Filippo Pagnucco

Pochodzenie

Urodził się 9 lutego 2006 roku w San Vito al Tagliamento w prowincji Pordenone. Piłkę zaczął kopać jako trzy i półlatek w miejscowej Sanvitese, a potem, dzięki letniemu obozowi, trafił do akademii Udinese, swojego ulubionego klubu. Jego idolem był Antonio Di Natale, a jako kibic pierwszy raz był na stadionie w maju 2012 roku, na wygranym 2:0 meczu Udinese z Genoą, w którym Di Natale strzelił gola. Później przeniósł się do Pordenone i grał tam jako napastnik. W sezonie 2019/2020 występował w ogólnokrajowych rozgrywkach U-14, w których Pordenone prowadziło w tabeli do przerwania rozgrywek z powodu pandemii. Na turnieju Trofeo Caroli Hotels został uznany za najlepszego zawodnika.

W 2020 roku, mając czternaście lat, przeszedł do Juventusu i wyjechał z domu do Turynu. Wspominał, że pierwszym obrazem z ośrodka w Vinovo została mu ściana z koszulkami wychowanków, którzy zadebiutowali w pierwszej drużynie.

Kariera

W Juventusie zmienił pozycję. W drużynie U-15 trener Corrado Grabbi przesunął go z ataku na lewą obronę. Pagnucco przyznawał, że nie od razu zrozumiał ten ruch, ale się przystosował, a Grabbi, jak mówił, ostatecznie dobrze to ocenił. Za wzór na swojej pozycji uważał Andreę Cambiaso.

W sezonie 2023/2024 trafił do drużyny Primavera, prowadzonej przez Paola Montero, i został jej kapitanem. 20 grudnia 2023 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt z Juventusem. Kapitanem Primavera był także w sezonie 2024/2025, już pod wodzą Francesco Magnanellego. W grudniu 2024 roku trener pierwszej drużyny Thiago Motta powołał go do kadry na mecz z Bologną, po wcześniejszym powołaniu na wyjazd do Lecce.

W sezonie 2025/2026 grał w Juventusie Next Gen, drugiej drużynie klubu w Serie C. Zadebiutował wśród zawodowców 6 września 2025 roku w meczu wyjazdowym z Ascoli, w którym trener Massimo Brambilla wystawił go w pierwszym składzie. Mówił, że w tym sezonie najbardziej poprawił grę w obronie, która wcześniej była jego słabszą stroną. Magnanelli radził mu jeszcze w Primavera, żeby spróbował grać po prawej stronie, bo potrafi używać obu nóg. Pagnucco przyznawał, że wtedy go to nie przekonało, ale w tym sezonie, gdy w drużynie brakowało zawodników na tej stronie, zmienił zdanie. Mówił, że z prawej strony może schodzić do środka, wchodzić w grę i lepiej wykorzystywać boisko.

3 maja 2026 roku w pierwszej rundzie baraży Serie C z Vis Pesaro strzelił pierwszego gola wśród zawodowców i otworzył wynik meczu. Next Gen przeszła do następnej rundy. Pagnucco opowiadał potem, że po golu przez minutę nic nie rozumiał, a największą radością było to, że pomógł drużynie awansować.

We wrześniu 2026 roku trener pierwszej drużyny Luciano Spalletti powołał go do kadry Juventusu na mecz Serie A z Milanem, a potem także na kolejne spotkania ligowe i europejskie.

Styl gry

Pagnucco jest lewonożnym zawodnikiem, który gra na lewej stronie jako obrońca lub wahadłowy. Zaczynał jako napastnik i zachował skłonność do dołączania do ataków i wbiegania w wolną przestrzeń. W Next Gen grał także po prawej stronie, skąd może schodzić do środka i uczestniczyć w rozegraniu. Sam uważał obronę za słabszą stronę swojej gry i pracował nad nią ze sztabem.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Włoch od U-16 do U-19; pierwsze powołanie, do kadry U-16, dostał w 2022 roku. W marcu 2024 roku trener Bernardo Corradi powołał go do kadry U-19 na rundę elitarną eliminacji mistrzostw Europy, w tym na mecz w Udine, w regionie, w którym zaczynał grać w piłkę. W lipcu 2024 roku znalazł się wśród dwudziestu zawodników powołanych na mistrzostwa Europy U-19 w Irlandii Północnej.