
Bramkarz, który w kwietniu 2026 roku obronił cztery rzuty karne w serii z Atalantą i wprowadził Lazio do finału Pucharu Włoch.
Urodził się 13 stycznia 2005 roku w Biella. Bramkarzem został, gdy jako dziecko oglądał Petra Cecha, i poprosił rodziców o rękawice i strój. Grał w Cossato, a potem w Soccer Spartera z Casale. Mając 11 lat, trafił stamtąd do Juventusu, w którym przeszedł przez młodzieżowe zespoły.
W wieku 16 lat zaczął być wypożyczany: do Alessandrii (U-17), potem do Monzy (U-18), a w sezonie 2023/2024 do Reggiany, gdzie bronił w Primaverze i rozegrał 25 oficjalnych meczów. Dla reprezentacji Włoch U-17 zagrał w 2021 roku w jednym meczu, a w marcu 2024 roku został zaproszony na zgrupowanie kadry U-19.
W Reggianie trener bramkarzy Marco Bizzarri szybko włączył go do pierwszego zespołu jako czwartego bramkarza. W lipcu 2024 roku klub wykupił go z Juventusu, a Motta podpisał dwuletnią umowę z opcją na kolejne dwa sezony. W sierpniu 2024 roku, gdy kontuzji barku doznał Francesco Bardi, zadebiutował jako zawodowiec w meczu Pucharu Włoch z Genoą na Marassi. Pierwszy mecz w Serie B rozegrał z Cittadellą. W pierwszej połowie sezonu 2025/2026 był podstawowym bramkarzem Reggiany.
W styczniu 2026 roku Lazio kupiło go na stałe. Trafił do Rzymu jako drugi bramkarz po odejściu Mandasa. Na konferencji prasowej mówił, że to spełnione marzenie, że nie ma dużego doświadczenia, bo zagrał tylko pół roku w Serie B, i że poczeka na swój moment.
Ten moment przyszedł w marcu. Ivan Provedel doznał urazu barku i potrzebował operacji, a trener Maurizio Sarri postawił na 21-latka. Motta zadebiutował w Serie A 9 marca 2026 roku w meczu z Sassuolo. Sześć dni później, w wygranym przez Lazio 1:0 meczu z Milanem, wyróżnił się interwencjami. W lidze obronił też rzut karny, który wykonywał Orsolini z Bologni.
22 kwietnia 2026 roku w rewanżu półfinału Pucharu Włoch w Bergamo pod koniec meczu odbił główkę Scamacci (pomógł mu słupek). Spotkanie rozstrzygnęły rzuty karne. Motta obronił próby Scamacci, Zappacosty, Pašalicia i De Ketelaere, cztery z pięciu strzałów Atalanty, a Lazio awansowało do finału. Przed serią trenerzy bramkarzy Nenci i Viotti przykleili mu do bidonu kartkę z nawykami wykonawców rzutów karnych Atalanty. Po meczu Motta ze łzami w oczach mówił, że swoje sekrety lepiej zachować dla siebie. Sarri mówił, że Motta ma perspektywy i margines poprawy, ale musi mieć w głowie, że wciąż powinien się rozwijać.
13 maja 2026 roku Lazio przegrało na Stadio Olimpico finał z Interem 0:2. Motta stał w bramce.
Mierzy 194 cm. Jest bramkarzem szybkim w reakcjach i dynamicznym. Musi jeszcze poprawić łapanie piłki i grę nogami, na której Sarriemu szczególnie zależy.
W sierpniu 2025 roku Silvio Baldini, selekcjoner kadry Włoch U-21, powołał go po raz pierwszy. W pierwszym meczu eliminacji mistrzostw Europy 2027, z Czarnogórą w La Spezia (2:1), siedział na ławce. 9 września 2025 roku w Bitoli zadebiutował w pierwszym składzie przeciwko Macedonii Północnej (1:0). Włosi grali od 25. minuty w dziesiątkę, a Motta rozegrał cały mecz i co najmniej dwa razy uratował wynik.
Minuty w sezonie
90′1 z 20 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Puchar Włoch | Lazio Rzym | Puchar Włoch | 3 | 300 | 0 | 0 |
| 2025/2026Serie A | Lazio Rzym | Serie A | 9 | 810 | 0 | 0 |
| 2025/2026Serie B | Reggiana | Serie B | 20 | 1804 | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie B | Reggiana | Serie B | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Reggiana | – | – | – | – |





