
Marokański skrzydłowy, który przeszedł drogę od amatorskich klubów południa Francji do Ligue 1 i mundialu 2026.
Urodził się 5 listopada 2000 roku w Sidi Kacem w Maroku, ale wychował się w Nîmes na południu Francji. Piłkę zaczął kopać w wieku pięciu lat w Nîmes Olympique, dokąd zaprowadzili go starsi bracia. Dwaj z nich, w tym Salaheddine, który zagrał też w reprezentacji Maroka, zostali zawodowymi piłkarzami.
Około 16. roku życia usłyszał w akademii Nîmes, że jest za drobny i zbyt słaby fizycznie, i klub go nie zatrzymał. Mówił później, że takie słowa są trudne dla chłopaka, który kocha piłkę, ale ma wokół siebie dobrych ludzi i nigdy się nie poddał. Przez dwa lata grał w amatorskich drużynach młodzieżowych: Nîmes Lasallien, Entente Perrier Vergèze i Castelnau-Le Crès FC, gdzie jako junior U-19 trafił na poziom krajowy. Jego trenerem był tam Cyril Jeunechamp, który według niego pomógł mu się rozwinąć. Po dobrym sezonie w U-19 próbował sił na testach w klubach zawodowych, ale bez skutku.
Seniorską karierę zaczął w 2019 roku w Olympique Alès w Championnat National 3, piątej lidze Francji. W czasie pandemii koronawirusa rozegrał tam w pierwszym sezonie około 15 meczów, a w drugim sześć. Zwrócił na siebie uwagę dzięki Pucharowi Francji, jedynym rozgrywkom, które trwały po przerwaniu lig: Alès dotarło do 1/16 finału i zagrało w nim z Montpellier. W 2021 roku trener Sandryk Biton dał mu szansę w FC Sète, grającym w Championnat National, a po dobrym sezonie w tej lidze podpisał pierwszy kontrakt zawodowy.
Latem 2022 roku przeszedł do Grenoble Foot 38 w Ligue 2. W pierwszym sezonie Grenoble dotarło do ćwierćfinału Pucharu Francji, w którym zagrało z Olympique Lyon, a Sbaï strzelił w tym meczu gola. Po dwóch sezonach w Grenoble, w sierpniu 2024 roku, po dwóch kolejkach nowego sezonu przeniósł się do saudyjskiego Al-Fateh. Mówił, że oprócz pieniędzy przekonało go to, że liga w Arabii Saudyjskiej dopiero się rozwijała i mógł tam mierzyć się z wielkimi nazwiskami. Potrzebował kilku miesięcy, żeby przyzwyczaić się do upałów i nowego życia, ale w drugiej części sezonu grał dobrze i pomógł klubowi utrzymać się w lidze.
Po wygaśnięciu kontraktu w Al-Fateh dołączył w październiku 2025 roku, już po zamknięciu okna transferowego, jako wolny zawodnik do Angers SCO i podpisał umowę do czerwca 2027 roku. Miał wtedy 24 lata i nigdy wcześniej nie grał w Ligue 1. Mówił, że marzył o niej od dawna, bo chciał zagrać na najwyższym poziomie w kraju, w którym się wychował.
Gra głównie na lewym skrzydle i strzela prawą nogą. W Sète występował też czasem bardziej środkiem boiska. Opisywany jest jako szybki i dynamiczny zawodnik, który w wąskich przestrzeniach potrafi ograć rywala jeden na jeden. Sam o sobie mówił, że jest technicznym graczem, który lubi kombinować z partnerami na małej przestrzeni i prowokować pojedynki z rywalami.
Do reprezentacji Maroka po raz pierwszy trafił w maju 2026 roku, gdy selekcjoner Mohamed Ouahbi zaprosił go na zgrupowanie przed mundialem. W towarzyskim meczu z Burundi (5:0) zadebiutował, wchodząc z ławki. Do finałowej, 26-osobowej kadry nie został jednak wpisany i znalazł się wśród rezerwowych. 11 czerwca, tuż przed pierwszym meczem turnieju, wpisano go do kadry w miejsce kontuzjowanego Abde Ezzalzouliego.
Maroko przeszło grupę z Brazylią, Szkocją i Haiti, a w 1/8 finału pokonało Kanadę 3:0. W ćwierćfinale 9 lipca przegrało z Francją 0:2, a Sbaï wszedł na boisko w 85. minucie.
1
co 690 minut
1
7,2
Minuty w sezonie
690′8 z 8 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Maroko | Mistrzostwa Świata | 1 | 12 | 0 | 0 |
| 2025/2026Ligue 1 | Angers SCO | Ligue 1 | 25 | 1834 | 3 | 1 |
| 2024/2025 | Al-Fateh | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Grenoble | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Grenoble | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Sète | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Olympique d'Alès | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Olympique d'Alès | – | – | – | – |





