Dan Ndoye

Pochodzenie

Urodził się 25 października 2000 roku w kantonie Vaud. Matka jest Szwajcarką, ojciec Senegalczykiem. Dorastał w sportowej rodzinie: siostra Eva uprawiała lekkoatletykę, a brat Issa grał w piłkę.

Zaczynał jako pięciolatek w La Côte Sport, potem grał w Saint-Prex i w regionalnym zespole Team Vaud, w Gland i Nyonie. Od kategorii do lat 15 szkolił się w Lausanne-Sport. Trener Sébastien Bichard, który prowadził go od drużyny do lat 14 w ośrodku sportowo-szkolnym w Gland, wspominał, że Ndoye nie był najlepszy w swoim roczniku, ale ciężko pracował i miał w sobie coś innego. Jako wzór wymieniał Neymara.

Kariera

W styczniu 2020 roku Lausanne-Sport sprzedało go do OGC Nice, klubu tego samego właściciela, koncernu Ineos. Do końca sezonu został jeszcze w Lozannie na wypożyczeniu i miał duży udział w awansie do Super League. W Nicei grał od sierpnia 2020 roku, także w Lidze Europy. Bichard uważał, że ten etap nie był porażką: w szatni z doświadczonymi piłkarzami, takimi jak Dante, Ndoye nabrał doświadczenia.

Pod koniec sierpnia 2021 roku FC Basel wypożyczył go z opcją wykupu. Ndoye mówił, że chce z Bazyleą zdobyć mistrzostwo i dalej się rozwijać. W Bazylei, jak oceniał Bichard, wszedł na wyższy poziom, choć grał nierówno.

Latem 2023 roku przeszedł do Bologni, która podpisała z nim czteroletni kontrakt. 14 maja 2025 roku strzelił jedynego gola finału Pucharu Włoch z Milanem (1:0) i dał Bolonii pierwsze ważne trofeum od ponad 50 lat.

31 lipca 2025 roku Nottingham Forest ogłosił jego transfer za rekordową wtedy dla klubu kwotę. Ndoye podpisał pięcioletni kontrakt. Zainteresowanie mistrza Włoch Napoli odrzucił, bo w Forest wyczuwał, jak mówił, coś wyjątkowego.

Sukcesy

• 2025 Puchar Włoch z Bologną

Styl gry

Jest szybki, mocny w dryblingu i trudno go zatrzymać w pojedynku, bo potrafi przetrwać wejście rywala i biec dalej. Najlepiej czuje się na skrzydle, zwłaszcza lewym, choć w reprezentacji grywał też na prawym. Długo zarzucano mu nieskuteczność: przed Euro 2024 w kadrze często grał dobrze, ale bez goli.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowej reprezentacji Szwajcarii. W eliminacjach do Euro U-21 2021 strzelił cztery gole, w tym zwycięskiego w 92. minucie na Słowacji. Na Euro U-21 2023 trafiał do siatki Norwegii i Francji.

W pierwszej reprezentacji zadebiutował w 2022 roku. W eliminacjach do Euro 2024 był rezerwowym, ale na turnieju wyszedł w podstawowym składzie we wszystkich trzech meczach grupowych. 23 czerwca 2024 roku we Frankfurcie, w swoim 14. meczu w kadrze, strzelił pierwszego gola dla Szwajcarii, Manuelowi Neuerowi w zremisowanym 1:1 meczu z Niemcami. W ćwierćfinale z Anglią po jego dośrodkowaniu Breel Embolo dał Szwajcarii prowadzenie, ale po remisie 1:1 Anglia wygrała w rzutach karnych.

Na mundialu 2026 strzelił w fazie pucharowej gola Algierii (2:0), a potem bramkę Argentynie w przegranym 1:3 po dogrywce meczu, który zakończył udział Szwajcarii w turnieju.