
Lewonożny obrońca, który z Rangers w 2022 roku zdobył Puchar Szkocji i zagrał w finale Ligi Europy.
Urodził się 31 grudnia 1999 roku we Włoszech, w rodzinie pochodzącej z Nigerii. Jako dziecko przeprowadził się do Londynu i wychowywał się w dzielnicy Newham na wschodzie miasta.
Do zawodowej piłki nie miał prostej drogi. Kolejne kluby go odrzucały, między innymi Leyton Orient i Charlton Athletic. W 2015 roku po testach trafił do akademii Leicester City, ale w pierwszej drużynie nie zagrał.
6 czerwca 2020 roku Rangers ogłosili, że Bassey podpisał z nimi przedwstępną czteroletnią umowę. Klub zapłacił Leicester City tylko odszkodowanie za wyszkolenie. Trener Steven Gerrard opisał go jako silnego, dynamicznego i lubiącego ruszać do przodu obrońcę, który ma być uzupełnieniem składu zarówno na lewej obronie, jak i na środku.
Pierwszy sezon spędził głównie w cieniu Borny Barišicia. Rozegrał osiem meczów ligowych, trzy w podstawowym składzie, a Rangers zdobyli mistrzostwo Szkocji bez porażki. Wiosną 2021 roku dostał sześciomeczowy zakaz gry, razem z grupą zawodników, którzy złamali zasady lockdownu, biorąc udział w imprezie.
W sezonie 2021/2022 przejął lewą obronę, gdy Barišić miał słabszą formę i problemy zdrowotne. Po odejściu Gerrarda i przyjściu Giovanniego van Bronckhorsta został przesunięty na środek obrony i wygrał tam rywalizację z Filipem Helanderem. W maju 2022 roku zagrał w finale Ligi Europy w Sewilli, przegranym po rzutach karnych z Eintrachtem Frankfurt. Po tym meczu Ally McCoist nazwał go „kolosem”. Trzy dni później w finale Pucharu Szkocji z Hearts, wygranym przez Rangers 2:0 po dogrywce, znów był jednym z najlepszych na boisku.
W lipcu 2022 roku przeszedł do Ajaksu Amsterdam. Rangers potwierdzili wtedy największy transfer wychodzący w swojej historii. Zadebiutował 30 lipca 2022 roku w meczu o Superpuchar Holandii z PSV (3:5): wszedł na boisko w 62. minucie, a w 78. minucie dostał czerwoną kartkę. W Lidze Mistrzów pierwszy raz zagrał przeciwko swojemu poprzedniemu klubowi, Rangers. Mówił, że to był jeden z najlepszych dni w jego życiu.
Po jednym sezonie w Holandii Fulham ogłosiło 28 lipca 2023 roku jego transfer. Ajax podał, że kwota wyniosła 22,5 mln euro. Podpisał czteroletni kontrakt z opcją przedłużenia o rok. 24 lutego 2024 roku strzelił pierwszego gola dla Fulham: w 65. minucie wyprowadził drużynę na prowadzenie w wygranym 2:1 meczu na Old Trafford z Manchesterem United. W sezonie 2024/2025 opuścił tylko trzy ligowe mecze Fulham.
Gra lewą nogą i potrafi występować jako lewy środkowy obrońca, lewy obrońca i lewy wahadłowy. Dobrze radzi sobie z rozegraniem pod presją, a w Rangers i Ajaksie regularnie prowadził piłkę do przodu. Wyróżniał się też dryblingiem, szybkością w powrotach i dobrą grą w pojedynkach jeden na jednego, zwłaszcza na bokach boiska. Sam mówił, że jest środkowym obrońcą, który lubi atakować i od czasu do czasu pójdzie z piłką do przodu, a trener Marco Silva to akceptował.
Mógł grać w reprezentacji Nigerii i Anglii. Wybrał Nigerię. Zadebiutował 25 marca 2022 roku, wchodząc z ławki w meczu z Ghaną (0:0) w pierwszym spotkaniu barażu o mistrzostwa świata 2022 w Kumasi. Nigeria do mistrzostw nie awansowała.
W Pucharze Narodów Afryki 2023 w Wybrzeżu Kości Słoniowej wystąpił w finale, który Nigeria przegrała z gospodarzami 1:2 11 lutego 2024 roku. W Pucharze Narodów Afryki 2025 w Maroku Nigeria zajęła trzecie miejsce, pokonując w meczu o brąz Egipt w rzutach karnych.
44
z 90 możliwych
0
0




