Diego Villares

Pochodzenie

Urodził się 17 czerwca 1996 roku w Samarugo, w gminie Vilalba w Galicji. W Racingu Villalbés grał od wieku alevín. Simón Lamas, który prowadził go w juniorach i przez pół roku w pierwszej drużynie klubu, mówił, że w drugim roku wśród juniorów Villares debiutował w seniorach, a w trzecim był już jednym z nich.

Jako junior grał często jako ofensywny pivot, za plecami napastnika. W pierwszej drużynie Racingu, w Tercera División, trener Óscar Gilsanz przesunął go na lewą stronę, skąd wchodził do środka i szukał strzału. W grudniu 2017 roku, w trzecim sezonie w seniorach, występował zwykle na lewym skrzydle, choć jego pozycją od zawsze był środek pola, i czasem zakładał opaskę kapitana. W sezonie 2017/2018 rozegrał 3241 minut i strzelił cztery gole. Trenerzy i kapitanowie klubów Tercera wskazali go jako najlepszego młodzieżowca rozgrywek. W barażach o awans do Segunda División B strzelił decydującego karnego w serii przeciwko Atlético Pulpileño.

Kariera

Pod koniec maja 2018 roku Deportivo La Coruña ogłosiło jego transfer z Racingu Villalbés. Trafił do rezerw, Fabrilu, grającego w Segunda División B. W styczniu 2019 roku wrócił do Villalbés na wypożyczenie. Potem w Fabrilu grał prawie na każdej pozycji w pomocy, na obu skrzydłach, a u trenera Valeróna także na lewej obronie. Tito Ramallo, który go tam prowadził, mówił, że z początku ustawiano go przede wszystkim jako mediapunta.

Pod koniec zimowego okienka w styczniu 2021 roku awansował z Fabrilu do pierwszej drużyny Deportivo, które grało wtedy w trzeciej lidze. W tym samym tygodniu wszedł z ławki w drugiej połowie przegranego meczu z Coruxo. Mówił później, że nie był to wymarzony debiut, ale że chce więcej. Awansu się nie spodziewał: nie był już młodzieżowcem i po awansie nie mógł wrócić do rezerw. W następnych tygodniach grał pełne mecze, wyprzedzając w pomocy m.in. Celso Borgesa i Álexa Bergantiñosa.

W sezonie 2023/2024 był podstawowym graczem i kapitanem Deportivo, które awansowało z Primera Federación do Segunda División. 17 sierpnia 2024 roku, w pierwszym od czterech lat meczu Deportivo na zawodowym poziomie, zagrał od pierwszej minuty z Realem Oviedo, a Deportivo przegrało 0:1. W 2026 roku Deportivo awansowało do Primera División; ostatni raz grało tam w maju 2018 roku.

Styl gry

Koledzy z Deportivo nazywali go „pulpo”, czyli ośmiornicą, za umiejętność odbierania piłki. Tito Ramallo opisuje go jako piłkarza „box to box”: dochodzi do obu pól karnych, dużo biega, ma wielkie umiejętności w obronie i odbiorze, a do tego strzela gole. Według Ramalla jest bardziej ofensywny niż Álex Bergantiños, dawny kapitan i defensywny pomocnik Deportivo, ale odziedziczył po nim etykietę piłkarza od odbioru. Lamas dodaje, że jest atletyczny, pokrywa dużo boiska i potrafi zmieniać tempo. Ramallo podkreśla jego wszechstronność: grał jako prawy obrońca, pivot, środkowy pomocnik, mediapunta i na skrzydle.

Lamas nazywa go cichym liderem: poza boiskiem jest nieśmiały, na boisku przejmuje przywództwo, a zespół stawia przed sobą.