
Marokański skrzydłowy z Rotterdamu, który strzelił Belgii gola na mundialu 2022 i zdobył z Toulouse Puchar Francji.
Urodził się 18 lutego 2000 roku w Rotterdamie i wychował w Holandii. Pierwszym klubem było Unitas, potem przeszedł do Willem II i spędził tam dziewięć lat, a następnie trafił do PSV Eindhoven. Wspominał, że w PSV od razu zrobiło się dużo poważniej, bo trzeba było codziennie udowadniać, że jest się na odpowiednim poziomie.
W młodzieżowych reprezentacjach Holandii doszedł do kategorii U-20. W 2017 roku zagrał z reprezentacją U-17 w mistrzostwach Europy.
W pierwszej drużynie PSV zadebiutował 12 maja 2019 roku w lidze, wchodząc z ławki w 80. minucie meczu z AZ Alkmaar. W sierpniu 2019 roku przeszedł do AZ i przez trzy lata grał tam w Eredivisie, a także w Lidze Europy i Lidze Konferencji. Mówił później, że mógł wtedy przejść do Evertonu, ale uznał, że jest za młody i nie ma jeszcze wystarczająco dużo meczów w holenderskiej ekstraklasie, żeby wchodzić do Premier League.
Latem 2022 roku jako 22-latek przeszedł z AZ do Toulouse, które wróciło wtedy do Ligue 1. Mówił, że chciał grać w każdym meczu, strzelać gole i asystować. Do wyboru Toulouse przekonało go to, że klub zgłosił się jako pierwszy, oraz to, że w drużynie byli holenderskojęzyczni piłkarze, co ułatwiło mu aklimatyzację. Argumentem była też perspektywa mundialu: widoczność, jaką dawała Ligue 1. Trener Philippe Montanier mówił, że ma szeroką paletę umiejętności, może grać po obu stronach i nie wiadomo, czy jest prawo-, czy lewonożny.
W pierwszym sezonie we Francji strzelił w lidze 10 goli. W Pucharze Francji 2022/2023 zdobył pięć bramek, a w finale z Nantes, który Toulouse wygrało 29 kwietnia 2023 roku na Stade de France 5:1, trafił w 79. minucie. Cieszył się wtedy gestem kobry, który stał się jego znakiem rozpoznawczym; przydomek „Cobra” dał mu w młodzieżowych drużynach trener, bo Aboukhlal był szybki i skuteczny. Drugi sezon w Toulouse był słabszy z powodu kontuzji, w trzecim zdobył siedem goli.
29 lipca 2025 roku przeszedł do Torino, z którym podpisał kontrakt do 30 czerwca 2029 roku. W barwach Torino zadebiutował 18 sierpnia 2025 roku w Pucharze Włoch w meczu z Modeną, a tydzień później w Serie A, 25 sierpnia, w meczu z Interem.
To skrzydłowy, który może grać na obu flankach, a w razie potrzeby jako drugi napastnik. Jego atuty to szybkość i drybling, a umiejętność strzelania obiema nogami pozwala mu grać po prawej i po lewej stronie. Sam mówił, że nie ma ulubionej pozycji i może występować na wszystkich trzech miejscach w ataku. Lubi długie piłki za obronę, sytuacje jeden na jeden i wymianę podań z numerem dziewięć. Jako wzór wskazywał Cristiano Ronaldo, za zdolność przechodzenia z prawej strony boiska na lewą i gry obiema nogami.
W ostatnich czterech sezonach przed transferem do Torino jego gole padały wyłącznie z pola karnego, wśród nich przewrotka. Potrafi też dołączyć do akcji rozwijanej po drugiej stronie boiska.
Wybrał reprezentację Maroka. Mówił, że od dziecka chciał grać dla Maroka i że jest wdzięczny Holandii, ale gdy przyszło powołanie, nie wahał się. Debiutował 13 listopada 2020 roku w eliminacjach Pucharu Narodów Afryki z Republiką Środkowoafrykańską, wszedł na boisko w 59. minucie i pięć minut później strzelił gola.
W styczniu 2022 roku zagrał 89 minut w pierwszym meczu Maroka na Pucharze Narodów Afryki, wygranym 1:0 z Ghaną. Na mundial w Katarze pojechał, choć dzień przed wylotem doznał kontuzji w klubie. Lekarz kadry pomógł mu wrócić szybciej, niż zakładano. 27 listopada 2022 roku w meczu z Belgią, wygranym przez Maroko 2:0, strzelił w doliczonym czasie drugą bramkę, po dośrodkowaniu Hakima Ziyecha. Nazwał ten gol najważniejszym w swoim życiu. Maroko doszło do półfinału, w którym przegrało z Francją. W Pucharze Narodów Afryki 2023 nie zagrał z powodu kontuzji z początku sezonu.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
106′6 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Torino FC | Serie A | 15 | 520 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 3 | 164 | 0 | 0 |
| 2024/2025Ligue 1 | Toulouse FC | Ligue 1 | 26 | 1907 | 7 | 2 |
| 2023/2024Ligue 1 | Toulouse FC | Ligue 1 | 13 | 757 | 3 | 0 |
| 2022/2023Ligue 1 | Toulouse FC | Ligue 1 | 37 | 2479 | 10 | 5 |
| 2021/2022Eredivisie | AZ Alkmaar | Eredivisie | 34 | 865 | 5 | 1 |
| 2020/2021Eredivisie | AZ Alkmaar | Eredivisie | 24 | 739 | 4 | 0 |
| 2019/2020Eredivisie | AZ Alkmaar | Eredivisie | 13 | 190 | 0 | 0 |
| 2018/2019Eredivisie | PSV Eindhoven | Eredivisie | 1 | 10 | 0 | 0 |
Zakaria Aboukhlal ma 26 lat. Urodził się 18 lutego 2000 roku.
Zakaria Aboukhlal jest zawodnikiem klubu Torino FC (Serie A).
Zakaria Aboukhlal jest napastnikiem i gra z numerem 7.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 8 meczów, 0 goli, 0 asyst (stan na 21 listopada 2026).
Zakaria Aboukhlal urodził się w Rotterdamie i wychował w Holandii, ale wybrał reprezentację Maroka. Mówił, że od dziecka chciał grać dla Maroka, a gdy przyszło powołanie, nie wahał się.
Zakaria Aboukhlal strzelił 27 listopada 2022 roku w meczu z Belgią, wygranym przez Maroko 2:0, drugą bramkę w doliczonym czasie, po dośrodkowaniu Hakima Ziyecha. Nazwał ją najważniejszym golem w swoim życiu.
Zakaria Aboukhlal zdobył Puchar Francji z Toulouse 29 kwietnia 2023 roku, po wygranym 5:1 finale z Nantes na Stade de France. Strzelił w nim gola w 79. minucie.
Zakaria Aboukhlal dostał przydomek „Cobra” w młodzieżowych drużynach od trenera, bo był szybki i skuteczny. Gest kobry to jego znak rozpoznawczy po strzelonych bramkach.





