Daniel Bentley

Pochodzenie

Urodził się 13 lipca 1993 roku w Basildon w hrabstwie Essex. Jako dziewięcio- lub dziesięciolatek grał w niedzielnej drużynie Hutton Medway jako środkowy obrońca i marzył o graniu w ataku. Gdy bramkarz zespołu wyjechał na wakacje, trener poprosił go, żeby na jeden mecz stanął w bramce, bo wiedział, że chętnie rzuca się pod piłkę. Bentley nie był zachwycony, ale w tym meczu zauważył go skaut Arsenalu.

W Arsenalu grał w akademii, a przed 16. urodzinami przeniósł się do akademii Southend United i przeszedł tam przez kolejne grupy wiekowe. W lutym 2011 roku zagrał dwa mecze na wypożyczeniu w Braintree Town.

Kariera

W seniorskiej drużynie Southend zadebiutował 22 października 2011 roku, gdy w drugiej połowie zastąpił kontuzjowanego Glenna Morrisa w wygranym 4:1 meczu z Torquay United. W sezonie 2013/2014 był już pierwszym bramkarzem w League Two. W sezonie 2014/2015 pobił klubowy rekord kolejnych czystych kont u siebie.

23 maja 2015 roku na Wembley Southend grało z Wycombe Wanderers w finale baraży. W dogrywce po rzucie wolnym Joe Jacobsona piłka odbiła się od poprzeczki i od Bentleya i wpadła do jego bramki, co dało Wycombe prowadzenie. W końcówce Joe Pigott wyrównał na 1:1, a w serii rzutów karnych Bentley obronił uderzenie Sama Wooda i dał Southend awans do League One. Wspominał, że przed finałem odrobił pracę domową: Wycombe miało jednego stałego wykonawcę karnych, Paula Hayesa, a on rzucił się w stronę, w którą ten strzelił dziewięć karnych z rzędu, więc Hayes tym razem strzelił w drugi róg. Po obronie decydującego strzału nie pamiętał kolejnych trzydziestu sekund.

Latem 2016 roku przeszedł do Brentford, grającego w Championship. Mówił, że przyszedł grać, a nie siedzieć na ławce, i od razu został pierwszym bramkarzem. W swoim drugim sezonie w Brentford, 2017/2018, miał 15 czystych kont. W sezonie 2018/2019 na dwanaście kolejek przed końcem stracił miejsce na rzecz Luke'a Danielsa. Latem 2019 roku podpisał czteroletni kontrakt z Bristol City, w którym był pierwszym bramkarzem, a od sezonu 2021/2022 kapitanem. Po przegranym 0:3 meczu z Birmingham City w październiku 2022 roku stracił miejsce na rzecz Maxa O'Leary'ego.

W styczniu 2023 roku przeszedł do Wolverhampton Wanderers, gdzie miał być zmiennikiem José Sá. W Premier League zadebiutował 13 maja 2023 roku w przegranym 0:2 meczu z Manchesterem United na Old Trafford i został wybrany zawodnikiem meczu. Tydzień później zagrał w remisie 1:1 z Evertonem na Molineux. W kwietniu 2025 roku, w wygranym 1:0 meczu z Manchesterem United na Old Trafford, zachował czyste konto. 21 sierpnia 2026 roku podpisał dwuletni kontrakt z Coventry City.

Sukcesy

• 2015 Jedenastka sezonu League Two według PFA

Styl gry

Wysoki, atletyczny bramkarz o szybkim wyrzucie piłki, który potrafi zacząć kontratak. Ma opinię bramkarza od rzutów karnych: oprócz finału z 2015 roku obronił karnego w serii rzutów karnych Pucharu Ligi w QPR w sierpniu 2019 roku. W 2019 roku mówił, że wzoruje się na Peterze Schmeichlu, Gianluigim Buffonie i Ikerze Casillasie. W Brentford pracował z trenerem bramkarzy Iñakim Cañą Pavónem nad nawykami, które miał od lat. Mówił, że dzięki temu pewniej wychodzi do dośrodkowań. O sobie mówił, że jest bramkarzem, który musi mieć „grubą skórę”, i że jest wobec siebie bardzo krytyczny.