Wyniki analiz przeprowadzonych przez ekspertów Castrol pokazują, że w fazie pucharowej Ligi Mistrzów jedynie Cristiano Ronaldo i Wayne Rooney częściej stanowili zagrożenie dla bramkarzy rywali niż Arjen Robben.

Skrzydłowy Bayernu Monachium oddawał strzał na bramkę rywali średnio co 17 minut i 23 sekundy, podczas gdy rozgrywający Interu Mediolan potrzebuje na to prawie dwa razy więcej czasu, odpowiednio 31 minut i 45 sekund.
Robben może się pochwalić również wysoką celnością oddanych strzałów, średnio dwa na trzy (65%) uderzenia holenderskiego pomocnika wymagały interwencji bramkarza. To wynik znacznie lepszy od średniej Ligi Mistrzów, która wynosi 43%. Dla porównania, analiza strzałów Sneijdera pokazuje jedynie 27% celność uderzeń. Dodatkowo, gole zdobyte przez Arjena Robbena w pojedynkach z Fiorentiną i Manchesterem okazały się kluczowe dla awansu monachijczyków do następnej rundy.
Łatwość, z jaką Robben mija rywali na boisku, można porównać jedynie do osiągnięć Lionela Messiego i Franka Ribery’ego. Tylko tych dwóch piłkarzy wyprzedza Holendra w indywidualnym zestawieniu pod względem udanych dryblingów.
Z drugiej jednak strony Sneijder jest najbardziej kreatywnym zawodnikiem fazy pucharowej. Aż 22 jego podania otwierały drogę do bramki kolegom z zespołu, a trzy z nich zakończyły się golem. Wliczając mecze grupowe, Sneijder zanotował pięć asyst, podczas gdy Robben ani jednej.
Analiza aktywności zawodników w meczach ostatniej rundy turnieju pokazuje, że Robben jest zawodnikiem o znacznie bardziej ofensywnej charakterystyce. Holender operuje głównie po prawej stronie boiska, często schodząc do środka i stwarzając okazję do oddania strzału lewą nogą. O skuteczności takich zagrań przekonali się kibice oglądający m.in. pojedynki z Fiorentiną i Lyonem.
Sneijder jest natomiast zawodnikiem bardziej defensywnym, co wynika również z koncepcji gry Interu pod wodzą Jose Mourinho. Grafika przedstawia grę pomocnika mediolańczyków w pierwszym meczu z Barceloną. Katalończycy mieli znaczną przewagę w posianiu piłki, a Sneijder zajmował pozycje tuż przed linią obrony, gdzie czekał na odpowiedni moment do przejęcia inicjatywy i zagrania piłki za pleców obrońców do napastników Samuela Eto lub Diego Milito.











