
Pomocnik, zdobywca Pucharu Króla z Valencią w 2019 roku i srebrnego medalu igrzysk w Tokio z Hiszpanią.
Urodził się 2 stycznia 1997 roku w Walencji i wychował w Benicalap, dzielnicy na północy miasta. Jako pięciolatek całe popołudnia kopał piłkę na placu we własnej dzielnicy i nie chciał grać w drużynie. Namówił go dopiero dziadek Rafael, który obiecał mu konsolę Game Boy za pójście na trening. Zaczął w Bonrepòs, klubie, w którym grał jego brat, a potem trafił do akademii Valencii.
W młodzieży był napastnikiem i strzelał mnóstwo goli, w kolejnych kategoriach wiekowych cofano go coraz głębiej. Podziwiał Davida Villę. W 2009 roku wybrano go najlepszym zawodnikiem międzynarodowego turnieju dzieci w piłce siedmioosobowej w Aronie, choć był najmłodszy w stawce. W finale z Barceloną (4:3) strzelił trzy gole, dwa z rzutów wolnych. W juniorach prowadził go Rubén Baraja, który widział w nim swojego następcę i namawiał go, by w pierwszym zespole wziął numer 8.
W 2015 roku ówczesny dyrektor sportowy Valencii Alexanco zwlekał z przedłużeniem jego kontraktu, bo nie widział w nim piłkarza pierwszego zespołu. Trener Víctor Fernández chciał wtedy zabrać go do Castilli, rezerw Realu Madryt. Valencia zdążyła zareagować i Soler został.
W pierwszym zespole Valencii zadebiutował w grudniu 2016 roku, na stadionie Realu Sociedad, za trenera Cesare Prandellego. W kolejnym okresie to Voro ustabilizował jego pozycję: sezon 2016/2017 skończył z 23 meczami w wyjściowym składzie i trzema golami, w tym lobem w meczu z Celtą, którego później wskazywał jako swojego najlepszego gola.
Za Marcelino, przy Danim Parejo w składzie, grał na prawej stronie i szybko się tam odnalazł. Przyjął też surową dietę trenera. W maju 2019 roku zagrał od początku w finale Pucharu Króla z Barceloną, wygranym 2:1. Wyszedł prawą stroną i dośrodkował przy drugim golu Rodrigo. Był to jego pierwszy tytuł. Po odejściu Parejo trener Javi Gracia przywrócił go do środka pola i powierzył mu rzuty karne. Ćwiczył je, oglądając nagrania i naśladując pauzę Gaizki Mendiety i kolegi z kadry U-21 Mikela Oyarzabala, z którym trenował jedenastki na zgrupowaniach.
W listopadzie 2020 roku w meczu z Realem Madryt (4:1) strzelił trzy gole z rzutów karnych. Wcześniej w meczu z Realem tyle goli zdobył dla Valencii tylko Vicente Morera, w 1947 roku. Był wtedy kapitanem razem z José Gayà.
Latem 2022 roku przeszedł do Paris Saint-Germain, z którym dwukrotnie został mistrzem Francji. W sezonie 2024/2025 był wypożyczony do West Hamu United w Premier League. Od września 2025 roku gra w Realu Sociedad. W kwietniu 2026 roku wygrał z nim Puchar Króla: w finale Real pokonał Atlético Madryt w rzutach karnych po remisie 2:2, a Soler wykonał jedną z jedenastek.
W młodości grał jako napastnik, z czasem został środkowym pomocnikiem, a za Marcelino występował na prawej stronie. Za kadencji Gracii został wykonawcą rzutów karnych i przygotowywał się do nich, analizując nagrania.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Hiszpanii. Z kadrą U-21 dotarł do finału mistrzostw Europy w 2017 roku, a w 2019 roku wygrał ten turniej. We wrześniu 2017 roku strzelił z ponad 20 metrów jedynego gola w meczu z Estonią w eliminacjach. Na igrzyskach w Tokio rozegrał siedem meczów i zdobył srebrny medal.
W seniorskiej kadrze zadebiutował 2 września 2021 roku w Szwecji: strzelił gola już na początku meczu, ale Hiszpania przegrała 1:2. Trzy dni później strzelił kolejnego w wygranym 4:0 meczu z Gruzją. Pojechał na mistrzostwa świata w Katarze: w pierwszym meczu, z Kostaryką (7:0), zdobył gola, a w 1/8 finału zagrał przeciwko Maroku, które awansowało po rzutach karnych. W marcu 2026 roku zagrał w towarzyskim meczu z Egiptem (0:0).
1
co 809 minut
3
7,1
Minuty w sezonie
809′11 z 12 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026La Liga | Real Sociedad | La Liga | 33 | 2332 | 4 | 3 |
| 2025/2026Puchar Hiszpanii | Real Sociedad | Puchar Hiszpanii | 7 | 557 | 0 | 0 |
| 2024/2025Premier League | West Ham United | Premier League | 31 | 1419 | 1 | 1 |
| 2024/2025Puchar Ligi Angielskiej | West Ham United | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 78 | 0 | 0 |
| 2024/2025Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 24 | 1101 | 2 | 2 |
| 2022/2023Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 26 | 1199 | 3 | 2 |
| 2022/2023La Liga | Valencia | La Liga | 3 | 243 | 1 | 0 |
| 2021/2022La Liga | Valencia | La Liga | 32 | 2480 | 11 | 5 |
| 2021/2022Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 6 | 547 | 1 | 0 |
| 2020/2021La Liga | Valencia | La Liga | 32 | 2738 | 11 | 8 |
| 2020/2021Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 2 | 57 | 1 | 1 |
| 2019/2020La Liga | Valencia | La Liga | 28 | 2071 | 2 | 0 |
| 2019/2020Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 3 | 300 | 1 | 0 |
| 2018/2019Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 7 | 477 | 0 | 1 |
| 2018/2019La Liga | Valencia | La Liga | 31 | 2466 | 2 | 6 |
| 2017/2018La Liga | Valencia | La Liga | 33 | 2374 | 1 | 4 |
| 2016/2017La Liga | Valencia | La Liga | 23 | 1724 | 3 | 1 |
| 2015/2016La Liga | Valencia | La Liga | 0 | – | 0 | 0 |
| 2014/2015 | Valencia II | – | – | – | – |
Carlos Soler ma 29 lat. Urodził się 2 stycznia 1997 roku.
Carlos Soler jest zawodnikiem klubu Real Sociedad (La Liga).
Carlos Soler jest pomocnikiem i gra z numerem 18.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 12 meczów, 1 gol, 3 asysty (stan na 20 listopada 2026).
Carlos Soler zdobył między innymi Puchar Króla z Valencią w 2019 roku, mistrzostwo Francji z Paris Saint-Germain w 2023 i 2024 roku oraz Puchar Króla z Realem Sociedad w 2026 roku. Z reprezentacją Hiszpanii wywalczył też mistrzostwo Europy U-21 w 2019 roku i srebrny medal igrzysk w Tokio.
Carlos Soler zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Hiszpanii 2 września 2021 roku w meczu w Szwecji. Strzelił wtedy gola już na początku spotkania, ale Hiszpania przegrała 1:2.
Carlos Soler przeszedł do Paris Saint-Germain latem 2022 roku. W sezonie 2024/2025 był wypożyczony do West Hamu United, a od września 2025 roku gra w Realu Sociedad.





