Przed nami drugi dzień ćwierćfinałów Copa America, w których Brazylia zmierzy się z Paragwajem, a Wenezuela powalczy z Chile. Żadna z tych drużyn nie poniosła jeszcze porażki w tym turnieju, ale patrząc na niektóre zaskakujące rozstrzygnięcia w fazie grupowej, ciężko jest wskazać wyraźnego faworyta obydwu spotkań.
Brazylia –Paragwaj
W trzecim ćwierćfinale zmierzą się dwie ekipy, które spotkały się już w fazie grupowej, jednak wyniki innych grup ułożyły się tak, że Paragwaj zajął drugie miejsce w tabeli zespołów z trzecich miejsc i trafił właśnie na Brazylię. Grupa B była swojego rodzaju ewenementem – aż trzy zespoły (Brazylia, Wenezuela i Paragwaj) nie zaznały goryczy porażki, remisując między sobą, natomiast chłopcem do bicia okazał się Ekwador. Po bezbramkowym remisie Wenezueli z Brazylią podopieczni Mano Menezesa w swoim kolejnym spotkaniu podjęli Paragwaj. Dla tych, którzy nie pamiętają przebiegu wydarzeń tamtego spotkania, przypomnimy krótko jego przebieg: „Canarinhos” wyszli na prowadzenie przed przerwą, jednak gole Roque Santa Cruza i Nelsona Valdeza w drugiej połowie pozwoliły Paragwajowi poważnie myśleć nad pokonaniem będącego tego dnia w słabej dyspozycji rywala, jednak wygraną i awans z wyższego miejsca stracił już w doliczonym czasie gry za sprawą gola Freda, a samo spotkanie zakończyło się wynikiem 2:2. W dużo lepszym świetle postawiło to zespół Paragwaju, a sam fakt, że Brazylia zremisowała drugie kolejne spotkanie, nie przyniósł jej chluby. Ostatecznie jednak to Brazylia wygrała grupę, wyprzedzając Wenezuelę dzięki wysokiej wygranej nad Ekwadorem (4:2), a Paragwaj musiał zadowolić się trzecim miejscem, które także dało awans do kolejnej rundy.
W swoim pierwszym spotkaniu Brazylia uratowała remis w końcówce (fot. marca.com)
Nie ulega wątpliwości jednak, że „Canarinhos” to typowy zespół turniejowy, który z każdym kolejnym spotkaniem gra coraz lepiej. Potwierdzają to dotychczasowe wyniki – bezbramkowy remis z Wenezuelą był popisem nieskuteczności, co na pewno musiało sfrustrować naszpikowany gwiazdami zespół Mano Menezesa, a drugie spotkanie z kolei pozwoliło pokazać Brazylii, że zależy jej na tym turnieju i do samego końca będzie walczyć o zwycięstwo. Ostatnie spotkanie grupowe, zakończone wysoką wygraną (która mogła być jeszcze wyższa, gdyby sędzia uznał prawidłowo zdobytą piątą bramkę), udowodniło natomiast, że zespół wskoczył na właściwe tory i poza problemami w defensywie może stanowić kolektyw. Menezes w trzech spotkaniach wystawił niemal identyczną jedenastkę, a jedyną zmianą było pojawienie się Maicona w ostatnim spotkaniu w miejsce Daniego Alvesa, podobnie wygląda sytuacja ze zmianami w trakcie meczu – żelaznymi rezerwowymi okazali się Fred, Elias i Lucas, zatem zespół stał się w pewien sposób przewidywalny. Czy jednak po raz kolejny Paragwaj rozgryzie zespół Brazylii i zakończy udział „Canarinhos” na Copa America?
Paragwaj z kolei nie miał szczęścia w fazie grupowej. W pierwszym spotkaniu z Ekwadorem, zakończonym bezbramkowym remisem, okazji do strzelenia gola było co niemiara, jednak piłka nie chciała wpaść do bramki rywala i dzięki temu Ekwador zdobył swój jedyny punkt w tym turnieju. W drugim kolejnym spotkaniu, do którego mógł przygotować się aż przez sześć dni, wygrana z Brazylią była na wyciągnięcie ręki, jednak gol Freda w samej końcówce sprawił, że po raz kolejny Paragwajczycy musieli zadowolić się remisem, lecz tym razem pozostawili po sobie bardzo korzystne wrażenie, a w kibicach na pewno odżyły nadzieje, gdyż postawa Santa Cruza, Valdeza czy Barriosa mogła się podobać.
Pierwsza połowa kończącego zmagania grupowe spotkania z Wenezuelą sprawiła, że wielu obserwatorów musiało przecierać oczy ze zdumienia, rywal bowiem wręcz ośmieszał Paragwajczyków. Pierwszą część tamtego spotkania podopieczni Gerardo Martino powinni jak najszybciej wymazać z pamięci, całkowicie bowiem pozwolili się zdominować rywalowi i tylko niezwykłemu szczęściu zawdzięczają, że już po pierwszej połowie nie przegrywali kilkoma golami. Jak jednak wszyscy wiemy, piłka nie zawsze jest sprawiedliwa i jeszcze przed przerwą Paragwaj po bardzo przypadkowej bramce wyrównał na 1:1, a przez większość drugiej połowy kibice obejrzeli ten zespół, na który czekali – pewny siebie, skuteczny i Paragwaj odskoczył na bezpieczną dwubramkową przewagę. Na niewiele się to jednak zdało, fantastyczny finisz miała bowiem ekipa Wenezueli, która najpierw w 90. minucie zdobyła kontaktowego gola (gwoli prawdy: strzelec gola, Nicolas Fedor, znajdował się na pozycji spalonej), a w ostatniej akcji meczu po rzucie rożnym piłkę do siatki wepchnął Perozo i Paragwaj zanotował trzeci remis, który pozwolił mu tylko na zajęcie trzeciego miejsca.
Wobec sprzyjających wyników w innych grupach pozwoliło to na awans do kolejnej rundy, jednak niekorzystne ułożenie turniejowej drabinki sprawiło, że już w ćwierćfinale dojdzie do powtórki sprzed tygodnia. Czy i tym razem Brazylia będzie musiała drżeć o wynik do samego końca? Początek spotkania o godzinie 21:00 czasu polskiego, zatem nawet kibice z Europy nie będą musieli tym razem spędzać całej nocy, aby ekscytować się południowoamerykańską piłką.
Chile –Wenezuela
Alexis Sanchez swoją premierową bramkę na turnieju już zdobył, czy w spotkaniu z Wenezuelą powiększy swój strzelecki dorobek? (fot. Soccerprose.com)
Dość niespodziewanie to nie mecze z udziałem Argentyny czy Brazylii, ale właśnie to spotkanie może okazać się najciekawszym ćwierćfinałem. Przeciwko sobie staną dwie rewelacje turnieju. Chile bez większych problemów wygrało rywalizację w grupie C, odnosząc dwa zwycięstwa i jeden remis. Bez wątpienia siłą zespołu Claudio Borghiego jest kolektyw – zespół ma oczywiście swoją gwiazdę, gracza włoskiego Udinese Alexisa Sancheza, od kilku tygodni łączonego z Barceloną, jednak pozostali piłkarze to zawodnicy na solidnym poziomie, jednak nie gracze wybitni. Wielu z nich biega na co dzień po boiskach Europy, jednak za wyjątkiem kilku raczej nie można powiedzieć, aby byli to zawodnicy utytułowani, grający w wielkich klubach, dlatego tym bardziej pragną oni pokazać się na tym turnieju z jak najlepszej strony.
Pierwsze spotkanie z Meksykiem bardzo długo nie układało się po myśli Chilijczyków, gdyż musieli gonić wynik, jednak w drugiej połowie gole Paredesa i Vidala w odstępie kilku minut pozwoliły objąć prowadzenie i odnieść pierwsze zwycięstwo. Wobec fatalnej i spodziewanej dyspozycji Meksyku mecz Chilijczyków z Urugwajem miał zadecydować, który zespół wygra grupę. Pojedynek zakończył się jednak podziałem punktów, a swojego premierowego gola na turnieju zdobył Alexis Sanchez. Kolejne spotkanie, z Peru, decydujące o zajęciu pierwszego miejsca w grupie, dostarczyło jednak wielu emocji, a wszystko za sprawą fatalnej skuteczności. Mimo iż mecz Urugwaju był rozgrywany już po zakończeniu tego spotkania, Chilijczycy na boisku robili wszystko, aby niezależnie od wyniku tamtego spotkania zawdzięczać końcowy triumf w grupie samym sobie. Mimo bardzo wielu sytuacji, mecz rozstrzygnęła jedna akcja – zwycięstwo udało się odnieść za sprawą samobójczego gola Corzo w drugiej minucie doliczonego czasu gry, a obie ekipy starcie kończyły w dziesiątkę.
Wenezuelę natomiast śmiało można już nazwać czarnym koniem rozgrywek. Nie miała ona tak łatwej grupy jak Chile, a mimo to, zwłaszcza w spotkaniach z najgroźniejszymi rywalami, Brazylią i Paragwajem, pokazała bardzo dobry futbol. Uznawana za jedną z najsłabszych ekip Ameryki Południowej i jedyną ze strefy CONMEBOL, która nie awansowała nigdy do mistrzostw świata, na tym turnieju pokazuje, że nie tylko bardzo dobra gra w baseball może być przyczyną dumy Wenezuelczyków. Próżno szukać w niej gwiazd światowej czy europejskiej piłki – podobnie jak w przypadku Chile, o sile zespołu decyduje kolektyw, który opiera się na kilku graczach występujących w Europie, głównie w Hiszpanii i Niemczech.
Na tym turnieju jednak chyba sami Wenezuelczycy nie spodziewali się tak dobrych wyników. Bezbramkowy remis w pierwszym spotkaniu z Brazylią został słusznie odebrany jako zwycięstwo, a po skromnym zwycięstwie nad Ekwadorem zespół „La Vinotinto” wiedział, że bez względu na inne wyniki awansował już do ćwierćfinału. Ostatni mecz z Paragwajem nie był jednak spotkaniem o pietruszkę, gdyż wciąż nie było pewne, z kim przyjdzie się Wenezuelczykom zmierzyć w kolejnej rundzie. Spotkanie z Paragwajem było świetnym widowiskiem, ale bardzo nierównym – w pierwszej połowie Wenezuela powinna zmieść rywala z boiska, momentami bowiem wręcz ośmieszała przeciwnika, zamiast tego jednak do przerwy tylko remisowała. W drugiej połowie to Paragwaj się obudził i wygrywał już dwiema bramkami, jednak niesamowity finisz i dwa gole w doliczonym czasie gry pozwoliły Wenezueli zająć drugie miejsce w grupie i to Paragwaj musi teraz zmierzyć się ponownie z Brazylią. Czy sen Wenezueli będzie trwał nadal także po ćwierćfinale? Czy też może nie będzie niespodzianki i dowodzone przez Alexisa Chile gładko rozprawi się z rywalem? Początek spotkania kwadrans po północy.
Przed nami drugi dzień ćwierćfinałów Copa America, w których Brazylia zmierzy się z Paragwajem, a Wenezuela powalczy z Chile. Żadna z tych drużyn nie poniosła jeszcze porażki w tym turnieju, ale patrząc na niektóre zaskakujące rozstrzygnięcia w fazie grupowej, ciężko jest wskazać wyraźnego faworyta obydwu spotkań.
Brazylia –Paragwaj
W trzecim ćwierćfinale zmierzą się dwie ekipy, które spotkały się już w fazie grupowej, jednak wyniki innych grup ułożyły się tak, że Paragwaj zajął drugie miejsce w tabeli zespołów z trzecich miejsc i trafił właśnie na Brazylię. Grupa B była swojego rodzaju ewenementem – aż trzy zespoły (Brazylia, Wenezuela i Paragwaj) nie zaznały goryczy porażki, remisując między sobą, natomiast chłopcem do bicia okazał się Ekwador. Po bezbramkowym remisie Wenezueli z Brazylią podopieczni Mano Menezesa w swoim kolejnym spotkaniu podjęli Paragwaj. Dla tych, którzy nie pamiętają przebiegu wydarzeń tamtego spotkania, przypomnimy krótko jego przebieg: „Canarinhos” wyszli na prowadzenie przed przerwą, jednak gole Roque Santa Cruza i Nelsona Valdeza w drugiej połowie pozwoliły Paragwajowi poważnie myśleć nad pokonaniem będącego tego dnia w słabej dyspozycji rywala, jednak wygraną i awans z wyższego miejsca stracił już w doliczonym czasie gry za sprawą gola Freda, a samo spotkanie zakończyło się wynikiem 2:2. W dużo lepszym świetle postawiło to zespół Paragwaju, a sam fakt, że Brazylia zremisowała drugie kolejne spotkanie, nie przyniósł jej chluby. Ostatecznie jednak to Brazylia wygrała grupę, wyprzedzając Wenezuelę dzięki wysokiej wygranej nad Ekwadorem (4:2), a Paragwaj musiał zadowolić się trzecim miejscem, które także dało awans do kolejnej rundy.
W swoim pierwszym spotkaniu Brazylia uratowała remis w końcówce (fot. marca.com)
Nie ulega wątpliwości jednak, że „Canarinhos” to typowy zespół turniejowy, który z każdym kolejnym spotkaniem gra coraz lepiej. Potwierdzają to dotychczasowe wyniki – bezbramkowy remis z Wenezuelą był popisem nieskuteczności, co na pewno musiało sfrustrować naszpikowany gwiazdami zespół Mano Menezesa, a drugie spotkanie z kolei pozwoliło pokazać Brazylii, że zależy jej na tym turnieju i do samego końca będzie walczyć o zwycięstwo. Ostatnie spotkanie grupowe, zakończone wysoką wygraną (która mogła być jeszcze wyższa, gdyby sędzia uznał prawidłowo zdobytą piątą bramkę), udowodniło natomiast, że zespół wskoczył na właściwe tory i poza problemami w defensywie może stanowić kolektyw. Menezes w trzech spotkaniach wystawił niemal identyczną jedenastkę, a jedyną zmianą było pojawienie się Maicona w ostatnim spotkaniu w miejsce Daniego Alvesa, podobnie wygląda sytuacja ze zmianami w trakcie meczu – żelaznymi rezerwowymi okazali się Fred, Elias i Lucas, zatem zespół stał się w pewien sposób przewidywalny. Czy jednak po raz kolejny Paragwaj rozgryzie zespół Brazylii i zakończy udział „Canarinhos” na Copa America?
Paragwaj z kolei nie miał szczęścia w fazie grupowej. W pierwszym spotkaniu z Ekwadorem, zakończonym bezbramkowym remisem, okazji do strzelenia gola było co niemiara, jednak piłka nie chciała wpaść do bramki rywala i dzięki temu Ekwador zdobył swój jedyny punkt w tym turnieju. W drugim kolejnym spotkaniu, do którego mógł przygotować się aż przez sześć dni, wygrana z Brazylią była na wyciągnięcie ręki, jednak gol Freda w samej końcówce sprawił, że po raz kolejny Paragwajczycy musieli zadowolić się remisem, lecz tym razem pozostawili po sobie bardzo korzystne wrażenie, a w kibicach na pewno odżyły nadzieje, gdyż postawa Santa Cruza, Valdeza czy Barriosa mogła się podobać.
Pierwsza połowa kończącego zmagania grupowe spotkania z Wenezuelą sprawiła, że wielu obserwatorów musiało przecierać oczy ze zdumienia, rywal bowiem wręcz ośmieszał Paragwajczyków. Pierwszą część tamtego spotkania podopieczni Gerardo Martino powinni jak najszybciej wymazać z pamięci, całkowicie bowiem pozwolili się zdominować rywalowi i tylko niezwykłemu szczęściu zawdzięczają, że już po pierwszej połowie nie przegrywali kilkoma golami. Jak jednak wszyscy wiemy, piłka nie zawsze jest sprawiedliwa i jeszcze przed przerwą Paragwaj po bardzo przypadkowej bramce wyrównał na 1:1, a przez większość drugiej połowy kibice obejrzeli ten zespół, na który czekali – pewny siebie, skuteczny i Paragwaj odskoczył na bezpieczną dwubramkową przewagę. Na niewiele się to jednak zdało, fantastyczny finisz miała bowiem ekipa Wenezueli, która najpierw w 90. minucie zdobyła kontaktowego gola (gwoli prawdy: strzelec gola, Nicolas Fedor, znajdował się na pozycji spalonej), a w ostatniej akcji meczu po rzucie rożnym piłkę do siatki wepchnął Perozo i Paragwaj zanotował trzeci remis, który pozwolił mu tylko na zajęcie trzeciego miejsca.
Wobec sprzyjających wyników w innych grupach pozwoliło to na awans do kolejnej rundy, jednak niekorzystne ułożenie turniejowej drabinki sprawiło, że już w ćwierćfinale dojdzie do powtórki sprzed tygodnia. Czy i tym razem Brazylia będzie musiała drżeć o wynik do samego końca? Początek spotkania o godzinie 21:00 czasu polskiego, zatem nawet kibice z Europy nie będą musieli tym razem spędzać całej nocy, aby ekscytować się południowoamerykańską piłką.
Chile –Wenezuela
Alexis Sanchez swoją premierową bramkę na turnieju już zdobył, czy w spotkaniu z Wenezuelą powiększy swój strzelecki dorobek? (fot. Soccerprose.com)
Dość niespodziewanie to nie mecze z udziałem Argentyny czy Brazylii, ale właśnie to spotkanie może okazać się najciekawszym ćwierćfinałem. Przeciwko sobie staną dwie rewelacje turnieju. Chile bez większych problemów wygrało rywalizację w grupie C, odnosząc dwa zwycięstwa i jeden remis. Bez wątpienia siłą zespołu Claudio Borghiego jest kolektyw – zespół ma oczywiście swoją gwiazdę, gracza włoskiego Udinese Alexisa Sancheza, od kilku tygodni łączonego z Barceloną, jednak pozostali piłkarze to zawodnicy na solidnym poziomie, jednak nie gracze wybitni. Wielu z nich biega na co dzień po boiskach Europy, jednak za wyjątkiem kilku raczej nie można powiedzieć, aby byli to zawodnicy utytułowani, grający w wielkich klubach, dlatego tym bardziej pragną oni pokazać się na tym turnieju z jak najlepszej strony.
Pierwsze spotkanie z Meksykiem bardzo długo nie układało się po myśli Chilijczyków, gdyż musieli gonić wynik, jednak w drugiej połowie gole Paredesa i Vidala w odstępie kilku minut pozwoliły objąć prowadzenie i odnieść pierwsze zwycięstwo. Wobec fatalnej i spodziewanej dyspozycji Meksyku mecz Chilijczyków z Urugwajem miał zadecydować, który zespół wygra grupę. Pojedynek zakończył się jednak podziałem punktów, a swojego premierowego gola na turnieju zdobył Alexis Sanchez. Kolejne spotkanie, z Peru, decydujące o zajęciu pierwszego miejsca w grupie, dostarczyło jednak wielu emocji, a wszystko za sprawą fatalnej skuteczności. Mimo iż mecz Urugwaju był rozgrywany już po zakończeniu tego spotkania, Chilijczycy na boisku robili wszystko, aby niezależnie od wyniku tamtego spotkania zawdzięczać końcowy triumf w grupie samym sobie. Mimo bardzo wielu sytuacji, mecz rozstrzygnęła jedna akcja – zwycięstwo udało się odnieść za sprawą samobójczego gola Corzo w drugiej minucie doliczonego czasu gry, a obie ekipy starcie kończyły w dziesiątkę.
Wenezuelę natomiast śmiało można już nazwać czarnym koniem rozgrywek. Nie miała ona tak łatwej grupy jak Chile, a mimo to, zwłaszcza w spotkaniach z najgroźniejszymi rywalami, Brazylią i Paragwajem, pokazała bardzo dobry futbol. Uznawana za jedną z najsłabszych ekip Ameryki Południowej i jedyną ze strefy CONMEBOL, która nie awansowała nigdy do mistrzostw świata, na tym turnieju pokazuje, że nie tylko bardzo dobra gra w baseball może być przyczyną dumy Wenezuelczyków. Próżno szukać w niej gwiazd światowej czy europejskiej piłki – podobnie jak w przypadku Chile, o sile zespołu decyduje kolektyw, który opiera się na kilku graczach występujących w Europie, głównie w Hiszpanii i Niemczech.
Na tym turnieju jednak chyba sami Wenezuelczycy nie spodziewali się tak dobrych wyników. Bezbramkowy remis w pierwszym spotkaniu z Brazylią został słusznie odebrany jako zwycięstwo, a po skromnym zwycięstwie nad Ekwadorem zespół „La Vinotinto” wiedział, że bez względu na inne wyniki awansował już do ćwierćfinału. Ostatni mecz z Paragwajem nie był jednak spotkaniem o pietruszkę, gdyż wciąż nie było pewne, z kim przyjdzie się Wenezuelczykom zmierzyć w kolejnej rundzie. Spotkanie z Paragwajem było świetnym widowiskiem, ale bardzo nierównym – w pierwszej połowie Wenezuela powinna zmieść rywala z boiska, momentami bowiem wręcz ośmieszała przeciwnika, zamiast tego jednak do przerwy tylko remisowała. W drugiej połowie to Paragwaj się obudził i wygrywał już dwiema bramkami, jednak niesamowity finisz i dwa gole w doliczonym czasie gry pozwoliły Wenezueli zająć drugie miejsce w grupie i to Paragwaj musi teraz zmierzyć się ponownie z Brazylią. Czy sen Wenezueli będzie trwał nadal także po ćwierćfinale? Czy też może nie będzie niespodzianki i dowodzone przez Alexisa Chile gładko rozprawi się z rywalem? Początek spotkania kwadrans po północy.
Komentarze2
~
~Marcin77
Dziś wspieram duchowo Paragwaj,by ograli „Kawiorzy”z
Brazylii! ;)
~
~Brawo!
Kolejne bzdury, których czytać się odechciewa,
policzymy graczy wenezuelskich z optymalnej „11”, z
jakiej ligi jest ich najwięcej? Z krajowej,
powodzenia życzę w kolejnych artykułach, ja
przeczytam z czystej ciekawości ; P