
Lewonożny skrzydłowy, który z francuskiej czwartej ligi dotarł do Serie A i w 2026 roku zagrał z Algierią na mundialu.
Urodził się 6 września 2002 roku w Montreuil pod Paryżem. Wychowywał się na przedmieściach stolicy i jak sam mówił, uczył się grać z kolegami z podwórka. Jego rodzice pochodzą z Algierii. Jako dziecko oglądał mecze algierskiej reprezentacji i pamiętał mundial 2014, zwłaszcza mecz z Niemcami.
W młodości trafił do akademii Troyes, ale usłyszał tam, że brakuje mu pewnych cech potrzebnych do sukcesu. Mówił, że nie żywi do nikogo urazy. Potem był na przedsezonowym obozie Le Havre i liczył na pierwszy zawodowy kontrakt, ale został odesłany do drugiej drużyny i kontraktu nie dostał. Mówił, że po takiej odmowie jest się niemal zdanym na siebie i trzeba szukać innych rozwiązań.
Po odrzuceniu przez Le Havre ułożył sobie plan: najpierw gra w czwartej lidze francuskiej, potem w trzeciej, a dopiero stamtąd wejście do zawodowej piłki. W 2022 roku trafił do Évreux AC, klubu, w którym zaczynali Ousmane Dembélé i Dayot Upamecano. Pierwsze miesiące były słabe, a w zimowym oknie transferowym przeszedł do Vannes. Choć klub spadł, strzelił tam sześć goli. Mówił, że wiedział, iż ma sześć miesięcy, by się pokazać, i był zmotywowany na sto procent. Latem 2023 roku zatrudniło go Rouen, występujące w trzeciej lidze.
2 stycznia 2024 roku Frosinone Calcio ogłosiło jego transfer z Rouen i kontrakt do 30 czerwca 2026 roku. Jak opowiadał, klub obserwował go we Francji i skontaktował się z jego agentami, a on od razu się zgodził. Zadebiutował w Serie A jako zmiennik w wyjazdowym meczu w Bergamo, a tydzień później na Stadio Benito Stirpe jego dynamiczna akcja dała początek bramce na 3:1. W szatni mówiło się głównie po włosku, więc musiał szybko nauczyć się języka. W maju 2024 roku Frosinone spadło z Serie A.
W sezonie 2025/2026 w Serie B pod wodzą Massimiliano Alviniego był jednym z głównych bohaterów drużyny: strzelił 15 goli i dołożył trzy asysty. Frosinone zakończyło rozgrywki na drugim miejscu, za Venezią, i awansowało bezpośrednio do Serie A. W ostatniej kolejce Ghedjemis strzelił gola w wygranym 5:0 meczu z Mantovą. 8 października 2026 roku klub ogłosił przedłużenie jego kontraktu do 30 czerwca 2030 roku.
To lewonożny skrzydłowy, który najchętniej gra na prawej stronie i schodzi z niej do środka. Sam mówił po transferze do Frosinone, że jest bardzo szybki, lubi strzelać i asystować. W Serie B w drużynie Alviniego, grającej 4-3-3 i 4-2-3-1, występował na prawej stronie, ustawiony „odwrotną” nogą. O sobie mówił, że mija obrońców, dośrodkowuje i strzela oraz że ma dobrą szybkość. Wyróżniała go wszechstronność i dojrzałość techniczna: schodzi do środka, dośrodkowuje, a strzela chętnie w dalszy róg.
Jako swój wzór podawał Riyada Mahreza. Poznał go w reprezentacji i mówił, że Mahrez go zainspirował, dał mu wiele rad i w pełni wcielał się w rolę kapitana i starszego brata.
Mimo że urodził się we Francji, wybrał Algierię. Pierwsze powołanie od Vladimira Petkovicia dostał w marcu 2026 roku. Zadebiutował 27 marca 2026 roku w wygranym 7:0 meczu towarzyskim z Gwatemalą: wszedł na boisko za Mahreza i po kwadransie strzelił swojego pierwszego gola dla kadry. Mówił, że czuje dumę, reprezentując kraj swój i swoich rodziców.
Znalazł się w kadrze Algierii na mundial 2026 w Ameryce Północnej. W grupowym meczu z Austrią, zakończonym remisem 3:3, wszedł na boisko w doliczonym czasie gry. Algieria odpadła w 1/16 finału ze Szwajcarią.
33
z 180 możliwych
0
0
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Algieria | Mistrzostwa Świata | 1 | 1 | 0 | 0 |





