Ben Chilwell

Pochodzenie

Urodził się 21 grudnia 1996 roku w Milton Keynes. Zaczynał w lokalnym Woburn Lions, potem grał w Bletchley Youth. Od dziewiątego do dwunastego roku życia trenował w centrum szkoleniowym Rushden & Diamonds, ale gdy klub miał kłopoty, wrócił do kolegów z Bletchley. Jako dziecko uważał, że jest chyba lepszy w krykiecie niż w piłce: trafił do akademii Northamptonshire, a na trzydniowe testy do reprezentacji Anglii U-15 pojechał do Loughborough. Musiał wybierać i wybrał piłkę, bo krykiet bawił go mniej.

Do Leicester City trafił po sześciotygodniowym teście, gdy miał 12 lat. W grupie U-15 nie rozegrał ani jednego meczu i był pewny, że klub go zwolni. Ojciec radził mu, żeby pracował dalej. Nowi trenerzy U-16, Mark Jackson i Kevin Fogg, dali mu szansę, a po pięciu czy sześciu meczach sezonu został kapitanem. W połowie sezonu grał już w U-18, rok później był kapitanem juniorów Leicester i dostał powołanie do reprezentacji Anglii U-18.

Kariera

Do pierwszej drużyny Leicester wszedł w sezonie 2015/2016. Zadebiutował 27 października 2015 roku w Pucharze Ligi w Hull, w meczu przegranym w rzutach karnych. Niedługo potem, w listopadzie, został wypożyczony na około sześć tygodni do Huddersfield Town z Championship, a nowy trener David Wagner zrobił z niego swój pierwszy transfer. Chilwell dowiedział się o tym po powrocie ze zgrupowania reprezentacji Anglii, a następnego dnia pojechał do Huddersfield. Zagrał tam osiem meczów w Championship. Mówił, że to był duży krok: z szatni młodzieżowej trafił do szatni dorosłych, w której liczy się wygrywanie.

Leicester wygrało w tym sezonie Premier League, ale Chilwell po powrocie zagrał tylko dwa mecze Pucharu Anglii z Tottenhamem i w lidze nie zagrał ani minuty. Później mówił, że wolałby zostać w Huddersfield na cały sezon. W Premier League zadebiutował w Leicester 26 grudnia 2016 roku w meczu z Evertonem, pięć dni po 20. urodzinach. Od sezonu 2017/2018 zastąpił Christiana Fuchsa w roli podstawowego lewego obrońcy.

26 sierpnia 2020 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Chelsea. W pierwszym meczu ligowym w nowym klubie, 3 października 2020 roku z Crystal Palace, strzelił gola. Pierwszy sezon zakończył z 42 występami, w finale Pucharu Anglii przegrał z Leicesterem, a 29 maja 2021 roku zagrał od początku w wygranym 1:0 finale Ligi Mistrzów z Manchesterem City w Porto. Znalazł się w drużynie sezonu tych rozgrywek.

23 listopada 2021 roku w meczu z Juventusem doznał poważnego urazu kolana. Klub najpierw próbował leczenia zachowawczego, a pod koniec grudnia ogłosił, że potrzebna będzie operacja. Do tego momentu Chilwell zagrał w sezonie 12 meczów, w tym dziewięć od początku, a w październiku strzelił cztery gole w pięciu meczach dla klubu i reprezentacji.

W sierpniu 2024 roku trener Enzo Maresca dał mu do zrozumienia, że nie wlicza go w swoje plany. W sezonie 2024/2025 zagrał w Chelsea tylko w drugiej połowie wrześniowego meczu Pucharu Ligi z Barrow. 3 lutego 2025 roku został wypożyczony do Crystal Palace do końca sezonu. Zagrał w trzech meczach Pucharu Anglii, w tym w półfinale z Aston Villą (3:0), a Palace zdobyło puchar po raz pierwszy w historii. Chilwell nie wystąpił w finale, ale 20 maja strzelił w Premier League pierwszego gola dla klubu, w wygranym 4:2 meczu z Wolverhampton Wanderers.

1 września 2025 roku odszedł z Chelsea do RC Strasbourg, który należy do tego samego konsorcjum co londyński klub. Grał z nim w Ligue 1 i w Lidze Konferencji. W listopadzie 2025 roku Strasbourg wygrał z Palace 2:1, a Chilwell zagrał przeciwko swojemu poprzedniemu klubowi. 1 września 2026 roku wrócił do Crystal Palace na stałe. W pierwszym meczu po powrocie, 5 września z Fulham, strzelił gola w wygranym 3:2 meczu.

Sukcesy

• 2025 Puchar Anglii z Crystal Palace
• 2021 Drużyna sezonu Ligi Mistrzów UEFA
• 2021 Liga Mistrzów z Chelsea

Styl gry

W chwili transferu do Chelsea w 2020 roku opisywano go jako nowoczesnego bocznego obrońcę, który łączy energię i atletyzm z dobrą techniką i potrafi szybko wracać do obrony. Lewa noga daje drużynie balans. Lubi atakować z lewej strony, jest pewny przy piłce, dobrze dośrodkowuje i potrafi zagrać prostopadłe podanie. W ataku daje asysty i zdarza mu się strzelić gola.

Reprezentacja

Grał w reprezentacjach Anglii U-18, U-19, U-20 i U-21. W kadrze U-21 pod wodzą Garetha Southgate'a wygrał w 2016 roku turniej w Tulonie, choć nie zagrał w finale z powodu urazu, a rok później był na mistrzostwach Europy U-21 w Polsce, gdzie Anglia doszła do półfinału. Sam nazwał triumf w Tulonie pierwszym prawdziwym osiągnięciem w swojej karierze.

W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 11 września 2018 roku w wygranym 1:0 meczu towarzyskim ze Szwajcarią na King Power Stadium w Leicester. Pierwszy raz w podstawowym składzie wybiegł miesiąc później w bezbramkowym remisie z Chorwacją w Lidze Narodów. Pierwszego gola strzelił 9 października 2021 roku w wygranym 5:0 meczu eliminacji mistrzostw świata z Andorą.

Był w kadrze Anglii, która doszła do finału Euro 2020. Przed ostatnim meczem grupowym z Czechami musiał przejść izolację po kontakcie z Billym Gilmourem z reprezentacji Szkocji, a Southgate nazwał tę sytuację „dziwną”. W 2022 roku kontuzja wykluczyła go z mundialu w Katarze.