Claudio Marchisio – włoski generał schodzi ze sceny

Gdy Claudio wrócił do Juventusu, stał się jednym z podstawowych zawodników. W pomocy tworzył zgrany duet z Mohamedem Sissoko i w końcu mógł dopisać sobie inne liczby niż rozegrane spotkania. Podczas meczu z Fiorentiną strzelił zwycięską bramkę dla „Juve”. Asystował mu… Alessandro Del Piero, idol z dzieciństwa. Z czasem obaj zostali żyjącymi legendami „Starej Damy”.

Claudio Marchisio – jeden z najlepszych

W sezonie 2011/2012 stworzył drugą linię z Andreą Pirlo i Arturo Vidalem. Pomocnicy Juventusu należeli do ścisłej europejskiej czołówki. Klub z Turynu zdobył wówczas swoje pierwsze mistrzostwo od dziewięciu lat (i rozpoczął niekończącą się do dzisiaj serię triumfów w Serie A). Sam Claudio Marchisio był najlepszym strzelcem drużyny – ex aequo z Alessandro Matrim i Mirko Vuciniciem – zdobył dziesięć goli i zaliczył cztery asysty w 39 spotkaniach.

Bardzo udane występy w Juventusie przełożyły się na wysoką formę pomocnika w reprezentacji. Włosi podczas Euro 2012 sięgnęli po wicemistrzostwo, a Marchisio był podstawowym zawodnikiem „Squadra Azzurra”. Nie strzelił gola i nie zanotował asysty, ale zagrał we wszystkich meczach od pierwszej do ostatniej minuty. Drugie miejsce na polsko-ukraińskim turnieju to największe osiągnięcie Claudio z kadrą narodową, obok trzeciej lokaty w Pucharze Konfederacji rok później.

Kolejne triumfy i pierwsze poważne kontuzje

W 2012 roku rozpoczęła się hegemonia Juventusu, trwająca do dzisiaj. Świetną linię pomocy Marchisio – Vidal – Pirlo wzmocnił jeszcze Paul Pogba. Antonio Conte z czasem zbudował wspaniały zespół, który zdominował rozgrywki krajowe. Pod jego wodzą Claudio wraz z kolegami sięgnął po kolejne dwa tytuły mistrzowskie, ale w Turynie brakowało walki o europejskie puchary. Dlatego nowym trenerem został Massimiliano Allegri. Zmiana przyniosła efekt, cztery razy „Juve” wygrało Serie A i wzięło udział w dwóch finałach Ligi Mistrzów. Niestety w decydujących starciach Włosi przegrywali z FC Barcelona i Realem Madryt. Podczas pożegnalnej konferencji prasowej Claudio Marchisio w ten sposób odpowiedział na pytanie, czego najbardziej żałuje:

Że nie wygrałem Ligi Mistrzów z „Juve” i mistrzostw Europy z reprezentacją. To dwa największe żale. Gdybym mógł rozegrać ponownie jeden mecz, byłby to finał Champions w Berlinie z Barceloną. Nawet nie cały, wystarczyłaby część drugiej połowy. Claudio Marchisio

Sezon 2015/2016 był udany dla Marchisio, ale tylko w pewnej części. Sięgnął po mistrzostwo kraju, ale znów pojawiły się problemy ze zdrowiem. O ile poprzednie urazy nie były groźne, o tyle zerwanie więzadeł krzyżowych wyłączyły Włocha na aż 178 dni! Przełożyło to się na 15 oficjalnych meczów i cały okres przygotowawczy. W wyniku kontuzji Claudio opuścił Euro 2016. Przez całą karierę w Juventusie Włoch przez urazy nie mógł zagrać w 66 meczach.

Przenosiny do Rosji

Problemy ze zdrowiem (w maju 2018 roku „Książę z Turynu” doznał kolejnej kontuzji) i rosnąca rywalizacja w składzie zmusiły piłkarza do rozwiązania kontaktu z Juventusem. Była to bardzo trudna decyzja dla piłkarza, władz klubu i dla kibiców. Kolejna legenda turyńskiej ekipy odchodzi z Allianz Stadium. Jednak sam zawodnik wspomniał w mediach społecznościowych, że najważniejsze dla niego jest dobro zespołu:

Kocham tę koszulkę do tego stopnia, że mimo wszystko jestem przekonany, że to, co jest najlepsze dla klubu, ma priorytet. Zawsze. W tak trudnym dniu mocno trzymam się tej zasady. Wy jesteście najpiękniejszą częścią tej wspaniałej historii, więc za kilka dni będziemy mogli się pożegnać w bardziej odpowiedni sposób.

Tym samym 25-letnia kariera Marchisio w „Juve” dobiegła końca. Pomocnik zdecydował się na przejście do Zenitu Petersburg. W barwach nowej drużyny został mistrzem Rosji, jednak zagrał tylko w 15 meczach. Nie przeszkodziło mu to w zdobyciu dwóch goli. Niestety większość czasu ponownie musiał się leczyć. Tym razem nie wytrzymała chrząstka. Włoch opuścił dziesięć spotkań. Na początku lipca Claudio przedwcześnie rozwiązał kontrakt z Zenitem. W Rosji miał grać jeszcze przez rok, ale znów na drodze stanęło zdrowie.

Zawieszenie butów na kołku

Na początku października Claudio Marchisio w wieku 33 lat zakończył piłkarską karierę. Jeśli chodzi o wiek, śmiało mógł kontynuować grę w piłkę. Niestety kolejne urazy i przeciągające się leczenie stały się przeszkodą nie do przeskoczenia. Przecież futbol nie polega na ciągłym odwiedzaniu gabinetów lekarskich. Marchisio miał tego świadomość:

Zdecydowałem o zakończeniu kariery. To nie była prosta decyzja. Udało mi się spełnić swoje sny. Jednak w ostatnich miesiącach, choć moja głowa nadal była taka jak zawsze, moje ciało przestało działać jak wcześniej. Zacząłem więc się zastanawiać. Nieważne, w jakim jest się wieku, tak samo byłoby, gdybym miał na karku czterdziestkę, ważne, jak ktoś się czuje. Jeśli nie możesz dawać z siebie wszystkiego, właściwie jest odejść.

Wychowanek Juventusu stał się jego absolutną legendą, na równi z Alessandro Del Piero. Marchisio z pewnością należał do światowej czołówki pomocników, ale momentami wydawał się niedoceniany. Jego mocne strony można długo wymieniać: strzały z daleka, gra kombinacyjna i odbiór piłki. Podczas finału Ligi Mistrzów z FC Barcelona zagraniem piętką rozpoczął akcję bramkową dla „Juve”. Claudio wciąż jest emocjonalnie związany z włoskim klubem, ale granie w piłkę nie sprawiało mu już przyjemności. O jego miłości do „Starej Damy” świadczy pewne wydarzenie. W trakcie ostatniej wizyty na murawie Allianz Stadium schował kępkę trawy do kieszeni.

• Claudio Marchisio
• Juventus
• Serie A

Gdy Claudio wrócił do Juventusu, stał się jednym z podstawowych zawodników. W pomocy tworzył zgrany duet z Mohamedem Sissoko i w końcu mógł dopisać sobie inne liczby niż rozegrane spotkania. Podczas meczu z Fiorentiną strzelił zwycięską bramkę dla „Juve”. Asystował mu… Alessandro Del Piero, idol z dzieciństwa. Z czasem obaj zostali żyjącymi legendami „Starej Damy”.

Claudio Marchisio – jeden z najlepszych

W sezonie 2011/2012 stworzył drugą linię z Andreą Pirlo i Arturo Vidalem. Pomocnicy Juventusu należeli do ścisłej europejskiej czołówki. Klub z Turynu zdobył wówczas swoje pierwsze mistrzostwo od dziewięciu lat (i rozpoczął niekończącą się do dzisiaj serię triumfów w Serie A). Sam Claudio Marchisio był najlepszym strzelcem drużyny – ex aequo z Alessandro Matrim i Mirko Vuciniciem – zdobył dziesięć goli i zaliczył cztery asysty w 39 spotkaniach.

Bardzo udane występy w Juventusie przełożyły się na wysoką formę pomocnika w reprezentacji. Włosi podczas Euro 2012 sięgnęli po wicemistrzostwo, a Marchisio był podstawowym zawodnikiem „Squadra Azzurra”. Nie strzelił gola i nie zanotował asysty, ale zagrał we wszystkich meczach od pierwszej do ostatniej minuty. Drugie miejsce na polsko-ukraińskim turnieju to największe osiągnięcie Claudio z kadrą narodową, obok trzeciej lokaty w Pucharze Konfederacji rok później.

Kolejne triumfy i pierwsze poważne kontuzje

W 2012 roku rozpoczęła się hegemonia Juventusu, trwająca do dzisiaj. Świetną linię pomocy Marchisio – Vidal – Pirlo wzmocnił jeszcze Paul Pogba. Antonio Conte z czasem zbudował wspaniały zespół, który zdominował rozgrywki krajowe. Pod jego wodzą Claudio wraz z kolegami sięgnął po kolejne dwa tytuły mistrzowskie, ale w Turynie brakowało walki o europejskie puchary. Dlatego nowym trenerem został Massimiliano Allegri. Zmiana przyniosła efekt, cztery razy „Juve” wygrało Serie A i wzięło udział w dwóch finałach Ligi Mistrzów. Niestety w decydujących starciach Włosi przegrywali z FC Barcelona i Realem Madryt. Podczas pożegnalnej konferencji prasowej Claudio Marchisio w ten sposób odpowiedział na pytanie, czego najbardziej żałuje:

Że nie wygrałem Ligi Mistrzów z „Juve” i mistrzostw Europy z reprezentacją. To dwa największe żale. Gdybym mógł rozegrać ponownie jeden mecz, byłby to finał Champions w Berlinie z Barceloną. Nawet nie cały, wystarczyłaby część drugiej połowy. Claudio Marchisio

Sezon 2015/2016 był udany dla Marchisio, ale tylko w pewnej części. Sięgnął po mistrzostwo kraju, ale znów pojawiły się problemy ze zdrowiem. O ile poprzednie urazy nie były groźne, o tyle zerwanie więzadeł krzyżowych wyłączyły Włocha na aż 178 dni! Przełożyło to się na 15 oficjalnych meczów i cały okres przygotowawczy. W wyniku kontuzji Claudio opuścił Euro 2016. Przez całą karierę w Juventusie Włoch przez urazy nie mógł zagrać w 66 meczach.

Przenosiny do Rosji

Problemy ze zdrowiem (w maju 2018 roku „Książę z Turynu” doznał kolejnej kontuzji) i rosnąca rywalizacja w składzie zmusiły piłkarza do rozwiązania kontaktu z Juventusem. Była to bardzo trudna decyzja dla piłkarza, władz klubu i dla kibiców. Kolejna legenda turyńskiej ekipy odchodzi z Allianz Stadium. Jednak sam zawodnik wspomniał w mediach społecznościowych, że najważniejsze dla niego jest dobro zespołu:

Kocham tę koszulkę do tego stopnia, że mimo wszystko jestem przekonany, że to, co jest najlepsze dla klubu, ma priorytet. Zawsze. W tak trudnym dniu mocno trzymam się tej zasady. Wy jesteście najpiękniejszą częścią tej wspaniałej historii, więc za kilka dni będziemy mogli się pożegnać w bardziej odpowiedni sposób.

Tym samym 25-letnia kariera Marchisio w „Juve” dobiegła końca. Pomocnik zdecydował się na przejście do Zenitu Petersburg. W barwach nowej drużyny został mistrzem Rosji, jednak zagrał tylko w 15 meczach. Nie przeszkodziło mu to w zdobyciu dwóch goli. Niestety większość czasu ponownie musiał się leczyć. Tym razem nie wytrzymała chrząstka. Włoch opuścił dziesięć spotkań. Na początku lipca Claudio przedwcześnie rozwiązał kontrakt z Zenitem. W Rosji miał grać jeszcze przez rok, ale znów na drodze stanęło zdrowie.

Zawieszenie butów na kołku

Na początku października Claudio Marchisio w wieku 33 lat zakończył piłkarską karierę. Jeśli chodzi o wiek, śmiało mógł kontynuować grę w piłkę. Niestety kolejne urazy i przeciągające się leczenie stały się przeszkodą nie do przeskoczenia. Przecież futbol nie polega na ciągłym odwiedzaniu gabinetów lekarskich. Marchisio miał tego świadomość:

Zdecydowałem o zakończeniu kariery. To nie była prosta decyzja. Udało mi się spełnić swoje sny. Jednak w ostatnich miesiącach, choć moja głowa nadal była taka jak zawsze, moje ciało przestało działać jak wcześniej. Zacząłem więc się zastanawiać. Nieważne, w jakim jest się wieku, tak samo byłoby, gdybym miał na karku czterdziestkę, ważne, jak ktoś się czuje. Jeśli nie możesz dawać z siebie wszystkiego, właściwie jest odejść.

Wychowanek Juventusu stał się jego absolutną legendą, na równi z Alessandro Del Piero. Marchisio z pewnością należał do światowej czołówki pomocników, ale momentami wydawał się niedoceniany. Jego mocne strony można długo wymieniać: strzały z daleka, gra kombinacyjna i odbiór piłki. Podczas finału Ligi Mistrzów z FC Barcelona zagraniem piętką rozpoczął akcję bramkową dla „Juve”. Claudio wciąż jest emocjonalnie związany z włoskim klubem, ale granie w piłkę nie sprawiało mu już przyjemności. O jego miłości do „Starej Damy” świadczy pewne wydarzenie. W trakcie ostatniej wizyty na murawie Allianz Stadium schował kępkę trawy do kieszeni.