Eduardo Camavinga

Pochodzenie

Urodził się 10 listopada 2002 roku w Cabindzie w Angoli. Pochodzi z kongijskiej rodziny, która w 2003 roku przeniosła się do Francji, najpierw do Lille, a następnie do Bretanii. Pierwszym uprawianym przez niego sportem było judo, które wcześniej trenował także jego ojciec.

W latach 2009–2013 grał w AGL-Drapeau Fougères, skąd trafił do młodzieżowych zespołów Stade Rennais. W 2013 roku jego rodzina straciła w pożarze dom i oszczędności.

Kariera

Pierwszy zawodowy kontrakt z Rennes podpisał w grudniu 2018 roku. W 2019 roku zaczął występować w podstawowym składzie pierwszej drużyny.

Latem 2021 roku przeszedł do Realu Madryt. Podczas prezentacji mówił, że gra w tym klubie była jego dziecięcym marzeniem, a wybór wspólnie przemyślał z rodziną. Chciał uczyć się od bardziej doświadczonych kolegów i przekonać trenera, że zasługuje na minuty na boisku.

30 kwietnia 2022 roku w wygranym 4:0 meczu z Espanyolem, który zapewnił Realowi mistrzostwo Hiszpanii, przejął piłkę na własnej połowie i po wyprowadzeniu kontrataku asystował Marco Asensio. W finale Ligi Mistrzów w 2022 roku wszedł za Federica Valverde w 86. minucie, gdy Real pokonał Liverpool 1:0. Dwa lata później zagrał od początku finału z Borussią Dortmund na Wembley, wygranego przez madrycki klub 2:0.

Carlo Ancelotti wykorzystywał go również na lewej obronie. W półfinale Ligi Mistrzów z Manchesterem City w maju 2023 roku Camavinga przechodził z tej pozycji do środka, a jego miejsce zajmowali Toni Kroos lub Luka Modrić. Rotacje utrudniały rywalom pressing i pozwalały Camavindze przyjmować piłkę między liniami. W tym samym meczu przeprowadził piłkę z własnej połowy i podał do Viníciusa Júniora przed golem Brazylijczyka.

Sukcesy

• 2024 Liga Mistrzów z Realem Madryt.
• 2023 Puchar Hiszpanii z Realem Madryt.
• 2022 Liga Mistrzów z Realem Madryt.
• 2022 Mistrzostwo Hiszpanii z Realem Madryt.

Styl gry

Camavinga prowadzi piłkę do przodu i szybko wykonuje zagrania, korzystając z techniki oraz celnego podania. Potrafi przechodzić z bocznej pozycji do środka i uczestniczyć w rozegraniu między liniami przeciwnika. Sam najchętniej widzi się przed linią obrony, ale deklaruje gotowość dostosowania się do roli wyznaczonej przez trenera.

Reprezentacja

W seniorskiej reprezentacji Francji zadebiutował we wrześniu 2020 roku w meczu Ligi Narodów z Chorwacją, wygranym 4:2. Wszedł na boisko w 63. minucie, mając 17 lat i dziewięć miesięcy. Został wówczas najmłodszym reprezentantem Francji od zakończenia drugiej wojny światowej. Debiutował przy pustych trybunach Stade de France, ponieważ podczas pandemii spotkanie rozgrywano bez publiczności.