Andrzej Dawidziuk: Uwaga na Sandomierskiego

Dzisiaj najbliżej gry w reprezentacji są bramkarze grający na co dzień w lidze angielskiej, szkockiej, włoskiej – to jest ścisła czołówka. Zarówno pierwsi bramkarze, jak i przyszłe zaplecze golkiperów reprezentacji, pomału tworzą się za granicą, w kręgu zainteresowań Franciszka Smudy są Przemysław Tytoń i Wojciech Szczęsny. W przyszłości może to być problemem, gdy młodzi bramkarze nie dostają swojej szansy i wyjeżdżają za granicę, gdzie się nie przebijają lub siedzą na ławce rezerwowych.

Czy określenie „polska bramkarzami stoi” przestaje być aktualne?

Moim zdaniem wcale tak nie jest. Bardzo podoba mi się prowadzenie bramkarzy w Jagiellonii Białystok. Korzystała ona z dwóch obiecujących, perspektywicznych golkiperów. Jeden z nich „wygrał” ligę – Jagiellonia wystartowała z „saldem” ujemnym i pomimo tego udało jej się utrzymać. Natomiast Puchar Polski należał do Rafała Gikiewicza, który w finale udowodnił że można na niego liczyć, bronił fantastycznie. Jagiellonia postawiła bardzo trafnie na dwóch polskich bramkarzy, którzy potwierdzili swoje możliwości i potencjał zarówno w Ekstraklasie jak i Pucharze Polski. Jaga jest przykładem, że jeśli się chce to można znaleźć w Polsce bramkarzy, którzy będą gotowi do gry w Ekstraklasie.

Jaką rolę odegrają w swoich klubach wracający do Polski Żurawski, Wichniarek, Smolarek, Żewłakow i Radomski?

Życzyłbym sobie, żeby potwierdzili sobie tę opinię, jaką stworzyli poza granicami kraju. Wracają nie tylko jako ukształtowani piłkarze, ale także jako ludzie. Doświadczenie, które przywieźli zza granicy jest bezcenne dla młodych zawodników, którzy będą przy nich grać i trenować, jest to ogromny plus. Wrócili piłkarze z wielkimi nazwiskami. Oczekuję od nich, że potwierdzą to, co się do tej pory działo w ich karierze. Wierzę, że w polskiej lidze będą oni zawodnikami, od których będzie można się uczyć, jeśli chodzi o młodych zawodników, a my, kibice, będziemy z wielką ochotą oklaskiwać ich wspaniałe akcje.

Rozmawiał Marek Pytka

Dzisiaj najbliżej gry w reprezentacji są bramkarze grający na co dzień w lidze angielskiej, szkockiej, włoskiej – to jest ścisła czołówka. Zarówno pierwsi bramkarze, jak i przyszłe zaplecze golkiperów reprezentacji, pomału tworzą się za granicą, w kręgu zainteresowań Franciszka Smudy są Przemysław Tytoń i Wojciech Szczęsny. W przyszłości może to być problemem, gdy młodzi bramkarze nie dostają swojej szansy i wyjeżdżają za granicę, gdzie się nie przebijają lub siedzą na ławce rezerwowych.

Czy określenie „polska bramkarzami stoi” przestaje być aktualne?

Moim zdaniem wcale tak nie jest. Bardzo podoba mi się prowadzenie bramkarzy w Jagiellonii Białystok. Korzystała ona z dwóch obiecujących, perspektywicznych golkiperów. Jeden z nich „wygrał” ligę – Jagiellonia wystartowała z „saldem” ujemnym i pomimo tego udało jej się utrzymać. Natomiast Puchar Polski należał do Rafała Gikiewicza, który w finale udowodnił że można na niego liczyć, bronił fantastycznie. Jagiellonia postawiła bardzo trafnie na dwóch polskich bramkarzy, którzy potwierdzili swoje możliwości i potencjał zarówno w Ekstraklasie jak i Pucharze Polski. Jaga jest przykładem, że jeśli się chce to można znaleźć w Polsce bramkarzy, którzy będą gotowi do gry w Ekstraklasie.

Jaką rolę odegrają w swoich klubach wracający do Polski Żurawski, Wichniarek, Smolarek, Żewłakow i Radomski?

Życzyłbym sobie, żeby potwierdzili sobie tę opinię, jaką stworzyli poza granicami kraju. Wracają nie tylko jako ukształtowani piłkarze, ale także jako ludzie. Doświadczenie, które przywieźli zza granicy jest bezcenne dla młodych zawodników, którzy będą przy nich grać i trenować, jest to ogromny plus. Wrócili piłkarze z wielkimi nazwiskami. Oczekuję od nich, że potwierdzą to, co się do tej pory działo w ich karierze. Wierzę, że w polskiej lidze będą oni zawodnikami, od których będzie można się uczyć, jeśli chodzi o młodych zawodników, a my, kibice, będziemy z wielką ochotą oklaskiwać ich wspaniałe akcje.

Rozmawiał Marek Pytka