
Środkowy pomocnik z akademii Valencii, który we wrześniu 2026 roku zadebiutował w LaLidze, a w drugim meczu strzelił gola.
Urodził się 3 kwietnia 2008 roku w Walencji. Przez jedenaście sezonów, od najmłodszych kategorii, szkolił się w akademii Levante UD. W ostatnim sezonie w Juvenilu B, w Lidze Narodowej, rozegrał 28 meczów, w 24 wyszedł w pierwszym składzie i spędził na boisku ponad 2000 minut. Zainteresowało się nim kilka klubów, między innymi Atlético Madryt. Levante zaproponowało mu nowy kontrakt, ale odmówił i latem 2025 roku przeszedł do akademii Valencii.
W Valencii trafił do Juvenilu A, prowadzonego przez Óscara Sáncheza, i szybko stał się ważnym ogniwem środka pola. Drużyna wygrała grupę VII División de Honor. W marcu 2026 roku Sánchez objął rezerwy, Valencię Mestalla, która biła się o utrzymanie, i zabrał Mayola ze sobą. Rozegrał tam osiem meczów, w sześciu wyszedł od początku.
W lutym 2026 roku trener pierwszego zespołu Carlos Corberán powołał go do kadry na mecz, ale w sezonie 2025/2026 nie zadebiutował. W przedsezonowych sparingach Corberán dał mu minuty w pięciu spotkaniach i ustawiał go jako prawego obrońcę, bo w kadrze brakowało wtedy zawodnika na tej pozycji. Jeszcze przed debiutem w LaLidze Valencia przedłużyła z nim kontrakt.
Po zwolnieniu Corberána drużynę tymczasowo przejął Sánchez, który znał Mayola z Juvenilu i Mestalli. 15 września 2026 roku wystawił go w pierwszym składzie na wyjazdowy mecz z Deportivo Alavés, wygrany przez Valencię 1:0. Mayol zagrał jako pivote obok Guido Rodrígueza całe 90 minut i skończył mecz z 86 procentami celnych podań. Sánchez tłumaczył decyzję tak: „Jego występy i jego umiejętności skłoniły mnie, żeby go wystawić. Dobrze go znam”, a po meczu dodał, że teraz trzeba mieć cierpliwość i dawać mu ciągłość.
Pięć dni później, w pierwszym meczu na Mestalla, z Realem Sociedad, znów wyszedł w podstawowym składzie. Wyrównał na 1:1 strzałem z prawej nogi sprzed pola karnego w okienko. Valencia przegrała 2:3 po golu Andera Barrenetxei w doliczonym czasie. Po meczu Mayol mówił: „Pierwszy gol dla Valencii był bardzo wyjątkowy. Szkoda, że nie pomógł zdobyć trzech punktów”. Został wtedy drugim najmłodszym strzelcem Valencii w LaLidze w XXI wieku, po Yunusie Musahu, a w całej historii klubu czwartym.
Nowy trener Javier Aguirre zostawił go po przerwie reprezentacyjnej przy pierwszym zespole zamiast odsyłać do rezerw.
Naturalnie gra jako środkowy pomocnik lub defensywny pivote. Dzięki warunkom fizycznym, inteligencji taktycznej i swobodzie z piłką potrafi też zagrać na prawej obronie, jak w przedsezonowych sparingach z Corberánem. W debiucie z Alavés znajdował podania między liniami rywala i odbierał piłki, miał w tym meczu sześć odbiorów.
1
co 180 minut
0
Minuty w sezonie
180′2 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026La Liga | Valencia | La Liga | 0 | – | 0 | 0 |