
Kreatywny lewonożny pomocnik, z Royalem Antwerp mistrz Belgii 2023, z Feyenoordem zdobywca Pucharu Holandii 2024.
Pochodzi z Nieuw-Vennep w Holandii Północnej. Piłkę zaczął kopać w wieku czterech lat w miejscowym SV DIOS. Po dwóch latach w HFC Haarlem trafił do akademii AZ Alkmaar.
W młodzieżowych drużynach AZ nie uchodził za największy talent. Z zespołem U-15 został mistrzem kraju, ale częściej siedział na ławce, niż chciał. Przełom przyniósł trener U-16 Leeroy Echteld, który zostawił go na kolejny rok w tej samej kategorii wiekowej i przesunął z ataku i lewej pomocy na prawe skrzydło. Stengs nie chciał tam grać, ale po mniej więcej sześciu tygodniach zaczął grać coraz lepiej. Echteld kazał mu ciężko trenować, bo był drobny jak na swój wiek, i przekonywał, by nie bał się popełniać błędów. Później Stengs urósł, przeszedł przez U-19 i trafił do rezerw, Jong AZ.
W sezonie 2016/2017 Jong AZ pod wodzą Martina Haara wygrało Tweede Divisie. W meczu z VVSB, po którym drużyna odebrała trofeum, Stengs zaliczył cztery decydujące dośrodkowania. W grudniu 2016 roku zadebiutował w pierwszej drużynie, w Pucharze Holandii z ASWH, a w marcu 2017 roku w Eredivisie. Przebił się w barażach z FC Groningen i FC Utrecht.
Przed sezonem 2017/2018 awansował do pierwszego zespołu, ale na początku pierwszego meczu ligowego, na wyjeździe z PSV Eindhoven, zerwał więzadło krzyżowe w kolanie. Operację przeszedł w Stanach Zjednoczonych, a na boisko wrócił pod koniec października 2018 roku w Pucharze Holandii z VVV-Venlo. W czasie rehabilitacji spotkał się z Ruudem van Nistelrooyem, który po ciężkiej kontuzji wrócił do europejskiej czołówki. Arne Slot, wtedy asystent w AZ, mówił później, że przed urazem Stengs był „niezrównany”, a po nim został także bardzo dobrym piłkarzem.
W sezonie 2019/2020, już pod wodzą Slota, AZ walczyło o mistrzostwo kraju, a Stengs tworzył ofensywną trójkę z Oussamą Idrissim i Myronem Boadu. Latem 2021 roku odszedł do OGC Nice, ale tam się nie przebił. Po roku został wypożyczony do Royalu Antwerp, który prowadził Mark van Bommel.
W Antwerp wygrał Puchar Belgii: 30 kwietnia 2023 roku zagrał od początku w wygranym 2:0 finale z KV Mechelen i asystował przy drugim golu. 4 czerwca 2023 roku klub zdobył pierwsze od 66 lat mistrzostwo Belgii. Antwerp chciał go zatrzymać, ale Stengs wolał Feyenoord, w którym znów mógł pracować ze Slotem. W lipcu 2023 roku przeszedł z Nicei do Rotterdamu i podpisał kontrakt do 2027 roku.
W Feyenoordzie Slot najpierw szukał dla niego miejsca. Gdy Stengs zaczął grać jako ofensywny pomocnik, wszystko się ułożyło: 27 sierpnia 2023 roku w wygranym 6:1 meczu z Almere City asystował przy golach Igora Paixão i Matsa Wieffera. 19 września 2023 roku w debiucie w Lidze Mistrzów strzelił Celticowi gola z rzutu wolnego. W półfinale Pucharu Holandii z FC Groningen, 29 lutego 2024 roku, asystował przy wyrównującym golu Dávida Hancki, a w doliczonym czasie po ostrym wejściu Marvina Peersmana został zniesiony z boiska na noszach. Uraz okazał się lżejszy, niż się obawiano, i po kilku tygodniach wrócił do gry. 21 kwietnia 2024 roku Feyenoord pokonał w finale NEC i zdobył Puchar Holandii.
4 sierpnia 2024 roku, już za trenera Briana Priske, zagrał jako prawoskrzydłowy w Superpucharze Holandii z PSV. Feyenoord wygrał w rzutach karnych po remisie 4:4. Kolejne dwa sezony przerywały mu jednak kontuzje. W sierpniu 2025 roku został wypożyczony do Pisy w Serie A, ale zagrał tylko cztery razy i za każdym razem wchodził z ławki, głównie z powodu urazów. Pisa spadła z ligi.
22 lipca 2026 roku Feyenoord rozwiązał z nim kontrakt, który miał obowiązywać jeszcze rok. Sześć dni później wrócił do AZ, z umową do połowy 2027 roku i opcją przedłużenia o kolejny sezon. Trenerem AZ był wtedy Echteld, który prowadził go w U-16. O powrocie mówił: „Jak tu znowu wchodzisz, czujesz się jak wcześniej. Jakbyś był tym małym chłopcem, który pierwszy raz dostaje wycieczkę po klubie.”
Największą jego zaletą jest kreatywność. Najlepiej czuje się jako numer 10: dobrze widzi grę wysoko na boisku i nawet przeciwko zbitym obronom potrafi znaleźć podanie po ziemi, po którym drużyna tworzy dobrą okazję. W Feyenoordzie, gdzie wcześniej chciał przede wszystkim mieć piłkę przy nodze, zaczął też wybiegać za linię obrony bez piłki, przez co gra zespołu stała się mniej przewidywalna.
W Jong AZ trener Haar wyróżniał jego technikę, szybkość, akcje indywidualne i oko do drugiego i trzeciego partnera w akcji, a także to, że nie unikał brudnej roboty. Może grać na kilku pozycjach: w młodości występował jako napastnik, lewy pomocnik i prawoskrzydłowy, a w Feyenoordzie pod wodzą Priske znów na prawym skrzydle.
W reprezentacji Holandii zadebiutował 19 listopada 2019 roku w wygranym 5:0 meczu z Estonią, razem z Myronem Boadu. Po ponad dwóch i pół roku przerwy, w październiku 2023 roku, po dobrym starcie w Feyenoordzie, Ronald Koeman znów go powołał. 21 listopada 2023 roku w wygranym 6:0 meczu eliminacji Euro 2024 z Gibraltarem strzelił hat-tricka w 10., 50. i 62. minucie. To były jego pierwsze gole w seniorskiej kadrze. W maju 2024 roku nie znalazł się we wstępnej kadrze na Euro 2024.
1
co 532 minut
2
6,7
Minuty w sezonie
532′11 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Pisa | Serie A | 4 | 61 | 0 | 0 |
| 2025/2026Eredivisie | Feyenoord Rotterdam | Eredivisie | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Feyenoord Rotterdam | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026 | AZ Alkmaar | – | – | – | – | |
| 2024/2025Eredivisie | Feyenoord Rotterdam | Eredivisie | 3 | 99 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Feyenoord Rotterdam | Liga Mistrzów | 3 | 80 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Holandia | Eliminacje ME | 1 | 90 | 3 | 0 |
| 2023/2024 | Feyenoord Rotterdam | – | – | – | – | |
| 2022/2023Ligue 1 | OGC Nice | Ligue 1 | 4 | 214 | 0 | 0 |
| 2021/2022 | AZ Alkmaar | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | AZ Alkmaar | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | AZ Alkmaar | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | AZ Alkmaar | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | AZ Alkmaar | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | AZ Alkmaar | – | – | – | – |





