Portugalia
Lewonożny środkowy obrońca wychowany w FC Porto, mistrz Europy U-17 z 2016 roku i wicemistrz Europy U-21 z 2021 roku.
Urodził się 23 stycznia 1999 roku w Porto, a dorastał w Matosinhos, niedaleko stadionu Leixões. W Leixões zaczął grać w wieku pięciu, sześciu lat, jako lewy skrzydłowy, i był najlepszym strzelcem swojej drużyny. Jako ośmiolatek trafił do FC Porto: skaut zobaczył go na turnieju i zaprosił na testy, w których wzięło udział około stu chłopców. Porto było jego ukochanym klubem. Przechodził przez Dragon Force i Padroense, gdzie grał ze starszymi rówieśnikami, a przed końcem sezonu w Padroense wezwali go juniorzy Porto U-17.
W 2016 roku z reprezentacją Portugalii U-17 wygrał mistrzostwa Europy w Azerbejdżanie. Razem z kolegami z Porto, Diogo Costą, Diogo Dalotem i Diogo Queirósem, tworzył trzon zespołu Hélio Sousy, który w sześciu meczach stracił jedną bramkę. W finale z Hiszpanią, wygranym po rzutach karnych, wykorzystał jedną z jedenastek. Wspominał, że przed strzałem był bardzo zdenerwowany, ale idąc do piłki, myślał już tylko o wyborze strony. UEFA włączyła go do jedenastki turnieju.
Sezon 2017/2018 spędził w rezerwach i juniorach Porto, grał między innymi w Lidze Młodzieży UEFA. Po dobrym sezonie powołał go do pierwszej drużyny Sérgio Conceição.
4 sierpnia 2018 roku, w wieku 19 lat, zadebiutował w pierwszej drużynie Porto w meczu o Superpuchar Portugalii z Desportivo Aves. Zagrał w środku obrony obok Felipe, a Porto wygrało. Nie pojechał na mistrzostwa Europy U-19, które jego koledzy z rocznika wygrali w Finlandii, bo został na przygotowaniach z pierwszym zespołem Porto. Mówił, że poczuł się, jakby był tam z nimi.
W Porto trudno mu było o regularną grę. W sezonie 2019/2020 klub zdobył Puchar Portugalii, a w finale z Benfiką 1 sierpnia 2020 roku Leite wszedł z ławki. W grudniu 2020 roku zmienił kontuzjowanego Chancela Mbembę w meczu o Superpuchar z Benfiką, wygranym przez Porto 2:0. Z Pepe trenował w Porto i mówił, że dla niego opuszczony trening jest jak przegrany mecz. Z perspektywy czasu przyznawał, że chciałby w Porto grać więcej.
W sezonie 2021/2022 był wypożyczony do Sportingu Braga, gdzie z Davidem Carmo tworzył parę środkowych obrońców. Latem 2022 roku wypożyczono go do Union Berlin z opcją wykupu. Był to pierwszy raz, kiedy mieszkał poza domem. Mówił, że wyjście ze strefy komfortu było potrzebne, a Bundesliga go przyciągała. Union zajął w tamtym sezonie miejsce dające awans do Ligi Mistrzów. Leite po błędach w ćwierćfinale Pucharu Niemiec z Eintrachtem Frankfurt stracił na dwa mecze ligowe miejsce w składzie u trenera Ursa Fischera, a wrócił po zawieszeniu Paula Jaeckela.
Latem 2023 roku Union skorzystał z opcji i wykupił go na stałe. W sierpniu 2023 roku w pierwszej rundzie Pucharu Niemiec z FC Astoria Walldorf zdobył pierwszego gola w barwach klubu. W sezonie 2023/2024 grał w Lidze Mistrzów, między innymi z Realem Madryt i Napoli. Mecz na Santiago Bernabéu, przegrany 0:1, nazwał frustrującym i gorzkim. Odszedł z Unionu, gdy wygasł mu kontrakt, 30 czerwca 2026 roku.
8 września 2026 roku jako wolny zawodnik podpisał kontrakt z Lazio. Na prezentacji mówił, że uzbroił się w cierpliwość, bo chciał wybrać klub, który w niego wierzy. Jako wzory wymienił Pepe, Leonardo Bonucciego, z którym grał w Berlinie, oraz Fernando Couto.
To środkowy obrońca grający lewą nogą. W grze Unionu miała ona wzbogacać rozegranie od tyłu, a latem 2023 roku, w przygotowaniach do sezonu, prezentował się spokojnie i pewnie. W Unionie występował w trójce obrońców, w reprezentacji U-21 także w czwórce. W 2024 roku mówił, że chciałby grać w drużynie, która ma piłkę i stawia na atak. Pepe nazywał swoim wzorem.
Przeszedł przez wszystkie szczeble reprezentacji młodzieżowych. W maju 2018 roku trafił do reprezentacji Portugalii U-21 prowadzonej przez Rui Jorge. 6 czerwca 2021 roku wyszedł w pierwszym składzie na finał mistrzostw Europy U-21 z Niemcami, przegrany 0:1.
Do seniorskiej reprezentacji był powoływany dwukrotnie, ale w niej nie zadebiutował. W 2024 roku mówił, że chce znów dostać powołanie od Roberto Martíneza, a we wrześniu 2026 roku nazwał kadrę celem, do którego prowadzi dobra gra w Lazio.
0
0
6,8
Minuty w sezonie
183′4 z 9 meczów
2:6
Lazio Rzym906,52:6Lazio Rzym6,52:1
Parma Calcio456,92:1Parma Calcio6,9
0:3Lazio Rzym0–0:3Lazio Rzym3:1
AC Monza377,33:1AC Monza7,3
0:2Lazio Rzym0–0:2Lazio Rzym2:2
AC Milan116,62:2AC Milan6,6| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Bundesliga | Union Berlin | Bundesliga | 23 | 1970 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Niemiec | Union Berlin | Puchar Niemiec | 2 | 210 | 0 | 0 |
| 2024/2025Bundesliga | Union Berlin | Bundesliga | 30 | 2548 | 1 | 2 |
| 2023/2024Bundesliga | Union Berlin | Bundesliga | 32 | 2708 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Portugalia | Eliminacje ME | 0 | – | 0 | 0 |
| 2022/2023Bundesliga | Union Berlin | Bundesliga | 19 | 1639 | 0 | 1 |
| 2021/2022 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | FC Porto B | – | – | – | – |
