Antonio Raimondo

Pochodzenie

Urodził się 18 marca 2004 roku w Rawennie. Jego rodzina pochodzi z Ascei w prowincji Salerno, a on sam kibicuje Salernitanie. Zaczynał w wieku pięciu lat w rawennieńskiej Azzurze, potem trafił do Ceseny, a gdy wobec klubu pojawił się wniosek o upadłość, do Bologni. Jak sam opowiadał, w pierwszym roku w Bologni, w drużynie U-15, prawie nie grał. Trenerzy wspominają, że był wtedy fizycznie spóźniony w rozwoju, a klub uznał, że warto na niego poczekać. W U-16 zaczął strzelać gole, potem awansował do U-17 i Primavery, a w sezonie 2022/2023 strzelał w Primavera 1 gole seriami.

Kariera

Debiutował w Serie A 17 maja 2021 roku w meczu z Hellas Verona, zremisowanym 2:2. Sinisa Mihajlović wpuścił go na boisko w doliczonym czasie za Rodrigo Palacia. Raimondo opowiadał, że usłyszał „vatti a scaldare”, czyli „idź się rozgrzać”, i że potrzebował dwóch, trzech dni, żeby zrealizować, co się stało. Mihajlović traktował go jak dorosłego, a rok później wystawił go w podstawowym składzie w meczu z Genoą.

Latem 2023 roku Bologna wypożyczyła go na sezon do Ternany w Serie B, która dała mu pierwszą prawdziwą szansę wśród zawodowców. Zagrał w 40 meczach, także w barażach o utrzymanie, i strzelił dziewięć goli. W czerwcu 2024 roku zainteresowanie nim wyraziło kilka klubów, w tym Spezia, ale mówił, że chce zostać w Bologni i przekonać do siebie trenera Vincenzo Italiano.

8 sierpnia 2024 roku został wypożyczony do Venezii, która grała w Serie A. Liczył na miejsce w składzie, ale po urazie, który wyłączył go z gry na miesiąc, zagrał niewiele. W styczniu 2025 roku wypożyczono go do Salernitany. Na mecze w Salerno przychodzili krewni i przyjaciele, a on siedział na ławce. Salernitana spadła do Serie C. Raimondo uznał ten rok za całkowicie nieudany i mówił, że w trudnych momentach mógł dać z siebie więcej.

18 lipca 2025 roku został wypożyczony do Frosinone Calcio, które w poprzednim sezonie utrzymało się w Serie B w ostatniej chwili. Powiedział, że do transferu przekonały go rozmowy z trenerem Massimilianem Alvinim i dyrektorem sportowym Castagninim. Grał regularnie i strzelił 11 goli w Serie B. 8 maja 2026 roku Frosinone wygrało 5:0 z Mantovą, zajęło drugie miejsce w tabeli i bezpośrednio awansowało do Serie A, a on mówił, że to jego pierwszy awans z Serie B do Serie A. Raimondo opowiadał, że Alvini przed sezonem pokazał drużynie gazetę, w której nikt nie stawiał na awans, podarł ją i powiedział, że liczy się tylko boisko.

7 lipca 2026 roku Bologna wypożyczyła go do Frosinone na kolejny sezon. W drugiej i trzeciej kolejce Serie A 2026/2027 strzelił po dwa gole: 29 sierpnia w wygranym 3:0 wyjazdowym meczu z Fiorentiną, a 6 września w wygranym 3:2 domowym z Venezią, gdzie zdobył gola głową, a drugiego z bliska do pustej bramki.

Styl gry

Sam mówi, że jest napastnikiem, który atakuje przestrzeń i gra za plecami obrońców, a nie lubi grać tyłem do bramki, choć w roli środkowego napastnika trzeba to umieć. Najtrudniej gra mu się z szybkimi i silnymi fizycznie obrońcami. Dodaje, że niewiele pracuje na to, by drużyna podchodziła wyżej, a lubi „rzucać się w pole karne”. Jego wzorem jest Edinson Cavani, którego oglądał jeszcze jako piłkarza Napoli.

W Ternanie opisywano go jako klasycznego środkowego napastnika o wzroście 185 cm, szczupłej i szybkiej sylwetce, ale z solidną siłą fizyczną, który dużo biega i pressuje. Trenerzy z młodzieżowych drużyn Bologni wyróżniali jego szybkość wykonania, czystą technikę, prędkość i łatwość gry.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Włoch. W czerwcu 2024 roku na turnieju Maurice Revello we Francji strzelił dwa gole w wygranym 4:3 meczu z Japonią U-21, a zespół prowadził Carmine Nunziata. W październiku 2024 roku, jako piłkarz Venezii, został powołany do reprezentacji Włoch U-21 na mecz towarzyski z Livorno i eliminacyjny z Irlandią. Występował też w eliminacjach mistrzostw Europy U-21.

Mówił, że powołanie do pierwszej reprezentacji byłoby dla niego szczęściem, a jeśli nie nadejdzie, to będzie pracował, żeby dostać je później.