Fabian Piasecki przechodzi ze Śląska Wrocław do Rakowa Częstochowa

I w końcu przystanek: Śląsk Wrocław, w którym historia występów Fabiana Piaseckiego to nieustanne falowanie i spadanie. Napastnik dobrze zameldował się w drużynie Vitezslava Lavicki, strzelając gola w debiucie, ale potem było już tylko gorzej. Przegrywał rywalizację z coraz lepiej dysponowanym Erikiem Exposito i zwykle musiał się zadowalać wymiarem czasowym do 25 minut w meczu, a często mniej. Ostatecznie licznik bramek na koniec pierwszego sezonu stanął na czterech i było to pewne rozczarowanie dla WKS-u.

Pomocą dla rozwoju napastnika z Wrocławia miało być przybycie trenera Jacka Magiery. Fabian Piasecki został w czwartym zespole sezonu 2020/2021, aby pomóc przy ewentualnej grze na trzy fronty. Przyczynił się do osiągnięcia czwartej rundy eliminacyjnej LKE, zdobywając wspomniane dwie bramki, w ekstraklasie zdobył jeszcze – jak się później okazało – bramkę sezonu z przewrotki w ostatniej akcji meczu z Piastem, dającą wyrównanie.

Dowiedzieliśmy się także, że na tamten czas było to chwilowe pożegnanie ze Śląskiem, z którego został wypożyczony do ligowego rywala, Stali Mielec. Przez niecałą rundę zdążył tam cztery razy trafić do siatki i pięć razy zanotować ostatnie podanie. To właśnie tam, świadcząc o sile ofensywy swojej drużyny, odżył, odnalazł dawny blask i z pełnym przekonaniem notował najlepszy okres w swojej karierze. Następnie wracając w okresie zimowym do Wrocławia, walnie przyczynił się do utrzymania, strzelając dwie bramki, w tym jedną na wagę trzech punktów oraz asystując w ostatniej kolejce. Mimo to większość występów potwierdziła jednak tezę, że to nie było jego miejsce na ziemi, niekiedy sympatycy zarzucali mu brak zaangażowania i obrażanie się za swoją słabą pozycję w drużynie i „Wojskowi” pożegnali go raczej bez większego żalu.

Misja: zbawić formację napastników w Rakowie?

Fabian Piasecki jest kolejnym napastnikiem, który przyszedł do Rakowa drogą transferu wewnątrzligowego. To kolejne podejście znalezienia odpowiedniego kandydata do zespołu. Bo nie jest tajemnicą, że od wielu lat pozycja numer dziewięć jest największym mankamentem w kadrze Rakowa. I choć wydawało się, że erę gry zawodników pokroju Aleksandara Koleva, Oskara Zawady czy Jakuba Araka zakończy w minionym sezonie ktoś z dwójki: Alexandre Guedes/Ilja Szkuryn, to nawet niezłe CV nie dało gwarancji wymaganej jakości. Portugalczyka zapamiętaliśmy jedynie z asysty w debiucie ligowym, Białorusina już kompletnie z niczego.

Jedyna nadzieja przez ostatnie dwa lata to Vladislavs Gutkovskis. Łotyszowi zdarzają się w sezonie momenty słabej formy, gdy pudłuje sytuacje na potęgę, ale konsekwentne stawianie na niego sprawiło, że podczas gry w Częstochowie mocno się rozwinął. Jest znacznie mniej surowy technicznie, dysponuje lepszą dynamiką i szybkością, a także włada większą inteligencją boiskową. Zresztą nietrudno dostrzec, że często znakomicie odnajduje się w roli zmiennika, zdobywając arcyważne gole. Dobrze byłoby, aby Piasecki urósł przynajmniej do tej rangi, a to z pewnością podniosłoby poziom formacji napastników w drużynie. W końcu, w teorii Polak udowodnił, że może być lepszy, wyprzedzając „Gutka” o pięć goli w sezonie 2019/2020, które zdobył w – jak się wydaje – słabszym zespole.

Bardziej skomplikowanym tematem jest Sebastian Musiolik. Dotychczas drugi w hierarchii. Wydaje się, że od początku pobytu w Rakowie notuje raczej regres niż progres. Trzy gole w ekstraklasie i jedno trafienie pucharowe z sezonu 2021/2022 to i tak nie najgorszy wynik 26-latka, biorąc pod uwagę, że na boisku prezentuje się po prostu słabo. Trudno jednak nie odnieść wrażenia, że roczny pobyt w Serie B niewiele pomógł i Musiolik nie spełnia oczekiwań. Choć Papszun zaparcie twierdzi, że swoje zadania wypełnia. Potencjalne oferty z MLS jednakże z powodów prywatnych odrzucał, a pod Jasną Górą został mu jeszcze rok kontraktu. Podobno usługami napastnika zainteresowany jest właśnie Śląsk. Taka zamiana wydaje się dość kusząca dla Rakowa.

W Częstochowie z pewnością liczą, że tym razem uda się go pożegnać i w jego miejsce znalazłby się jeszcze jeden renomowany i perspektywiczny piłkarz na tę pozycję. Wtedy trudno jednak postawić się w sytuacji samego Fabiana Piaseckiego, który nie zadowalał się numerem dwa w Śląsku Wrocław, a potencjalnie miałby zostać w Rakowie Częstochowa numerem trzy. Tak więc obawy częstochowskich sympatyków, że będzie on jedyną nową twarzą wśród snajperów, stają się zasadne. Czy tak się stanie i jak wpłynie to na sportowe wyniki osiągane przez zespół z Limanowskiego 83, przyjdzie nam oceniać po pierwszych rundach eliminacyjnych do Ligi Konferencji Europy i początku nowego sezonu PKO Ekstraklasy…