Niemcy
Agresywny środkowy obrońca z berlińskiego Neukölln, dwukrotny zwycięzca Ligi Mistrzów i zdobywca Pucharu Konfederacji 2017.
Urodził się 3 marca 1993 roku w Berlinie. Jego rodzice uciekli przed wojną domową w Sierra Leone; matka pochodzi z tego kraju, ojciec jest Niemcem. Jego brat Sahr Senesie też został zawodowym piłkarzem.
Dorastał w dzielnicy Neukölln. Rodzice, jak wspominał, nazywali ją „niebem na ziemi”, bo nie było tam strzałów ani bomb, choć brakowało pieniędzy. Piłka była dla niego sposobem, by wyciągnąć rodzinę z biedy: postanowił to jako ośmiolatek, gdy matka nie mogła mu dać kilku euro, chyba na szkolną wycieczkę. Na betonowych boiskach grał tak ostro, że buty miał całe w dziurach, a starsi chłopcy przezywali go „Rambo”. Już jako dziecko słyszał rasistowskie wyzwiska.
Grał w młodzieżowych drużynach w Berlinie, między innymi w Hertha 03 Zehlendorf. W 2008 roku, w wieku 15 lat, przeniósł się do akademii Borussii Dortmund. Wspominał, że matka płakała przez cały tydzień przed jego wyjazdem. Wiosną 2011 roku przeszedł do VfB Stuttgart, a w 2012 roku DFB uznał go najlepszym piłkarzem rocznika 1993.
W Stuttgarcie zaczynał w drugiej drużynie. W Bundeslidze zadebiutował w styczniu 2012 roku w meczu z Borussią Mönchengladbach. Jesienią 2013 roku grał już regularnie, ale miał kłopot z nerwami: w październiku 2013 roku po uderzeniu Rafaela van der Vaarta drugi raz w karierze dostał czerwoną kartkę za faul bez piłki. Mówił wtedy, że jest bardzo emocjonalnym piłkarzem i musi lepiej panować nad sobą.
Latem 2015 roku AS Roma wypożyczyła go ze Stuttgartu, a w maju 2016 roku wykupiła za 9 milionów euro. Początki w Rzymie miał trudne. W derbach z Lazio w 2017 roku duża część kibiców rywali obrażała go rasistowsko; po meczu przyszedł do niego Daniele De Rossi i zapytał, co czuje. Rüdiger wspominał, że nikt wcześniej tak z nim nie rozmawiał.
9 lipca 2017 roku, tydzień po wygraniu Pucharu Konfederacji, przeszedł do Chelsea za 29 milionów funtów. W pierwszym sezonie zdobył Puchar Anglii; w finale z Manchesterem United był pewnym punktem obrony. W grudniu 2019 roku zgłosił, że podczas meczu z Tottenhamem był obiektem rasistowskich okrzyków. Policja zamknęła sprawę, nie znajdując dowodów.
Za Franka Lamparda jesienią 2020 roku wypadł ze składu: zagrał w jednym z pierwszych 15 meczów ligowych. Pisał później, że był to najtrudniejszy okres jego kariery. Wszystko zmienił Thomas Tuchel, który w styczniu 2021 roku od razu postawił na niego w trójce obrońców. Tuchel na początku zapytał go, skąd bierze się jego agresja na boisku. „Mogłem odpowiedzieć jednym słowem: Neukölln” – opisywał Rüdiger. 29 maja 2021 roku zagrał w wygranym 1:0 finale Ligi Mistrzów z Manchesterem City w Porto.
W kwietniu 2022 roku w rewanżu ćwierćfinału Ligi Mistrzów strzelił głową gola Realowi na Santiago Bernabéu, ale Chelsea odpadła po dogrywce. Rozmowy o nowym kontrakcie z Chelsea ciągnęły się od jesieni 2021 roku bez rozstrzygnięcia, a nim zainteresowały się inne wielkie kluby. Latem 2022 roku, po wygaśnięciu umowy, przeszedł za darmo do Realu Madryt. Carlo Ancelotti przyjechał do jego domu i usiadł z jego rodziną, czego, jak mówił Rüdiger, nie zrobił dla niego wcześniej żaden trener.
11 października 2022 roku w meczu z Szachtarem Donieck w doliczonym czasie strzelił głową gola na 1:1, który dał Realowi awans do fazy pucharowej Ligi Mistrzów. Zderzył się przy tym z bramkarzem i zszedł z boiska zakrwawiony. W sezonie 2023/24 zdobył z Realem mistrzostwo Hiszpanii i drugą w karierze Ligę Mistrzów.
1 kwietnia 2025 roku w dogrywce półfinału Pucharu Króla z Realem Sociedad wszedł z ławki i strzelił głową gola, który dał Realowi awans do finału. W finale z FC Barceloną 26 kwietnia 2025 roku zszedł z boiska w 111. minucie z urazem kolana, a pod koniec dogrywki rzucił z ławki przedmiotem w sędziego. Dostał czerwoną kartkę i sześć meczów zawieszenia; następnego dnia publicznie przeprosił. W czerwcu 2026 roku przedłużył kontrakt z Realem do czerwca 2027 roku.
Jest wysokim, silnym i jak na swój wzrost bardzo szybkim środkowym obrońcą. Gra ostro, nie lubi przegrywać i trudno go pokonać w pojedynku. Tuchel nazywał go agresywnym liderem z naturalną agresją w sobie, odważnym i pełnym energii w obronie. Sam Rüdiger mówił, że ta zadziorność wzięła się z dzieciństwa w Neukölln, ale też przyznawał, że bywa zbyt porywczy.
Groźny jest w powietrzu, także pod bramką rywala po stałych fragmentach gry; kilka ważnych goli strzelił głową. W Chelsea, w ustawieniu z trzema obrońcami, wyprowadzał piłkę z głębi pola i włączał się do akcji. W szatni dbał o młodszych zawodników; w reprezentacji mówił o sobie, że jako jeden z najstarszych stażem musi być liderem.
Przeszedł przez młodzieżowe reprezentacje Niemiec od U-18 do U-21; za swojego mentora w tych kadrach uważał Horsta Hrubescha. W pierwszej reprezentacji zadebiutował w maju 2014 roku w zremisowanym 0:0 towarzyskim meczu z Polską. Euro 2016 stracił, bo na zgrupowaniu zerwał więzadło krzyżowe w kolanie.
W 2017 roku zagrał w finale Pucharu Konfederacji, w którym Niemcy pokonali Chile 1:0; było to jego jedyne trofeum z kadrą. Na mundialu 2018 zagrał tylko w wygranym 2:1 meczu ze Szwecją. Po mundialu 2018 stał się podstawowym obrońcą kadry i w tej roli pojechał na mistrzostwa świata w Katarze, gdzie Niemcy odpadli po fazie grupowej. Swoje premie za ten turniej przeznaczył na operacje dla 11 niepełnosprawnych dzieci w Sierra Leone, gdzie założył fundację.
Na mundialu 2026 zaczynał jako rezerwowy, bo jesienią 2025 roku po kontuzji stracił miejsce w składzie. Wrócił do gry w trakcie turnieju, ale Niemcy odpadli w 1/16 finału po rzutach karnych z Paragwajem. 1 września 2026 roku, po 86 meczach w kadrze, ogłosił koniec gry w reprezentacji, tłumacząc, że chce zrobić miejsce młodszemu pokoleniu.
1
co 306 minut
0
7,3
Minuty w sezonie
306′4 z 12 meczów
0:3
Real Madryt0–0:3Real Madryt
0:3Real Madryt0–0:3Real Madryt
1:2Real Madryt0–1:2Real Madryt4:1
Sevilla––4:1Sevilla1:0
Villarreal907,31:0Villarreal7,3
2:1Real Madryt367,32:1Real Madryt7,3
2:3Real Madryt––2:3Real Madryt4:1
Rayo Vallecano907,24:1Rayo Vallecano7,2
1:0Real Madryt––1:0Real Madryt4:0
Málaga CF907,34:0Málaga CF7,34:1
Real Sociedad––4:1Real Sociedad
1:2Real Madryt––1:2Real Madryt| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Niemcy | Mistrzostwa Świata | 4 | 262 | 0 | 0 |
| 2025/2026La Liga | Real Madryt | La Liga | 18 | 1492 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Real Madryt | Liga Mistrzów | 7 | 630 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Niemcy | Eliminacje MŚ | 2 | 172 | 0 | 0 |
| 2024/2025Puchar Hiszpanii | Real Madryt | Puchar Hiszpanii | 4 | 357 | 1 | 0 |
| 2024/2025La Liga | Real Madryt | La Liga | 29 | 2298 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Real Madryt | Liga Mistrzów | 13 | 1188 | 2 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Niemcy | Mistrzostwa Europy | 5 | 480 | 0 | 0 |
| 2023/2024La Liga | Real Madryt | La Liga | 33 | 2707 | 1 | 0 |
| 2023/2024Puchar Hiszpanii | Real Madryt | Puchar Hiszpanii | 1 | 120 | 0 | 0 |
| 2022/2023La Liga | Real Madryt | La Liga | 33 | 2410 | 1 | 0 |
| 2022/2023Puchar Hiszpanii | Real Madryt | Puchar Hiszpanii | 5 | 366 | 0 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Chelsea | Premier League | 34 | 3039 | 3 | 0 |
| 2021/2022Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 300 | 1 | 0 |
| 2020/2021Premier League | Chelsea | Premier League | 19 | 1710 | 1 | 0 |
| 2019/2020Premier League | Chelsea | Premier League | 20 | 1710 | 2 | 0 |
| 2018/2019Premier League | Chelsea | Premier League | 33 | 2874 | 1 | 0 |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 4 | 390 | 0 | 0 |
| 2017/2018Premier League | Chelsea | Premier League | 27 | 2336 | 2 | 1 |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 5 | 450 | 1 | 1 |
| 2016/2017Serie A | AS Roma | Serie A | 26 | 2205 | 0 | 2 |
| 2016/2017Puchar Włoch | AS Roma | Puchar Włoch | 4 | 360 | 0 | 0 |
| 2015/2016Serie A | AS Roma | Serie A | 30 | 2634 | 2 | 0 |
| 2014/2015Bundesliga | VfB Stuttgart | Bundesliga | 19 | 1515 | 0 | 1 |
| 2014/2015Puchar Niemiec | VfB Stuttgart | Puchar Niemiec | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2013/2014Bundesliga | VfB Stuttgart | Bundesliga | 30 | 2700 | 2 | 0 |
| 2013/2014Puchar Niemiec | VfB Stuttgart | Puchar Niemiec | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2012/2013Puchar Niemiec | VfB Stuttgart | Puchar Niemiec | 4 | 309 | 0 | 0 |
| 2012/2013Bundesliga | VfB Stuttgart | Bundesliga | 16 | 1011 | 0 | 0 |
| 2011/2012Bundesliga | VfB Stuttgart | Bundesliga | 1 | 79 | 0 | 0 |
Antonio Rüdiger ma 33 lata. Urodził się 3 marca 1993 roku.
Antonio Rüdiger jest zawodnikiem klubu Real Madryt (La Liga).
Antonio Rüdiger jest obrońcą i gra z numerem 22.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 7 meczów, 2 gole, 0 asyst (stan na 15 listopada 2026).
Antonio Rüdiger przeszedł do Chelsea 9 lipca 2017 roku z AS Romy za 29 milionów funtów, tydzień po wygraniu Pucharu Konfederacji. Rzymianie wykupili go wcześniej ze Stuttgartu za 9 milionów euro.
Antonio Rüdiger przeszedł do Realu Madryt latem 2022 roku za darmo, po wygaśnięciu umowy z Chelsea. Carlo Ancelotti przyjechał wtedy do jego domu i usiadł z jego rodziną.
Antonio Rüdiger wygrał Ligę Mistrzów dwa razy: w 2021 roku z Chelsea, po wygranym 1:0 finale z Manchesterem City w Porto, i w 2024 roku z Realem Madryt.
Antonio Rüdiger ogłosił koniec gry w reprezentacji Niemiec 1 września 2026 roku, po 86 meczach w kadrze. Tłumaczył, że chce zrobić miejsce młodszemu pokoleniu.
