Yuri Berchiche

Pochodzenie

Yuri Berchiche Izeta urodził się 10 lutego 1990 roku w Zarautz w Kraju Basków. W szkole grał w piłkę ręczną, koszykówkę i piłkę nożną, a w futbolu wyróżniał się najbardziej. Przez dwa lata grał w drużynach dziecięcych Antiguoko, potem rok w kadetach Realu Sociedad. Dostał jednak ofertę z Athletic Club i zdecydował się na przejście do Lezamy. Był tam w latach 2005-2007.

Jako dziecko występował na lewym skrzydle, a nie w obronie, i wzorował się na Javim de Pedro, w którym podobał mu się dotyk piłki i sposób dośrodkowywania. Jako obrońców podziwiał Roberto Carlosa i Bixente Lizarazu.

Kariera

W 2007 roku z Athleticu przeszedł do akademii Tottenhamu Hotspur. Agent powiedział mu o ofercie, a on chciał spróbować sił w Anglii. Mówił, że to była radykalna zmiana, ale spędził tam dwa dobre lata. W marcu 2009 roku Tottenham wypożyczył go na miesiąc do Cheltenham Town. Latem 2009 roku wrócił do Hiszpanii. W Realu Valladolid grał głównie w rezerwach, w ekstraklasie zadebiutował w meczu z Almerią za trenera Mendilibara. Klub nie przedłużył z nim umowy i Yuri wrócił w rodzinne strony, do Realu Unión w Irún, gdzie spędził dwa lata.

W 2012 roku trafił do Realu Sociedad, który od razu wypożyczył go do Eibaru. Przez dwa sezony pod wodzą Gaizki Garitano Eibar awansował z trzeciej ligi do Primera División. Yuri mówił później, że wtedy zrozumiał, iż jego „drugi pociąg” ma zaraz odjechać, i zaczął podchodzić do futbolu poważniej. Przyznawał też, że impulsywny charakter opóźnił jego karierę. Garitano nauczył go, że w grze liczy się także obrona: Eibar był zespołem solidnym, który tracił mało goli, i ta mentalność mu się udzieliła.

Do pierwszego zespołu Realu Sociedad dołączył latem 2014 roku. Pierwszy sezon nazwał rozczarowaniem: po dwóch świetnych latach w Eibarze zastał w klubie lepszych od siebie rywali i nie pokazał tego, na co go stać. Mówił, że dwa lata wcześniej odrzucił ofertę z Francji, bo chciał przebić się w Realu. Przełom przyszedł w trzecim sezonie. W 2017 roku opowiadał, że po latach pracy zyskał pewność siebie, która pomogła mu także w obronie: lepiej się ustawiał i wiedział, kiedy wyskoczyć do pressingu.

W lipcu 2017 roku przeszedł do Paris Saint-Germain, na prośbę trenera Unaia Emery'ego. Spędził tam jeden sezon i zagrał w 32 meczach, w których strzelił dwa gole i miał cztery asysty. PSG zdobyło wtedy mistrzostwo Francji, Puchar Francji i Puchar Ligi Francuskiej. Po przyjściu na ławkę trenerską Thomasa Tuchela nie był już w planach klubu.

2 lipca 2018 roku Athletic ogłosił jego powrót. Podpisał czteroletni kontrakt. W sezonie 2019/2020 strzelił w Pucharze Króla gola z dystansu Tenerife, a w rewanżowym półfinale z Granadą, przy stanie 0:2, strzelił gola na 1:2, który dał Athleticowi awans do finału dzięki bramkom na wyjeździe. W październiku 2021 roku przedłużył umowę do czerwca 2024 roku, bez klauzuli odstępnego. Mówił, że od początku czuje się w klubie kochany, jak w domu, i że mają jeszcze „niedokończone sprawy”.

W kwietniu 2024 roku zagrał w finale Pucharu Króla z Mallorką w Sewilli. Athletic zremisował 1:1 i wygrał w rzutach karnych 4:2, a Yuri zszedł z boiska w dogrywce z powodu kłopotów fizycznych.

Sukcesy

• 2024 Puchar Króla z Athletic Club
• 2018 Mistrzostwo Francji z Paris Saint-Germain

Styl gry

To obrońca, który lubi włączać się w ataki po lewej stronie i oferować się do podań na nakładkę. To piłkarz intensywny, który zawsze gra na sto procent i tego samego oczekuje od kolegów. W ostatnich latach często gra jako środkowy obrońca, dzięki szerokiej gamie podań i dobremu ustawieniu. Już w Realu Sociedad wyróżniał się dośrodkowaniami z boku boiska.