026Premier League | Aston Villa | Premier League | 2 | 25 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | Aston Villa | Liga Europy | 2 | 46 | 0 | 0 |





