Asmir Begović

Pochodzenie

Urodził się 20 czerwca 1987 roku w Trebinju w Hercegowinie. Jego ojciec Amir był bramkarzem FK Leotar i grał w młodzieżowych reprezentacjach Jugosławii; bramkarzem był też dziadek. Gdy Asmir miał cztery lata, w Trebinju zaczęła się strzelanina, a rodzina zapakowała dobytek do samochodu i uciekła do krewnych w Niemczech. Zamieszkali w Kirchhausen, gdzie ojciec grał w miejscowym półzawodowym klubie i uczył syna bronić.

Po sześciu latach w Niemczech rodzina przeniosła się do Edmonton w Kanadzie. Begović mówił później, że dwa razy był uchodźcą, co nauczyło go odporności i sprawiło, że chętnie pomaga innym. W Kanadzie piłka była wtedy tylko zabawą, a hokej religią, więc w wieku 16 lat wyjechał do Anglii, do Portsmouth. Grał w młodzieżowych reprezentacjach Kanady, w tym na mistrzostwach świata do lat 20 w 2007 roku.

Kariera

W Portsmouth uczył się rzemiosła na wypożyczeniach: w belgijskim La Louvière, Macclesfield Town, Bournemouth, Yeovil Town i Ipswich Town, gdzie trenerem był Roy Keane. W 2010 roku przeszedł do Stoke City, gdzie wywalczył miejsce w bramce i pozycję w reprezentacji.

W listopadzie 2013 roku w meczu z Southampton (1:1) już w 13. sekundzie wykopał piłkę spod własnej bramki. Przeleciała całe boisko i po koźle przeszła nad rękami Artura Boruca. Begović został piątym bramkarzem ze strzelonym golem w Premier League, a gol trafił wtedy do Księgi rekordów Guinnessa jako najdłuższy w historii futbolu, z odległości 91,9 metra. Nie celebrował go, bo, jak mówił, było mu żal Boruca, a poza tym nie wiedział, co zrobić.

W lipcu 2015 roku podpisał czteroletni kontrakt z Chelsea. Zastąpił Petra Čecha w roli zmiennika Thibauta Courtois. Mówił, że w najlepszym wieku trudno mu było siedzieć na ławce, ale nie żałuje decyzji, bo mógł sprawdzić się na najwyższym poziomie u José Mourinho. W sezonie 2016/17, gdy Chelsea zdobyła mistrzostwo Anglii, był rezerwowym.

W 2017 roku przeszedł do Bournemouth, bo czuł, że wchodzi w najlepsze lata kariery. Później grał w Evertonie jako zmiennik Jordana Pickforda, w Queens Park Rangers, ponownie w Evertonie i od lipca 2025 roku w Leicester City, gdzie znów pracował z trenerem Martím Cifuentesem z QPR. W 2022 roku prowadził też fundację, akademię bramkarzy i własną markę rękawic, a używane rękawice przekazywał dzieciom z biednych dzielnic.

Styl gry

Za najtrudniejszą część pracy bramkarza uważał presję psychiczną i to, że instynkt każe uciekać od piłki, a bramkarz musi do niej wychodzić. Na boisku nie okazywał wielu emocji. W Leicester, jako doświadczony zmiennik, pomagał młodszym bramkarzom i dbał o standardy w szatni.

Reprezentacja

W 2009 roku, po rozmowie z selekcjonerem Miroslavem Blaževiciem, postanowił grać dla Bośni i Hercegowiny. Mówił, że myśl o grze dla Bośni zawsze miał z tyłu głowy, a do tej decyzji skłoniła go rodzina. Był podstawowym bramkarzem w eliminacjach mundialu 2014. Bośniacy dwa razy przegrali baraże z Portugalią, o mundial 2010 i Euro 2012, ale w październiku 2013 roku wygrali 1:0 na Litwie i awansowali na mistrzostwa świata. W Sarajewie na powrót drużyny czekało do późnej nocy 100 tysięcy ludzi.

Na mundialu w Brazylii w 2014 roku bronił we wszystkich trzech meczach Bośni. Zaczęli od porażki 1:2 z Argentyną na Maracanie, potem przegrali 0:1 z Nigerią i wygrali 3:1 z Iranem, ale odpadli po fazie grupowej. Begović nazywał ten turniej najważniejszym wydarzeniem swojej kariery.