

Defensywny pomocnik z Rybnika, który w Legii Warszawa zdobył dwa mistrzostwa Polski i zagrał na Euro 2024.
Urodził się 29 marca 1999 roku w Rybniku. Grać w piłkę zaczął na podwórku familoka, w którym mieszkał, a pierwsze kroki w klubie stawiał w RKP Rybnik. W gimnazjum trafił do rybnickiej Szkoły Mistrzostwa Sportowego. Jego trener z tamtych lat Jan Janik pamięta go jako chłopaka, któremu zawsze było mało: po treningach dopytywał, co robi źle, a na boisku nie odpuszczał żadnej piłki. Jako kapitan drużyny wygrał z nią mistrzostwo Śląska w pierwszej klasie gimnazjum.
Do seniorów trafił bardzo wcześnie. Jako 15-latek zagrał w rezerwach ROW Rybnik, które w sezonie 2014/2015 awansowały z okręgówki. W pierwszej drużynie ROW 1964 zadebiutował w kwietniu 2016 roku za trenera Rolanda Buchały, mając 17 lat.
Pod koniec lutego 2017 roku Zagłębie Lubin kupiło 17-latka z ROW i podpisało z nim kontrakt na trzy i pół roku. Zaczął od treningów z rezerwami, ale wcześniej pojechał z pierwszą drużyną na zimowe zgrupowanie w Belek. Zagraniczne kluby też go oglądały: testował w Virtus Entella i duńskim Nordsjælland, lecz na wyjazd było dla niego za wcześnie. W Ekstraklasie zadebiutował w kwietniu 2018 roku. W pierwszym meczu w podstawowym składzie, na Łazienkowskiej przeciwko Legii, przebiegł 10,5 kilometra. Wytłumaczył to tak: od dziecka miał „żelazne płuca" i w Rybniku, poza treningami w klubie, sam wyznaczał sobie kilkukilometrową trasę i starał się pokonywać ją każdego dnia szybciej.
W lutym 2020 roku Legia Warszawa zapłaciła klauzulę odstępnego z jego kontraktu i zrobiła z niego rekordowy w tamtym czasie transfer wewnątrz polskiej ligi. Podpisał umowę do końca 2024 roku i wybrał numer 99, który nosił już w Lubinie. Chciał go Aleksandar Vuković, który widział w nim zawodnika z dużym potencjałem, a do tego jeszcze młodzieżowca. Dyrektor sportowy Radosław Kucharski dostał w nim defensywnego pomocnika dokładnie takiego, jakiego klub szukał. Początki w Legii nie były łatwe. Wokół transferu krążyła opinia, że klub przepłacił, a latem 2021 roku Legia rozważała jego sprzedaż. Został i jesienią, gdy kontuzji doznał Bartosz Kapustka, trener Czesław Michniewicz uczynił go jednym z kluczowych graczy drużyny, także w Lidze Europy. Przełom przyszedł za Kosty Runjaicia: Slisz nauczył się brać odpowiedzialność także za grę w ofensywie i ustabilizował formę na wysokim poziomie. W pewnym momencie wylądował na ławce i zaczął pracę z psychologiem. Mówił, że dzięki temu „głowa się otworzyła", a jego gra wygląda lepiej.
W Legii wygrał dwa mistrzostwa Polski (2020, 2021), a pod wodzą Runjaicia Puchar Polski (finał 1 maja 2023 z Rakowem Częstochowa, wygrany w rzutach karnych) i Superpuchar Polski (14 lipca 2023, także po karnych z Rakowem).
W grudniu 2023 roku mówił, że jest gotów na kolejny krok i chce zobaczyć, jak wyglądają inne ligi. W styczniu 2024 roku przeniósł się do Atlanty United, z kontraktem do końca sezonu 2028. Atlanta widziała w nim inteligentnego defensywnego pomocnika, który potrafi grać w różnych systemach. Sam przedstawił się w Atlancie krótko: „Jestem jak numer 6". W styczniu 2026 roku wrócił do Europy, do duńskiego Brøndby IF. Jako powody podał wielkość klubu i fantastycznych kibiców.
Mocną stroną Slisza jest czytanie gry. Ma wysoką inteligencję piłkarską, jest szybki w odczytywaniu sytuacji i skuteczny w działaniach defensywnych, a w meczu potrafi przebiec ponad 13 kilometrów na dużej intensywności. Wykonuje „mrówczą pracę" dla zespołu: daje większą swobodę ofensywnym pomocnikom i zabezpiecza drużynę przed stratą bramki. Dobrze się ustawia, dzięki czemu drużyna kontroluje grę, kiedy nie ma piłki.
Z czasem rozwinął grę z piłką. Przestał być pomocnikiem, który tylko odbiera i oddaje najbliższemu koledze, a pod Runjaiciem zaczął grać też dłuższe podania, dobrze wprowadzał wahadłowych i bywał nazywany raczej „ósemką" niż „szóstką". Dużo biega. W reprezentacji Michała Probierza miał podobne zadanie jak w Legii: pomagać w destrukcji i „czyścić" problemy, żeby gracze z przodu mieli więcej swobody. W kadrze potrafił wejść między stoperów i zabezpieczyć strefę 20-25 metrów od bramki, a we właściwym momencie pomóc wahadłowemu. W zadaniach ofensywnych bywał bierny.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Polski i w 2019 roku uczestniczył w mistrzostwach świata U-20. Do seniorskiej kadry powołał go Paulo Sousa w marcu 2021 roku, ale debiutu doczekał się dopiero 5 września 2021 w San Marino. Wszedł po przerwie za Jakuba Modera, a Polska wygrała 7:1. Na kolejny występ czekał blisko dwa lata.
Wrócił do kadry w czerwcu 2023 roku. Za Probierza stał się jedną z podstaw środka pola: w marcu 2024 roku wyszedł w pierwszym składzie w barażach o Euro z Estonią (5:1) i Walią (0:0, awans po rzutach karnych). Na Euro 2024 w Niemczech Probierz w każdym meczu grupowym stawiał na innego defensywnego pomocnika. Slisz wyszedł od początku w spotkaniu z Austrią (1:3), obok Jakuba Piotrowskiego.
Pierwszego gola w reprezentacji strzelił w czerwcu 2025 roku w towarzyskim meczu z Mołdawią (2:0) na Stadionie Śląskim w Chorzowie. Uderzył z dystansu w 88. minucie, w meczu pożegnalnym Kamila Grosickiego, na Śląsku, przy rodzinie na trybunach. Jesienią 2025 roku, za selekcjonera Jana Urbana, wychodził w podstawowym składzie w eliminacjach mistrzostw świata.
1
co 1174 minut
1
7,0
Minuty w sezonie
1174′13 z 14 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026/2027Puchar Danii | Brøndby IF | Puchar Danii | 2 | 180 | 0 | 1 |
| 2026Liga Narodów | Polska | Liga Narodów | 2 | 64 | 0 | 0 |
| 2026Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 2 | 93 | 0 | 0 |
| 2026The Atlantic Cup | Brøndby IF | The Atlantic Cup | 1 | 90 | 1 | 0 |
| 2025/2026Superliga | Brøndby IF | Superliga | 14 | 1290 | 0 | 1 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 1 | 90 | 1 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 7 | 461 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 2 | 110 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Atlanta United FC | – | – | – | – | |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 5 | 435 | 0 | 0 |
| 2023/2024PKO BP Ekstraklasa | Legia Warszawa | PKO BP Ekstraklasa | 18 | 1396 | 0 | 1 |
| 2023/2024Puchar Polski | Legia Warszawa | Puchar Polski | 2 | 142 | 0 | 0 |
| 2022/2023PKO BP Ekstraklasa | Legia Warszawa | PKO BP Ekstraklasa | 30 | 2561 | 0 | 4 |
| 2022/2023Puchar Polski | Legia Warszawa | Puchar Polski | 6 | 630 | 0 | 0 |
| 2021/2022PKO BP Ekstraklasa | Legia Warszawa | PKO BP Ekstraklasa | 32 | 2557 | 1 | 2 |
| 2021/2022Puchar Polski | Legia Warszawa | Puchar Polski | 4 | 360 | 0 | 0 |
| 2020/2021PKO BP Ekstraklasa | Legia Warszawa | PKO BP Ekstraklasa | 27 | 2132 | 2 | 0 |
| 2020/2021Puchar Polski | Legia Warszawa | Puchar Polski | 4 | 314 | 1 | 0 |
| 2019/2020PKO BP Ekstraklasa | Legia Warszawa | PKO BP Ekstraklasa | 27 | 2082 | 2 | 2 |
| 2019/2020Puchar Polski | Legia Warszawa | Puchar Polski | 5 | 361 | 0 | 0 |
| 2018/2019PKO BP Ekstraklasa | Zagłębie Lubin | PKO BP Ekstraklasa | 22 | 1799 | 0 | 0 |
| 2017/2018 | Zagłębie Lubin | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | ROW 1964 Rybnik | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | ROW 1964 Rybnik | – | – | – | – |
Bartosz Slisz ma 27 lat. Urodził się 29 marca 1999 roku (Rybnik).
Bartosz Slisz jest zawodnikiem klubu Brøndby IF (Superliga).
Bartosz Slisz jest pomocnikiem i gra z numerem 99.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 13 meczów, 1 gol, 1 asysta (stan na 22 listopada 2026).
Bartosz Slisz przeszedł do Legii Warszawa z Zagłębia Lubin w lutym 2020 roku. Legia zapłaciła klauzulę odstępnego z jego kontraktu, co było wtedy rekordowym transferem wewnątrz polskiej ligi.
Bartosz Slisz zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Polski 5 września 2021 roku w meczu z San Marino, wygranym 7:1. Wszedł po przerwie za Jakuba Modera. Powołał go Paulo Sousa w marcu 2021 roku.
Bartosz Slisz wygrał z Legią Warszawa dwa mistrzostwa Polski, w 2020 i 2021 roku. Pod wodzą Kosty Runjaicia zdobył też Puchar Polski (finał 1 maja 2023) i Superpuchar Polski (14 lipca 2023), oba po rzutach karnych z Rakowem Częstochowa.
Bartosz Slisz to defensywny pomocnik, którego mocną stroną jest czytanie gry, ustawianie się i skuteczność w obronie. W meczu potrafi przebiec ponad 13 kilometrów na dużej intensywności. Pod Runjaiciem rozwinął też grę z piłką, w tym dłuższe podania.





