Do piłkarskiego święta zostało już zaledwie parę dni. Za kilkadziesiąt godzin na Wembley usłyszymy pierwszy gwizdek sędziego, zobaczymy pierwsze podanie, kibice podniosą wrzawę, rozpocznie się finał Ligi Mistrzów! W tym roku miliony kibiców na całym świecie będą śledzić starcie dwóch wielkich drużyn – FC Barcelona i Manchesteru United. W tym meczu nie ma faworyta, oba zespoły wyjdą na murawę z czystą kartą. Nawet historia w tym przypadku wskazuje na remis.
Pierwszy mecz pomiędzy Barceloną i Manchesterem miał miejsce w sezonie 1983/84. Był to ćwierćfinał Pucharu Zdobywców Pucharów. 7 marca 1984 roku doszło do konfrontacji na Camp Nou. Barcelona pewnie wygrała na swoim terenie 2:0, a na listę strzelców wpisali się Hogg i Rojo. Dwa tygodnie później hiszpański potentat miał potwierdzić swoją wyższość w Anglii, ale tak się nie stało. „Czerwone Diabły” wykazały się ogromną wolą walki i zwyciężyły na Old Trafford 3:0, odprawiając z kwitkiem rywala. Bohaterem meczu był Robson, który dwukrotnie trafiał do siatki, a wynik w 51. minucie ustalił Stapleton.
Siedem lat później oba zespoły ponownie spotkały się w ramach Pucharu Zdobywców Pucharów, ale tym razem stawką był puchar. Manchester, by dotrzeć do finału, musiał uporać się wcześniej z warszawską Legią, która nawet zremisowała na Old Trafford z United 1:1, ale wcześniej przegrała w Polsce aż 1:3 i to Anglikom przyszło zagrać z Barceloną. Trenerem Manchesteru był wówczas sir Alex Ferguson, który sprawuje tę funkcję do dziś. Do przerwy na De Kuip bramki nie padły, ale za to w drugiej połowie kibice byli świadkami trzech goli. W 67. minucie prowadzenie dla Manchesteru uzyskał Steve Bruce (tak, to ten sam facet, który siedzi na ławce trenerskiej Sunderlandu), a kilka chwil później na 2:0 podwyższył Mark Hughes (obecny szkoleniowiec Fulham). Dla Barcelony honorowego gola zdobył Ronald Koeman. Triumf Manchesteru był pierwszym europejskim sukcesem sir Aleksa Fergusona.
W sezonie 1994/95 los skojarzył obie ekipy w fazie grupowej Ligi Mistrzów. W pierwszym meczu w Manchesterze padł remis 2:2. Sposób na Barcelonę znalazł ponownie Hughes, a wtórował mu Sharpe. Z kolei do siatki Anglików piłkę wepchnęli Romario i Bakero (obecnie odnoszący sukcesy w polskiej Ekstraklasie trener). Rewanż był swoistym rewanżem Barcelony za porażkę w finale. „Blaugrana” rozbiła Manchester 4:0. Na boisku szaleli wtedy Stoiczkow i Romario, a końcówce meczu trafienie zaliczył także Ferrer. Manchester nawet nie wyszedł wtedy z grupy, a dla Barcelony za trudne okazało się ćwierćfinałowe starcie z PSG. Zaledwie cztery lata później obie drużyny ponownie musiały rywalizować ze sobą o awans z grupy w Lidze Mistrzów. Tamte potyczki były czymś pięknym, gdyż w obu spotkaniach padły wynik 3:3. W Manchesterze strzelały złote dzieci United, czyli Scholes, Giggs i Beckham, z kolei dla „Barcy” trafiali Anderson, Giovanni oraz Louis Enrique. W rewanżu emocji dostarczyli nam Yorke i Rivaldo, którzy zdobyli po dwie bramki. Wcześniej na listę strzelców wpisali się także Anderson i Cole. Historia lubi się powtarzać, choć w tym przypadku jest sprawiedliwa, bo tym razem z grupy nie wyszła Barcelona. Manchester dotarł do finału, który uchodzi za jedno z najlepszych spotkań w historii futbolu. Po kapitalnej końcówce piłkarze United ograli Bayern Monachium 2:1 i cieszyli się ze zdobycia Ligi Mistrzów.
