
Król strzelców Ligue 1 w sezonie 2025/2026, który do stycznia 2024 roku występował w niższych ligach Francji.
Urodził się 18 kwietnia 2000 roku w Auxerre. Jego ojciec Fabrice Lepaul był zawodowym piłkarzem. Estéban przeszedł przez akademię Olympique Lyon, gdzie jego rocznik tworzyli m.in. Amine Gouiri, Pierre Kalulu i Maxence Caqueret, i trenował z pierwszą drużyną. W 2020 roku Lyon go nie zatrzymał, a próba w FC Metz też nie zakończyła się kontraktem.
Latem 2020 roku trafił do czwartoligowego SAS Épinal, bo trener Xavier Collin, który śledził jego rozwój w akademii Lyonu, zaproponował mu tam odbudowę kariery. W Épinal grał w sezonie 2020/2021, potem w latach 2021-2023 w US Orléans, a latem 2023 roku wrócił do Épinal. Jak wspominał, w Épinal zdarzało się, że treningi odwoływano z powodu śniegu. Collin porównywał jego drogę do kariery Olivera Girouda.
W styczniu 2024 roku przeszedł z Épinal do Angers SCO, wtedy w Ligue 2. Po pół roku Angers awansowało do Ligue 1. Wspominał też, że w Angers trener mówił mu o wypożyczeniu, a on odpowiedział, że jeśli ktoś myśli, że się podda, to go nie zna. W sezonie 2024/2025 Angers utrzymało się w Ligue 1.
Pod koniec letniego okna transferowego 2025 roku kupiło go Stade Rennais. Trener Habib Beye mówił, że Lepaul pokonał wiele przeszkód, nigdy się nie zniechęcił i ma mentalność rewanżysty. Pierwszego gola w barwach Rennes strzelił przeciwko Angers, swojemu byłemu klubowi. W 11. kolejce ligowej ustrzelił hat-tricka w wygranym 4:1 meczu ze Strasbourgiem. Sezon 2025/2026 skończył z 21 golami, z czego 20 zdobył dla Rennes, a klub zakwalifikował się do europejskich pucharów. Został wtedy pierwszym od Alexandre'a Lacazette'a w sezonie 2014/2015 królem strzelców Ligue 1 spoza Paris Saint-Germain, a zarazem pierwszym, który w jednym sezonie strzelał dla dwóch klubów. Mówił, że po przyjściu do Rennes wyznaczył sobie cel 15 goli, a zachęcał go do bicia rekordu Martin Terrier, który w sezonie 2021/2022 strzelił dla Rennes 21 goli.
Collin mówi o jego wyczuciu sytuacji i obecności przed bramką w odpowiedniej chwili, o wyjątkowym wyczuciu czasu w grze głową mimo niewielkiego wzrostu i o mocnym uderzeniu. Sam Lepaul mówił, że nie jest typowym napastnikiem Ligue 1 i nie wchodzi w pojedynki z obrońcami: woli grać sprytem i dobrze się ustawiać. Collin opowiada, że musiał nauczyć go być dostępnym w grze, wymieniać piłkę i utrzymywać ją tyłem do bramki, a nie tylko czekać w polu karnym. Lepaul potrafi grać jako jedyny napastnik i ma opinię pracowitego zawodnika, który nęka obronę rywala. Od dzieciństwa lubił strzelać.
Nigdy nie był powoływany do młodzieżowych reprezentacji Francji. 18 września 2026 roku nowy selekcjoner Zinédine Zidane powołał go po raz pierwszy do reprezentacji. Zadebiutował 25 września 2026 roku w Izmicie w meczu Ligi Narodów z Turcją, który Francja wygrała 1:0: pod koniec spotkania zmienił Ousmane'a Dembélé i dostał żółtą kartkę.
7
co 78 minut
0
7,3
Minuty w sezonie
543′7 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 34 | 2702 | 21 | 5 |
| 2024/2025Ligue 1 | Angers SCO | Ligue 1 | 28 | 1638 | 9 | 0 |
| 2023/2024 | Angers SCO | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Orleans | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Orleans | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Epinal | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Olympique Lyonnais II | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Olympique Lyonnais II | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Olympique Lyonnais II | – | – | – | – |





