Skrzydłowy, który w grudniu 2025 roku jako pierwszy z rocznika 2008 w Stade Rennais podpisał zawodowy kontrakt.
Urodził się 22 kwietnia 2008 roku w La Concordii w Ekwadorze. W 2015 roku wyjechał do Francji i zaczynał w Bretanii: najpierw w Cercle Paul Bert Bréquigny, potem w CO Pacé. W 2021 roku dołączył do akademii Stade Rennais, a w czerwcu 2022 roku podpisał kontrakt juniorski. W sezonie 2023/2024 w drużynach młodzieżowych strzelił 50 goli, a w 2024 roku został królem strzelców turnieju w Montaigu w kategorii U-16.
W sezonie 2024/2025 regularnie grał w U-19 pod wodzą Williama Stangera i zaliczył cztery występy w Pucharze Gambardelli, w tym 84 minuty w półfinale. W sierpniu 2025 roku zadebiutował w rezerwach Rennes w National 3 i od razu strzelił dwa gole Alençon.
Pod koniec listopada 2025 roku trener Habib Beye po raz pierwszy powołał go do kadry meczowej Ligue 1 na wyjazd do Metz. Rennes wygrało 1:0, a Legendre Quiñonez usiadł na ławce rezerwowych. Kilka dni później podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, obowiązujący do 2029 roku. Dyrektor akademii Denis Arnaud nazwał go „kontraktem wytrwałości”, bo Legendre Quiñonez dużo pracował i słuchał trenerów. Sam piłkarz mówił, że chce kiedyś zadebiutować w pierwszej drużynie i strzelić pierwszego gola na Roazhon Park.
W styczniu 2026 roku strzelił pierwszego gola jako zawodowiec, w wygranym 3:1 meczu Pucharu Francji z US Chantilly. W lutym zagrał w wygranym 3:1 meczu Ligue 1 z Paris Saint-Germain.
Jest silnym i dynamicznym napastnikiem, który potrafi grać na obu skrzydłach. Arnaud wymieniał jego charakter, który trzeba nauczyć się kanalizować, umiejętność mijania rywali, technikę strzału i skuteczność przed bramką. Zrobił też duży postęp w pracy w defensywie.
Ma obywatelstwo francuskie i ekwadorskie. Grał w reprezentacjach Francji U-16 i U-17 (dwa gole w dwóch meczach) oraz Ekwadoru U-17.
W 2025 roku z Ekwadorem U-17 wystąpił w Sudamericano U-17 w Kolumbii. W drugim meczu grupy, z Urugwajem (4:0), otworzył wynik w pierwszej minucie, a po 45 minutach został zmieniony. Ekwador zajął w grupie trzecie miejsce i w barażu o ostatnie miejsce na mistrzostwa świata U-17 przegrał z Paragwajem po rzutach karnych 4:5, mimo 0:0 po regulaminowym czasie. Legendre Quiñonez zagrał cały mecz i wykorzystał swój rzut karny.
W marcu 2026 roku selekcjoner Sebastián Beccacece powołał go do seniorskiej reprezentacji Ekwadoru jako zastępcę kontuzjowanego Leonardo Campany na towarzyskie mecze z Marokiem i Holandią.
0
0
Minuty w sezonie
0′0 z 8 meczów
